Lid geworden op: 11/11/2004 - 13:39
Offline
Berichten: 1123

Alleen verder

donderdag, 28 juli 2005

Afgelopen maandag begonnen met de Tamoxifen en vandaag heb ik mijn eerste zoladex injectie gekregen. Ik had me voorbereid op een pijnlijke prik. Zegt die goede man, ik verdoof het eerst even, dan zet ik daarna met scalpel een piep klein sneetje en dat zet ik daar mooi de spuit in :shock:
Zo gezegd, zo gedaan en geen centje pijn.

Volgens hem zal ik ook geen bijwerkingen krijgen, ook geen opvliegers.
Geen idee of ik hem moet geloven, maar ik heb hem gezegd dat ik over 6 weken bonbons voor hem meebreng als ik inderdaad geen klachten krijg.

Offline
Berichten: 1123

Vanmorgen ben ik bij de kapper geweest 8) ook hier lijkt het te gaan krullen.

7 juni hebben Rob en ik mijn stoppels eraf geschoren en vanmorgen voor het eerst sinds ergens in januari weer naar de kapper geweest.
Kleurtje erin (lees: grijs haar verstopt), alles een beetje bijgeknipt en ook gelijk die wenkbrauwen maar laten verven en re-shapen dan ziet dat er ook weer een beetje toonbaar uit.
2 maanden geleden zijn we nog samen bij de kapper binnen gelopen en hadden we afgesproken er een heel blond koppie van te maken, maar dat heb ik nu toch maar achterwege gelaten. Mijn velletje past me niet, dat zal nog wel even duren.

Ook ben ik deze week 2 keer een paar uurtjes op mijn werk geweest, maar zeker de tweede keer was dat geen onverdeeld succes. I.p.v. met okselklieren loop ik met mijn ziel onder mijn arm.
Ik ga werken voor de afleiding, echt alleen voor mezelf, maar mijn gedachten dwalen af.....................

Offline
Berichten: 1123

11 augustus 2004 werd Mr. Ikkes opgenomen voor de stamceltransplantatie, het was verschrikkelijk spannend, maar wat waren we optimistisch.
11 augustus 2005 staat er een advertentie in onze plaatselijke krant

[list][i]Dank je voor je troost in al die dagen
Dank je voor de stilte van je blik
Dank je voor het stellen van die vragen
Dank je voor jouw steun en eindeloos begrip[/i][/list:u]
Bedankt voor de grote steun en enorme
belangstelling na het overlijden van mijn man,
maatje, duikbuddy en grote liefde

Mr. Ikkes

Het heeft mij diep ontroerd en ik kijk hier
met een warm gevoel op terug.

Ikkes

Augustus 2005

Offline
Berichten: 1123

Het verdriet wordt niet minder, maar je went eraan zullen we maar zeggen. De pieken en dalen worden wat minder, het wordt allemaal wat vlakker, maar niet minder verdrietig. Het leven draait door en ik doe (nog) niet mee, ik heb er geen zin in. Maar ik probeer het wel, af en toe.

Zaterdag was er een wandeling en de hele week twijfelde ik al of ik mee zou gaan. Aan de ene kant doet het me goed, aan de andere kant is het moeilijk. Zaterdag had ik de wekker nog gezet, maar toen ik op stond had ik toch de bibbers en ben thuis gebleven. Mijn eigen kringetje met familie en vrienden is lekker veilig.

Zondag wel een big step gemaakt. Ik ben naar de kermis geweest hier in het dorp. Ik had een behoorlijke buffer bij me, zussen, aanhang en de kids mee, het was eigenlijk best gezellig. Daar zit ik dan in de spannendste attractie van de kermis en ik denk aan de laatste keer dat ik in een attractie zat, dat was in Tilburg vorig jaar. Ook toen stapte ik in één van de spannendste attracties en mijn mannetje keek toe.
Herinneringen……………..ze doen pijn. Ik heb maar eventjes lopen huilen omdat ik mijn mannetje zo mis, hij had er gewoon bij moeten zijn. Verder ging het best goed, we hebben zelfs nog een pizza gegeten.

Volgende week krijg ik mijn eerste mammo sinds de diagnose. Het is alweer bijna een jaar geleden, een jaar waarin zo verschrikkelijk veel is gebeurt………………

Offline
Berichten: 1123

Er zijn dagen dat ik denk dat het best wel redelijk met me gaat.
Vorige week moest ik voor controle naar het ziekenhuis. Bij het bloed prikken vraagt de prikster me hoe het met mijn man is :( het antwoorden viel niet mee. Als ik weer op mijn plaatsje in de wachtkamer wil gaan zitten komen de tranen, ik kan ze niet stoppen. nu ben ik al een slechte huiler, kan dat eigenlijk alleen bij Mr. Ikkes of alleen, dus ik schiet de toiletten in. Komt er na een minuut of twee een hele lieve dame achter me aan of ze me kan helpen :D Vond ik toch wel heel attent, ik bedoel achter een onbekende in tranen aan?????? Maar gelukkig was ik mijn tranen alweer aan het drogen en heb ik haar vriendelijk bedankt. Er zijn dagen dat het best wel redelijk met me gaat, maar een hele eenvoudige gebeurtenis kan me in één keer weer gigantisch van mijn stuk brengen.

Mijn oncoloog vond het toch wel heel vreemd dat ik last heb van opvliegers :? Volgens hem gaat de zoladex opvliegers tegen.
Ook heb ik de eerste mammo gekregen sinds de knobbel van vorig jaar. Ik dacht werkelijk dat mijn niettiet ook onderzocht werd d.m.v. echo of zo, maar daar is niet eens naar gekeken. Alleen kijken en voelen door de oncoloog is aan die zijde schijnbaar voldoende. De uitslag volgt woensdag telefonisch, maar daar maak ik me geen zorgen over.

Offline
Berichten: 1123

De dag van de uitslag.
Een week eerder is een mammo gemaakt. De uitslag zal ik op eigen verzoek telefonisch krijgen. Als ik mijn oncoloog bel vertelt hij direct dat er geen bijzonderheden zijn, maar ze willen toch nog een MRI maken.

