Amazone
Lid geworden op: 13/10/2004 - 20:50
Offline
Berichten: 496

dian

zaterdag, 29 juli 2006

[color=black]
[i]29 juli 2006[/i]

[i]dag lieve dian [kiss]

loslaten, het woord waar we het zo vaak over gehad hebben, losgelaten.

de engel is nu nog specialer voor mij

Bedankt dat ik er voor je mocht zijn, je mocht leren kennen, en zoveel van je mocht leren.

grxxtjes
mamsan[/i][/color]

Offline
Berichten: 496

[b][i][color=black]
Mijn amadinnetje Dian is gestorven.

Ik heb Dian leren kennen in november vorig jaar.
Er waren al eerder mensen hier in het dorp die vonden dat Dian en ik eens moesten praten. Maar ik kende Dian niet en dacht ja wat moet ik er mee, en Dian dacht daar kennelijk helemaal hetzelfde over. Korte tijd na mijn laatste operatie kwamen we elkaar toevallig tegen op de markt. We raakten aan de praat. Dian zei tegen mij, ik ga je toch eens bellen. En dat woordje toch deed het hem, ik was kennelijk erg meegevallen, haha. Die dag hebben we nog anderhalf uur aan de telefoon gehangen.

Onze viendschap werd steeds hechter en dan is vriendschap niet helemaal het goede woord. Met vrienden heb je een verleden, ik ken Dian niet van voor haar ziek zijn. Met vrienden doe je ook leuke dingen, ik deed met Dian geen leuke dingen.

We hadden het altijd over de ziekte, angsten en zorgen, keuzes in behandelingen, artsen die we allebie hadden, het achterlaten van de kinderen, wat is er na de dood, welke muziek is mooi, normen en waarden, herkenning voor gedachtes, welke woorden zijn waar, reacties van omstanders...
Met sommige vrienden kom je in een ellelang leven nog niet tot zulke diepgang als ik met Dian had.

Het was zeker geen eenrichting, want Dian had ook altijd aandacht en ruimte om echt naar mijn verhaal te luisteren.
Het was fijn om bij haar te zijn, in stilte of in woorden, we begrepen elkaar.

Ze vroeg me vaak om advies, dat vond ik soms een moeilijke taak om die alleen te dragen, en zodoende heeft ze zich gelukkig ook aangemeld hier bij de amazones.
De steun die ze hier heeft gehad vond ze heel erg fijn en waardevol.

Afgelopen weken waren heftig
Er gebeurde heel erg veel emotioneel en lichamelijk met Dian,

Dian ging snel achteruit afgelopen vrijdag, en ik werd gebeld om nog afscheid te komen nemen. Toen ik in het ziekenhuis kwam kon Dian mij nog wel horen en knikken , maar praten deed ze niet meer. Ze vond het fijn dat ik er was, en ik vond het heel mooi dat ik nog bij haar mocht zijn. Tot het laatst toe ben ik bij Dian geweest, ik ben er helemaal kapot van, maar dankbaar dat ik er bij mocht zijn. Het geeft in een bepaalde manier voor mij nu toch een klein beetje rust. Ze was er zo bang voor, maar "gelukkig" is ze vrij rustig ingeslapen.

Toen ik Dian leerde kennen waren er veel mensen die me waarschuwde: Let op jezelf.
Dat is een loze kreet terwijl ik het ook wel voor een deelTJE begrijp
Mensen om mij heen waren bezorgd om mij, maar hoe kan een mens aan zich zelf denken als iemand zo in deels herkenbare nood haar hand uitsteekt.....

In korte tijd hebben Dian en ik een klik gemaakt, een klik in dit leven met uitzicht naar een volgend leven. Ooit komen we elkaar weer tegen, en Dian heeft vaak uitgesproken dat ze hoopte dat die klote ziekte mij met rust wil laten...

Ik ben blij dat ik Dian heb leren kennen, bij haar mocht zijn en zoveel van haar mocht leren. Loslaten is nu losgelaten. Dag lieve Dian, de hemel heeft er een engel bijgekregen. Ik mis je nu al !!!

Grxxtjes
Mamsan[/color][/i][/b]

Offline
Berichten: 496

[color=black]Ik ben net voor de allerlaatste keer bij je op bezoek geweest :cry:
Ik heb je losgelaten, maar bij het tuinhekje wilde ik eigenlijk gelijk al weer omdraaien.

Ik hoop dat je nog vaak ff "langsdwarrelt".

Morgen het grote afscheid, ik