Ik was echt relaxed, maakte me absoluut geen zorgen, zo snel na de behandeling al ellende, dat verwachtte ik echt niet.
Maar de onzekerheid sluipt toch wel binnen nu.............. en nu realiseer ik me ook nog dat het vorig jaar rond dezelfde tijd was. Als ik op de kalender kijk zie ik dat het inderdaad dezelfde dag is. Vandaag precies een jaar geleden.

7 september 2004
De dag van de uitslag.
Een week eerder is een punctie genomen. Mr. Ikkes herstelt van zijn stamceltransplantatie en mag niet van zijn kamer dus de chirurg komt met de uitslag naar ons toe. Mevrouw het is goedaardig, maar voor de zekerheid willen we een MRI doen. Blijdschap met nog een tikkeltje onzekerheid in huize Ikkes.
We weten hoe het afliep.............

Onvoorstelbaar, precies een jaar later!

Offline
Berichten: 1123

Mijn dip heb ik samen met de huisarts weer wat kunnen relativeren :D
Er is onwaarschijnlijk veel gebeurt het laatste jaar en hij vraagt zich af of ik dat wel alleen moet proberen te verwerken. Vooralsnog is mijn antwoord daarop ja, maar we hebben een paar opties besproken en er is er één waar ik niet direct afwijzend tegenover sta. De drempel hebben we alvast weggenomen, maar ik kijk het nog even aan.

Ik moet iets gaan doen :shock: Nu ben ik al de hele dag bezig, maar ik moet echt aan het werk. Eigenlijk moet ik eraan gaan wennen niet de hele dag met mezelf/ mijn verdriet bezig te zijn, maar moet ik ook weer andere dingen ondernemen. Nu doe ik dat ook al wel, maar alleen als het mij uitkomt. Gisterenmorgen ben ik weer voor het eerst gaan spinnen. Het was geen onverdeeld succes (waarschijnlijk was dat de oorzaak van mijn dip gisteren), maar volgende week gaat het vast beter. Vanavond ga ik met vrienden naar het theater, Javier Guzman, dus ik ben best goed bezig al zeg ik het zelf.
[img]http://www.cheesebuerger.de/images/more/bigs/c033.gif[/img]
Volgende week ga ik weer aan het werk (het is nu toch slecht weer)
De eerste keer is het slecht bevallen, maar we zijn nu weer wat verder in de tijd, dus tijd voor een nieuwe poging. Ik ga het superrustig aan doen. Ma, woe en vrijdag 2-3 uurtjes per dag. Met de reistijd erbij ben ik dan toch een halve werkdag onderweg en dat is voor nu even genoeg.

Verder wilde ik dat die kl*te MRI achter de rug was, dat kreng blijft natuurlijk tot de goede uitslag door mijn hoofd spoken, daar wordt ik ook niet echt rustig van. Als er morgenvroeg geen oproep in de brievenbus ligt ga ik bellen.

Offline
Berichten: 1123

Nou ik heb de post niet afgewacht, maar heb maar gelijk gebeld voor de MRI en dat is maar goed ook.
Eerst wordt ik een tijdje in de wacht gezet. Als ze eindelijk terug komt hoor ik dat er een hele grote stapel lag :? Ik ben toch wel benieuwd wanneer die aanvraag behandeld zou worden, als ik niet gebeld had.
Op de aanvraag stond niet of het met spoed moest (er is al een week voorbij :roll: ), dus heb ik haar ff mijn opinie gegeven maar die telt niet, ze wilde overleggen met de radioloog. Ze belooft me daarna terug te bellen.

Zowaar een half uur later alweer telefoon :D , de MRI is de 27e. Dat duurt nog wel ff maar ik ben allang blij dat het niet dezelfde datum is als vorig jaar.

Javier Guzman was leuk gisteren, beetje het ene oor in en het andere oor uit, maar toch wel leuk. We kwamen nog wat meer vrienden tegen dus een gezellige avond gehad.

Offline
Berichten: 1123

Wat een week……………….

Heftig en zeer emotioneel. Ik vond het leuk om bij de lancering te zijn van de Pink Ribbon, het waren erg veel pijnlijke maar ook mooie herinneringen. Ons laatste "weekendje weg", dineren in Zarza, ontbijt op bed en de jacuzzi. Mijn herinneringen lijken op die van Kluun als hij zijn vrouw in bad helpt, maar Mr. Ikkes kon wel zelf in bad stappen.

Op de dag zelf had ik mixed feelings, maar nu een paar dagen later, ben ik blij dat ik gegaan ben. Dat ik daar dan nog zeker 36 uur een terugslag van zou hebben, had ik kunnen verwachten, maar dat maakt niet uit.
Zaterdagmiddag was ik weer in mijn gewone hum, zover als die gewoon is. Precies op tijd om me weer op te laden voor de documentaire Pink Amazones waar ze een paar Amazones tekort kwamen.

Jezelf op tv zien is echt een rare gewaarwording. Een kort koppie waar ik nog steeds niet aan gewend ben en dan die stem, die zeker geen schoonheidsprijs in de wacht sleept. Maar toch ook wel weer leuk, pa en ma in Spanje hebben het zelfs gezien.

Funny how a lonely day, can make a person say:
What good is my life?
Nou: My life sucks, maar zonder jullie was het nog veel erger.

Offline
Berichten: 1123

Onbekend lees ik in het schermpje van mijn telefoon als die vanmiddag overgaat. Dat kan natuurlijk van alles zijn, maar in huize Ikkes is het meestal iemand waar je niet op zit te wachten. De man aan de andere kant stelt zich voor als de vervanger van mijn oncoloog en hij vraagt zich af waarom ik donderdag een afspraak heb want er staat niets in mijn dossier.
Dat kan kloppen denk ik bij mezelf, want ik heb die afspraak op eigen initiatief gemaakt omdat ik de uitslag van de MRI liever gisteren dan vandaag heb. Wachten tot de 20e als ik weer een zoladex injectie moet krijgen was geen optie, dus ik heb een extra afspraak geregeld.
Nadat ik hem dit heb uitgelegd zegt hij, oh zullen we dat nu dan gelijk even telefonisch doen, ik zal eens kijken of er iets bekend is. Natuurlijk zeg ik ja, maar de schrik schiet erin, zit ik thuis alleen op de bank..... stel dat het foute boel is, daarom wilde ik juist naar Nijmegen donderdag..... stel dat het foute boel is dan zit ik hier alleen thuis met de telefoon in mijn hand, stel dat het foute boel is….. Maar ik zeg niets, een uitslag die je onverwachts “aangeboden” krijgt weiger je niet of misschien toch wel, maar het kwam niet in me op.
Meneer de vervanger weet de spanning behoorlijk op te bouwen want zijn pc is traag deze maandagmiddag. Ik denk nog, hij leest nu het rapport en moet bedenken hoe hij dat gaat brengen, stel dat het fout is…….
Alles ziet er goed uit, hoor ik hem ineens zeggen, geen bijzonderheden, ik voel een enorme last van mijn schouders glijden. Wat ben ik opgelucht.
Dus dan komt u donderdag niet naar het ziekenhuis mevrouw Ikkes, dan hebben wij dit zo samen afgesproken en is alles in orde. Ik heb gelezen dat u erg veel hebt meegemaakt de laatste maanden, ik ben blij dat ik u gerust kon stellen.
Anders ik wel, ik leg de telefoon neer en de tranen stromen over mijn wangen.

Wat een ellende, uitslagen.
Hopelijk slaap ik nu weer wat beter en wordt mijn lontje wat langer, want vanmorgen was ik kwaad op mijn balpen en dat is toch wel het toppunt!

Offline
Berichten: 1123

Wat een week,

Hoe een zwangerschap roet in het eten kan gooien :cry:
De asverstrooiing van Mr. Ikkes moet uitgesteld worden omdat de partner van “beste vriend” zwanger is.
Ik ben kei blij voor ze, maar was toch ook behoorlijk uit mijn evenwicht nu we i.p.v. in het voorjaar pas in het najaar de as kunnen gaan uitstrooien. Ik wilde het zo graag afronden voor de eerste sterfdag van Mr. Ikkes. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt zonder “beste vriend” te gaan, maar mijn wankele evenwicht was vorig weekend weer even heel ver te zoeken.

Leven en dood - geluk en verdriet, ze liggen dicht bij elkaar.
Maandag is mijn jongste zus bevallen van een gezonde dochter. Wat een dubbel gevoel en wat een herinneringen brengt dat met zich mee. De dag voor het overlijden van Mr. Ikkes moest ze op controle bij de verloskundige en heeft ze een echo laten maken om het geslacht te bepalen, dat wilde ze nog aan Mr. Ikkes vertellen. Helaas overleed Mr. Ikkes voordat ze het hem kon vertellen. Toen ze beviel van haar eerste kindje lag Mr. Ikkes een paar kilometer verderop in een ander ziekenhuis aan zijn eerste chemokuur, ook voor haar een hoop mixed feelings deze week.

Dinsdag openhuis bij Amoena. Leuke modeshow gezien en nog een leuke BH gescoord.
Goudblok had ook een erg leuke bikini aangeschaft en ’s avonds lees ik op de site dat haar ziekenhuisvrijemaand in rook is opgegaan door een blindedarmontsteking. Mijn ziekenhuisvrijemaand zit er ook aan te komen :lol: . December wordt de eerste maand zonder ziekenhuisbezoek sinds november 2002.

Woensdag een hoorzitting bij het CZ, de ziektekostenverzekeraar van Mr. Ikkes. De één of andere muts die de declaratie uit eigen zak lijkt te moeten betalen vertelt ons begin dit jaar dat er geen sprake is van chemotherapie tijdens de stamceltransplantatie, dus wordt er een declaratie ter hoogte van een halve laptop afgewezen. Na herhaaldelijk bellen met nog meer CZ mutsen hebben we in februari maar een bezwaarschrift ingediend. Zowaar is het in juli eindelijk in behandeling genomen en er zal een hoorzitting volgen. Afgelopen woensdag meld ik me netjes voor de hoorzitting bij alweer zo’n muts (dit keer een receptioniste) die me verteld dat ik wel gemachtigd moet zijn, want de verzekerde moet in eigen persoon komen. Is een beetje lastig zeg ik woedend, Mr. Ikkes is al overleden, de correspondentie wordt ook gericht aan “De erven van….. “ :twisted: Ze verschiet van kleur en verslikt zich haast in de verontschuldigingen.
Al met al wel ons gelijk gekregen samen met excuses maar wat heb ik daaraan. Stelletje eikels! Vertellen ze me ook nog dat tot 6 maanden na de transplantatie de reiskosten vergoed worden, ook dat was al afgewezen in een eerder stadium. Nou zeg ik, dan kunt u nog een aanvullende declaratie verwachten van me.

Donderdag naar de oncoloog voor een kijk-, luister-, voelonderzoek en een verse Zoladex injectie. Ook hebben we nog even de onverwachte MRI besproken. Ik kan er vast vanuit gaan dat dit ook volgend jaar weer het geval zal zijn, want ze zijn nu eenmaal erg voorzichtig. Vorige jaar hebben ze de diagnose pas kunnen stellen na een MRI, dus ze nemen geen risico. Fijn dat ik het nu weet, had me dat maar verteld voordat de mammo gemaakt werd :?

Vrijdag komt ook op mijn werk de aap uit de mouw.
Ik ben uitzendkracht en momenteel werk ik nog op arbeidstherapeutische basis (voor niets dus, het UWV keert ziektewet uit). Ik heb wel een "vaste" werkgever sinds juli vorig jaar. Nu blijkt dat er niet echt plaats meer is voor mij. Als ze nl. voor mij weer werkbriefjes moeten gaan tekenen dan moet een ander plaats maken voor mij. Dat is op zich niet zo’n probleem, die persoon weet dat ook, alleen ik kan natuurlijk niet in 12 uur het werk verzetten van de 40 uur die dan vrijkomen. Een tussenoplossing voor mijn opbouw periode schijnt onmogelijk te zijn en daar komen ze nu mee!!! Uiterlijk volgende week heb ik opheldering geeist, ik houd er niet van om aan het lijntje gehouden te worden. Dit hadden ze me wel mogen vertellen toen ik 4 weken geleden weer begon met "werken".

Verder deze week nog een dineetje met 7 ex-collega’s die ik al een jaar niet had gezien, de verjaardag van paps en een middagje shoppen.
Al met al een roerige week!

[size=75]Nu ga ik nog even een klachtenformulier invullen op de site van de SVB. Ik zou uiterlijk 7 oktober een beslissing van ze ontvangen, maar ook die laat op zich wachten.
Wat is dat toch met al die instanties hier in Nederland.[/size]

Offline
Berichten: 1123

Ikkes gaat steeds een stapje verder.

Nooit heb ik begrepen dat een moeder op de vraag hoe oud haar baby is, precies kon zeggen “woensdag 18 weken“. Nu begrijp ik het, dat weet je gewoon, zonder nadenken komt het eruit. Morgen is de crematie 18 weken geleden, woensdag is het alweer 19 weken geleden dat Mr. Ikkes overleed. De tijd vliegt en mijn leven komt langzaam weer op gang. Het verdriet en het gemis zijn enorm groot maar zo heel af en toe gaat er een dag voorbij zonder huilbuien.

De aankomende feestdagen maken het er niet gemakkelijker op. De Kerstdagen zeiden me vroeger niets, maar als ik me nu bedenk dat ik ook op die dagen wakker wordt zonder Mr. Ikkes ................ ik denk er maar niet over na. Het idee om ergens heen te gaan waar geen kerst bestaat, is wel heel erg aanlokkelijk, maar dan ook geen kerstboom, kerstmuziek, kerstcadeaus, kerstdiner of wat dan ook. Een gewone zondag en een gewone maandag.

Afgelopen week ben ik samen met mijn zus naar het crematorium geweest om te kijken naar sieraden waarin ik wat as kan bewaren. De trip viel ons mee, binnenkort nemen we de beslissing en als de sieraden klaar zijn haal ik ook de urn op. Die blijft bij mij thuis totdat we in het volgend najaar de as gaan uitstrooien op de Rode Zee.
Het was een enorme tegenvaller dat we het uitstrooien moeten uitstellen, maar i.v.m. oppasouders, gewone vakanties en schoolvakanties is oktober het enige alternatief en daar heb ik me ook bij neergelegd. Als er nu maar geen roet meer in het eten wordt gegooid. Mijn grootste angst is dat ik een uitzaaiing krijg voordat ik de as heb uitgestrooid :oops: .

Omdat oktober nog erg ver weg is en ik er echt even uit moet ga ik in januari met mijn zus op vakantie. 3 januari vliegen we voor 12 dagen naar Egypte, de reis is geboekt en we hebben geen annuleringsverzekering afgesloten. Wat er ook gebeurt, we gaan!
Afgelopen week heb ik een sportmedisch onderzoek gehad en ik ben weer goed gekeurd voor het duiken, mijn longfunctie scoorde altijd al beter dan gemiddeld en dat doet hij nu nog steeds, het is fijn te weten dat de chemo daar zijn stempel niet heeft achter gelaten.

Offline
Berichten: 1123

5 maanden moet ik Mr. Ikkes al missen, time flies zelfs als je leven lijkt stil te staan.

Jarenlang heb ik alleen gewoond, maar wat je niet kent kun je ook niet missen, het is nu allemaal anders. Ik heb voldoende vrienden en familie waar ik mijn hart kan luchten maar het gat in mijn hart en de leegte in mijn leven worden er niet door opgevuld :cry: .
Voorzichtig probeer ik weer mee te doen, ik sta aan de zijlijn en zet af en toe een stapje op het veld. Ik ben tenslotte pas 38, ik kan toch niet de rest van mijn leven achter de geraniums gaan zitten.

Hoewel ik mijn laatste chemo in mei kreeg ligt mijn behandeling voor mijn gevoel al in een ver verleden. Tot het tegendeel bewezen wordt ben ik gezond en dat roep ik dan ook tegen iedereen. Verder heb ik geen klachten, ik ben niet moe, heb een kort koppie en behalve de opvliegers dag en nacht kan ik de hormoontherapie ook wel hebben. Mijn kipfilet is net als mijn bril een deel van mijn dagelijkse uitrusting, ik zit er niet mee.

In bed doe ik mijn “zelfonderzoek”, mentaal en fysiek. Dus de tranen vloeien regelmatig en ook kan ik het niet nalaten zo af en toe eens te voelen of er nog een knobbel te ontdekken valt in oksel of op niettiet. Een paar weken geleden kwam ik iets tegen een cm of vijf onder mijn sleutelbeen, het lijkt meer op een verdikking dan op een knobbel, maar volgens mij zat het er nog niet. Maar ik steek mijn kop in de Sinaï tot ik na mijn vakantie in januari weer bij de oncoloog zit. Het is vast niets bijzonders :-w .

Offline
Berichten: 1123

Daar ben ik weer :P

Dank aan iedereen die me de afgelopen dagen gesteund heeft, een kaartje gestuurd heeft en virtueel aan me gedacht heeft. Het doet me heel erg goed!

Voor de feestdagen heb ik me even in mijn holletje teruggetrokken. Maar ze vielen mee, de aanloop er naar toe was zwaar maar de dagen zelf waren eigenlijk zo voorbij. Eerste kerstdag heb ik met mijn familie doorgebracht. Ik heb gezellig met mijn neefje grafzerken van Harry Potter Lego in elkaar gezet :shock: (normaal is dat Mr. Ikkes's taak). Omdat ik een uitgebreid kerstdiner niet zag zitten heb ik met de kids meegegeten en toen de volwassenen aan tafel gingen ben ik op mijn gemakje naar huis gegaan. Thuis is toch mijn thuis al is het er verrekte leeg. De deur en gordijnen dicht en dan is het net een gewone zondag. De rest van de Kerst heb ik gewoon aan me voorbij laten gegaan.

Ik heb deze week ineens weer veel tijd want ik ben afgelopen vrijdag kwaad de deur uitgelopen op mijn werk, dus ik weet niet of ik daar nog welkom ben. Er wordt me al 2 maanden iets toegezegd, maar het wordt maar niet geregeld. Het zou iig voor de feestdagen geregeld zijn en toen was Mr. De drukke manager ineens vrij tot 2 januari en zelfs mijn mail van enkele dagen ervoor kon hij niet even beantwoorden. Nou toen had ik ook vakantie :twisted: !!!!
Ik ben kwaad het kantoor uitgestormd en ik heb de boodschap achtergelaten dat ze eerst de zaken moeten regelen voordat ik weer op kantoor verschijn!! Het is tenslotte maar een uitzendbaan, ik maak me er niet druk meer over, graag of niet &*$#^]?%.

Vanmorgen heb ik mijn nieuwe kipfilet gehaald (lekker op tijd weer) en ook nog een badpak gescoord voor volgende week. Zaterdagavond wordt een zware avond, maar ik weet me gesteund door onze beste vrienden, dus daar slaan we ons samen wel doorheen op de een of andere manier.

Ik vraag me af wat ik mezelf moet wensen voor 2006, ik kom er niet eens uit.
Rust dan maar, om alles weer op een rijtje te krijgen en dat alles een plaatsje krijgt. Oh ja en dat het inderdaad littekenweefsel is :? .

[size=150][color=red]Meiden, doe voorzichtig met dat knallen zaterdag!
Ik wens alle Amazones en overige lezers een warm, liefdevol en vooral zorgeloos 2006[/size][/color]

Offline
Berichten: 1123

Toch nog goed nieuw aan de horizon.
Gisteren kreeg ik een telefoontje van mijn werk, de verklaring is op de bus gedaan, dus of ik na mijn vakantie weer gewoon kom werken???
Nou vooruit dan maar.................

En dan vlak voor de Kerstdagen staat er in ons dorpskrantje een woning te huur die precies in mijn smaak valt. We waren al langer van plan om te verhuizen, maar een verhuizing tussen de chemo's door is niet gelukt. een hypotheek uitzoeken terwijl je nog niet eens genezen bent is ook niet handig, dus die verhuizing was nog zo'n droom die we steeds maar uit hebben gesteld.

En toen stond er zomaar ineens een huisje van de woningbouw in het krantje, een hoekhuis, met een redelijk grote tuin op het zuiden, in een leuke straat, in een goede buurt. Niet zo groot, maar met 4 kleine slaapkamers kom ik een heel eind in mijn eentje. Dus ikke me aanmelden en ikke sta het langst ingeschreven dus ikke mag hem hebben :lol: . Kei blij ben ik dat ik van de flat af kan, maar het is toch wel een dubbel gevoel, omdat ik onze gezamelijke woning ga verlaten.
Maar dat is geen reden om hier te blijven zitten, de herinneringen en onze meubels neem ik mee, de overlast en de troep laat ik lekker achter me.

Vanmiddag ga ik nogmaals kijken en maandag moet ik beslissen (maar volgens mij heb ik dat al gedaan). Als ik het doe dan ligt de sleutel klaar als ik terug kom van vakantie.

Ik ga de hulptroepen maar vast inlichten, want het ziet er naar uit dat er een hoop gestuct, geverft en gesjouwd moet gaan worden de komende maand.

En zo heb ik toch een klein beetje goed nieuws.

Offline
Berichten: 1123

[b][size=150]De beste wensen voor 2006!![/size][/b]

Hier begint 2006 druk, druk, druk.
Morgen ga ik als het goed is mijn nieuwe woning accepteren, daar moet zoveel aan gebeuren dat ik voorlopig geen vrije tijd meer zal hebben (haha en mijn vrienden ook niet, daar heb ik ze alvast voor gewaarschuwd). De woning is echt uitgewoond, je begrijpt niet dat een mens zo wil wonen, maar het is verder zo'n prima stekkie dat we er gewoon met z'n allen hard tegenaan gaan om er iets moois van te maken.

Op de valreep moet de volgende vakantie morgen ook nog geboekt worden omdat er nu al niet zoveel stoelen meer te krijgen zijn in oktober 2006 (hoogseizoen voor Rode zee liveaboard), 5 oktober vertrekken we voor een hele speciale reis, daar horen jullie nog wel meer over.

En dinsdagochtend om 10.30 uur vlieg ik naar de zon. Ik ga er even tussenuit met mijn oudste zus, 12 dagen zon, zee en duiken. Dus ik mis de nieuwjaarslunch, maar ik zal aan jullie denken terwijl ik in de zon genietend de zee afspeur naar dolfijnen :wink:

Oud en nieuw was zwaar en gezellig, hapjes en borrel, diner en ontbijt, een lach en een traan het hoort er allemaal bij, ik heb echt fantastische vrienden.
De grootste vuurpijl was van mij voor Mr. Ikkes.

Tot na mijn vakantie!

Ikkes

Offline
Berichten: 1123

Mijn vakantie was geweldig.

Ontspannen, geen telefoon, geen werk, geen gezeur alleen maar zon, zee, duiken, eten, slapen en ontspannen en dat is ons heel goed gelukt.
De Egyptische manier is niet de mijne, maar die Rode zee maakt alles dan weer meer dan goed. Als ik eenmaal in het water lig, dan gaat mijn verstand echt op standby, ik denk nergens meer aan, maar geniet van de omgeving en ik zweef een beetje door het water. Heerlijk.
Onderweg naar het wrak de Thistlegorm zwom er een dolfijn met ons mee, de schildpad en de whitetip hebben ook nog mijn pad gekruist.
Mijmerend op de boeg starend over het water valt het niet altijd mee, maar dat hoeft ook niet, rouwen is hard werken.

Offline
Berichten: 1123

Donderdag ben ik weer bij de oncoloog geweest voor controle en de zoladex. Mijn bobbels zijn onschuldig :lol: , ik dacht het al wel, maar was er toch niet helemaal gerust op. De conclusie is dat ik littekenweefsel en de rand van de borstspier voor bobbels aanvoel :? .

Dus om het goede nieuws te vieren heb ik een doorverwijzing naar de pc gevraagd. Niet omdat ik nu direct een reconstructie wil, maar ik wil wel graag mijn opties weten. I.v.m. de bestraling is een expander niet altijd mogelijk, dus als ik serieus over een reconstructie na ga denken wil ik wel weten wat er mogelijk is in mijn situatie. Daarna zien we wel weer verder, de afspraak is vast pas over enkele (of meerdere) maanden.

Afgelopen dinsdag heb ik de sleutel van mijn nieuwe woning gekregen, dus er wordt volop geklust. Het is allemaal zo snel gegaan de laatste weken :shock: Druk, druk, druk. Het behang is er gelukkig bijna overal af. Nu gaat we aan het schuren. Alleen al in de gang heb ik 5 deuren met van die hele leuke oude kozijnen met ronde randjes en toestanden. 4 slaapkamers, zijn ook weer 4 kozijnen en dan nog de inbouwkasten, die zijn er ook nog 5 :shock: Gelukkig zijn alle kozijnen in de buitenmuren enige jaren geleden vernieuwd en zijn die allemaal van kunststof dus dat scheelt. Maar de trap wil ik ook gaan verven en daar zitten nog wat lagen verf en lijm op, ook dat wordt een leuke uitdaging.
Kortom genoeg te doen voorlopig :-w :-w [bigsmile] .

Offline
Berichten: 1123

Dit is mijn laatste berichtje uit mijn flatje.

Ik heb eens zitten tellen, dit wordt mijn vijftiende adres sinds ik een jaar of 20 geleden het ouderlijk huis verliet. Hier in de regio, maar ook naar Maastricht, Den Haag, Amsterdam, Zwitserland, Frankrijk en Ibiza. Ik heb al heel wat adresjes gehad. Zoveel werk als met deze verhuizing heb ik nog nooit gehad, maar ik ben dan ook van plan om hier heel lang te gaan wonen (heb ik dat al niet eens eerder gezegd :wink: ) En ik heb nu sinds 20 jaar dan ook weer een tuin :shock: dat wordt wennen................
Echt waar, het begint ergens op te lijken, maar er is nog niets af :lol: Maar komammelgoe natuurlijk.

Vanmiddag wordt mijn ADSL overgezet en hopelijk zit ik zondagavond in mijn nieuwe huisje weer op de bank met mijn lappie op schoot.

Als ik bedenk wat wij allemaal in dit flatje hebben meegemaakt :cry:
ik moet verder met inpakken, alles gaat mee, afscheid nemen van onze flat is al moeilijk genoeg. Gelukkig heb ik een hele grote zolder.

Dikke zoen van Ikkes

Offline
Berichten: 1123

Ikkes is verhuist :D
Ze zit nu op de bank te genieten van haar huisje, tussen de dozen en de rommmel op het onbeveiligde netwerk van de buurman want de ADSL is nog niet helemaal verhuist [bigsmile] .

Even voor de beeldvorming :wink:
Een ingerichte woonkamer met meubels en veel dozen, een schuur/berging met alle keukenapparatuur en dozen vol tegels voor keuken, wc, douche en hal (tegelzetter begint morgen). Een tuim waar met grote regelmaat het konijn van de buurman doorheen huppelt.
Boven moet op mijn slaapkamer, kleedkamer(tje) en de overloop nog de houten vloer uit de flat gelegd worden. Gelukkig heb ik 4 slaapkamers, dus een kamertje vol meubels en dozen en op een ander klein kamertje tussen de dozen staat mijn boxspring...............ik heb er vannacht geslapen als een roos.

De verhuizing zit erop, het viel me toch nog verdomd zwaar. Alle spullen zijn weer door mijn handen gegaan, alle herinneringen kwamen weer boven drijven. De tranen zaten erg hoog en zijn er met grote regelmaat uitgekomen vrijdag en zaterdag, gisteren tussen de sneeuwbuien door ben ik huilend met ons schilderij naar buiten gelopen.
Het krijgt een hele mooie plaats.

Offline
Berichten: 1123

Morgenvroeg om 10 uur heb ik een afspraak in het crematorium.
De gedenksieraden ga ik dan samen met de beheerster van het crematorium vullen en ook is de glazen gedenkreliek die ik besteld heb binnen. Dat alles en de urn gaan morgen met me mee naar mijn nieuwe huisje.
Ik denk dat ik maar eens ga zoeken naar een fles rode port, dat slaapt wat beter :? .

Offline
Berichten: 1123

14 maart 2005: Mr. Ikkes heeft koorts en we denken met z’n allen aan een virus of een schimmel.
14 maart 2006: Mr. Ikkes is nu thuis zeggen sommigen tegen me, maar zo voel ik dat toch echt niet, Mr. Ikkes is ver weg van hier, maar op de een of andere manier houdt hij me in de gaten en “voel” ik hem om me heen. Afgelopen week heb ik de urn opgehaald in het crematorium. Dat is echt veel as :shock: , ik schrok ervan, zoveel, het past maar net in de urn. Indien nodig hebben ze nog een grotere maat vertelde mevrouw de crematoriumbeheerster desgevraagd. Met volle handen verliet ik het crematorium: een Engelstalige crematieverklaring (die zorgt ervoor dat ik straks probleemloos door de douane kom), mooie titaniumhangers met was as en de glazen reliek die ik heb laten blazen. Hij is heel erg mooi geworden ([url]http://www.kroesglasblazerij.nl[/url]/ voor de geïnteresseerden)

En ook een nieuwe woning en een nieuw begin?
Ook dat voel ik niet zo. Ik wil helemaal niet opnieuw beginnen. Het voelt dan alsof ik Mr. Ikkes achter me moet laten. Nee, voor mij geen nieuw begin. Het leven gaat door, de aarde draait door en ik ga door terwijl Mr. Ikkes een deel van me is. Langzaam maar zeker ga ik verder met mijn leven, maar tjonge wat mis ik mijn mannetje :cry:

Offline
Berichten: 1123

Maandag ben ik beter.
17 maanden ziektewet heb ik er dan opzitten. Ik heb er zin in, ik heb plezier op en in mijn werk, ik mopper weer op lastige klanten en een nog lastigere buitendienst. Tot een week of 2 geleden was het meer bezigheidstherapie, maar nu doe ik volwaardig mee en dat bevalt me prima. Helaas is het maar voor een paar maanden, want de afdeling waar ik werk verhuist naar Budapest, maar tot eind augustus ben ik onder de pannen en tegen die tijd zien we wel weer verder. Er kan een hoop gebeuren in een paar maanden tijd.

Morgen is het 29 maart, 39 weken ofwel 9 maanden, alweer/pas........................ het went niet. Het alleen zijn lukt wel, maar ik mis mijn maatje bij bijna alles wat ik doe. Ik ben al ruim 2 maanden aan het klussen in mijn nieuwe huissie en regelmatig vraag ik me af waarom en waarvoor eigenlijk, zodat ik ’s-avonds in mijn eentje op de bank kan hangen of worst case scenario.............. Ik kan me goed bezig houden en ik heb voldoende afleiding, maar er is gewoon geen ruk aan, de glans is eraf. Ik zou er heel wat voor over hebben als Mr. Ikkes nog een keertje helemaal onder de modder thuis komt op zondagochtend van een fietstochtje met zijn vrienden en dan na het douchen samen aan een uitgebreide brunch, of gewoon een avondje samen koken. Een arm om me heen, een brede schouder, er is niemand die dit gemis goed kan maken.

Ik kruip diep onder mijn dekbed en laat mijn tranen nog maar een keertje gaan. Niet gedacht dat ik er zoveel had

Offline
Berichten: 1123

Ik wil niet terug in de sleur van alledag. Ik wil me niet druk maken om boze klanten, vervelende mede weggebruikers, zogenaamde vrienden, of weet ik wat voor andere onbenulligheden. Het leven kan zo voorbij zijn, dus ik moet er iets van maken. Ik wil geen 40 uur in de week werken tot mijn 65e, als ik dat al haal. Mijn "worste nightmare" is dat ik uitzaaiingen krijg voordat ik een groot deel van de wereld heb gezien, of in ieder geval Zuid-Afrika, Australië en New York. Ik wil leven en Mr. Ikkes leeft met en in mij mee, ik moet doorgaan en iets van mijn leven maken.

Afgelopen weekend was ik bij een vriendin, zij heeft een jaar lang rond gezworven aan de andere kant van de wereld. Dat lijkt me wel wat, niet een jaar lang, dat kan ik me ook niet veroorloven, maar een paar maanden down under zie ik wel zitten. Werken kan ik tenslotte mijn hele leven nog en ik kom toch op straat te staan in het najaar. Ik houd jullie op de hoogte, maar de eerste plannen zitten in mijn hoofd, Footprint Australia ligt op tafel en ik heb Kluun nog niet eens gelezen [bigsmile] .

Offline
Berichten: 1123

Vorige week maandag begon het. Ik reed naar mijn werk en de hele film werd voor mijn ogen afgedraaid. Hoe ik een jaar eerder ook nog de ochtend gewerkt had (dat was de laatste ochtend). Mijn zusje net terug van vakantie kwam op visite, de thuiszorg, de “avond”arts die Mr. Ikkes op dinsdag nog 1-2 weken gaf, die laatste avond en verschrikkelijke nacht, de huisarts de volgende ochtend en toen enkele uren later het overlijden van Mr. Ikkes. Alles flitste door mijn hoofd op weg naar mijn werk. Het thuis opbaren, de crematie, het drama met mijn schoonfamilie, het onweer wat losbarstte, werkelijk alles kwam langs. Toen ik het bedrijventerrein wilde oprijden, de druppel, moet ik toch voorrang geven aan een lijkwagen met één limo als volgauto. Op de parkeerplaats bij mijn werk heb ik maar eens goed uitgehuild.

De sterfdag: 29 juni, wat doe je op zo’n dag, volg je gevoel, maar je gevoel is niet altijd even duidelijk. ’s-middags visite gehad en ‘s-avonds met de beste vriend van Mr. Ikkes in een voor ons belangrijk restaurantje met z’n tweetjes een hapje gaan eten, herinneringen opgehaald, een traantje laten lopen. Dat was goed zo, dat was een mooie dag. Dat doen we vaker, want allebei hebben we het gevoel dat Mr. Ikkes door sommige van onze “vrienden” al wordt vergeten en dat is moeilijk te verteren. Uit onverwachte hoek vallen kaartjes in de bus en worden er bloemen bezorgd, van hen waarvan je iets verwacht komt taal noch teken........... toch maar weer verwachtingen bijstellen

Vandaag was de dag van de crematie, het onweerde vorig jaar, het was noodweer en benauwd Als de dag van gisteren kan ik alles weer voor de geest halen.

Maar het gaat goed met Ikkes, het verdriet is als de golven, maar ik blijf gelukkig drijven. Soms zwiept het verdriet je van je sokken en word je even teruggegooid, maar al dat verdriet doet me ook realiseren dat ik er iets van moet maken, want het kan zomaar ineens heel snel mis gaan

Mijn reisje heeft de afgelopen 2 weken in de vriezer gelegen, maar ik ga met hervonden energie op zoek naar mooie bestemmingen. Nepal, Australië, Nieuw-Zeeland en Fiji staan nu op het plan, maar dat kan nog veranderen.
Niets is zeker.

Offline
Berichten: 1123

Het gaat goed met Ikkes :lol: echt waar, het is hectisch momenteel maar ik ga best lekker. Ik ben druk bezig met plannen maken. Borstkanker heeft nooit echt op de voorgrond gestaan, maar ook mijn verdriet krijgt een plaatsje nu en ik zit beter in mijn vel.

As. donderdag ga ik nog een weekje duiken in de Rode zee met mijn zus.
Mijn baan die ik per 1 september kwijt zou zijn, ben ik nu per 1 oktober kwijt en dat komt heel goed uit. Ze zochten voor de maand augustus en september nog wat nederlanders in Budapest dus 7 augustus begin ik op ons nieuwe Shared Service center in Budapest :lol: Ze stoppen me in een goed hotel met internetaansluiting op de kamer, dus ik neem mijn lappie mee en houd jullie ook daar gewoon in de smiezen :wink: Mocht iemand in de buurt zijn, kunnen we altijd een mini meeting organiseren [bigsmile] Dit is dan ook de reden dat ik niet op Mischa's BBQ en de Amazonepowertour aanwezig ben :cry: Eigenlijk zal ik voorlopig wel nergens bij aanwezig zijn want ik ben nog maar erg weinig in Nederland de komende tijd.
Als ik eind september terug kom staat onze liveaboard voor de deur en daarna komt mijn reis met rasse schreden dichterbij.
Afgelopen week heb ik de ambassade gebeld over het invoeren van de urn, zeggen ze toch dat het niet mag :shock: Daar moet dus nog even naar een oplossing gezocht worden. De reisorganisatie vind het prima, de bootcrew ook alleen de ambtenaren dus niet.
Komammelgoe 8)

Dikke zoen

Offline
Berichten: 1123

Een berichtje vanuit mijn tijdelijk onderkomen in Budapest

Ik heb de Rode zee kust verkend en die urn gaat vast geen probleem worden :D Natuurlijk gaat hij op Schiphol langs de rontgen, maar dat is geen probleem. En in Egypte, daar wandel ik gewoon met mijn duikuitrusting en handbagage zo langs de douane. Ik heb niets aan te geven en het gaat daar echt op zijn egyptisch, dus dat komt helemaal goed.

Even voor de duikers onder ons:
De highlights van mijn laatste vakantie:
hamerhaai, white tip reef en manta op Elphinstone. .............. zo gaaf weer.

Offline
Berichten: 1123

Ik heb gisteren mijn ticket om de wereld geboekt :lol: het gaat echt gebeuren, over 6 weken vertrek ik voor een half jaar. Ik ga eerst duken op Fiji, daarna Nieuw Zeeland, Australië (oostkust), Bangkok, Nepal en dan weer naar huis. Tjonge wat spannend, ik heb helemaal de kriebels.
Mijn ervaringen ga ik op een andere site bijhouden, want ik vind dat hier niet helemaal gepast en ook heb ik liever niet dat familie, vrienden en (ex)collega's hier mee gaan lezen.

Het gaat dus goed met Ikkes, nog twee weken hier in Budapest en dan ga ik de as van Mr. Ikkes uitstrooien. Ik kijk er naar uit en tegelijkertijd zie ik er tegenop, maar ik weet dat het goed is, zo hebben we het nl. samen afgesproken. Het is weer een stukje "loslaten" en verwerken.

De laatste tijd heb ik weinig mee gelezen en heb dan ook erg veel gemist hier, maar weet wel dat ik vaak aan jullie denk. Het lijkt me erg leuk een mini-meeting te organiseren voordat ik vertrek.

Dikke zoen,
Ikkes

Offline
Berichten: 1123

Zo, ook ik heb weer een apk binnen :D
Toen ik zei "wat de uitslag van de MRI, eind van de maand ook is, ik ga niets annuleren" was de reactie van de internist, dan kunnen we net zo goed de MRI uitstellen want een vroege opsporing en er niets mee doen brengt alleen maar onrust. Dat klopt natuurlijk als een zwerende vinger, dus we hebben besloten de MRI een paar maandjes uit te stellen.

De mammo was goed, botdichtheid normaal, Engelse verklaring m.b.t. mijn medicijnen zit in de tas, het to do lijstje is weer wat korter :D

Donderdag vliegen we naar Egypte

Offline
Berichten: 1123

Ik kan niet slapen want ik heb stress haha. Het is toch wel heel spannend hoor. Nog 1.5 nachtje en dan begint mijn avontuur :D .
Alles is aangeschaft, de rugzak is te zwaar en er moeten spullen thuis blijven :? iene miene mutte dan maar........
Van de oncoloog heb ik een verklaring voor de zoladex en dat zou voldoende moeten zijn om ginds ook een spuit te krijgen. Dus ik zie het wel eind december.

Morgen nog even langs de kapper, de auto de stalling in voor de komende maanden, tijdklokken op wat lampen zodat ze, net zoals vorige week, bij mijn buurvrouw inbreken en niet bij mij!! Dan moet het maar goed zijn. Nog lekker een hapje eten met goede vrienden en zaterdag naar Rotterdam voor de eerste etappe.

Ik ga aan jullie denken, niet te veel, maar af en toe oké!

Dikke zoen,
Ikkes

Offline
Berichten: 1123

Pas 5 dagen ben ik thuis en ik ben alweer helemaal gewend. Wat gaat dat snel. Voordat ik het in de gaten heb zit ik al weer in de "sleur" van alle dag. Het relaxte gevoel probeer ik zo lang mogelijk vast te houden.

Mijn oncoloog heb ik deze week ook al met een bezoekje vereerd, hij was blij me weer eens te zien. We waren zo klaar, ik heb geen klachten alleen die verrekte opvliegers :twisted: De aanvraag voor een MRI en mammo liggen hier op tafel en een informatie pakketje m.b.t. Arimidex i.p.v. Tamoxifen wordt me toegestuurd.

Afgelopen dinsdag ging de telefoon, ik heb geluk, het was mijn oude werkgever en ik heb voor de komende maanden alweer een baan. Ik hoef niet te gaan soliiciteren, nog een weekje vrij en dan ga ik weer aan de slag voor vier dagen in de week, lekker elke week een lang weekend :D .

Vandaag de sterfdag van Mr. Ikkes. 29 juni 2005, alsof het gisteren was. Alles zit nog helder in mijn hoofd, maar ik kan er goed mee omgaan vandaag. In Laos (2 weken terug) had ik een paar dagen waar ik alleen maar terug kon denken aan alles wat er twee jaar geleden gebeurde, maar vandaag gaat het eigenlijk best goed!

Offline
Berichten: 1123

Ik reorganiseer hier even :-) Mijn "de reis" topic is zo onvolledig dat ik het eruit heb gegooid, wie meer wil lezen kan altijd naar mijn www.

Ikkes doet lekker rustig aan, ik probeer echt mijn relaxte gevoel vast te houden, dus ik beantwoord weinig mail want daar heb ik geen zin in. De telefoon neem ik op, af en toe :) Geen zin, geen antwoord! Ze proberen het nog maar een keertje. Na 8 maanden doen waar ik zin in heb, probeer ik dat lekker vast te houden. Ik ga niet rond rennen als een kip zonder kop om overal mijn verhaal te doen, ik doe lekker rustig aan. Het klinkt misschien egoistisch, maar ik denk lekker eerst aan mezelf!! Mijn neefje van 6 ligt boven te slapen, hij komt gezellig bij me logeren, daar heb ik vanavond mooi een vuurtje mee zitten stoken in de tuin, kei gezellig, dat bederf ik toch niet door de telefoon op te nemen :wink:

Ik had 3 dagen na thuiskomst alweer een agenda in mijn tas en vond dat ik mensen "moest" bellen, bezoeken of wat dan ook. Maar Ikkes moet toevallig helemaal nix.......... ze moet lekker nagenieten en de rest komt de komende weken/maanden allemaal wel weer 8)

Artikelen van Ikkes

Webloggers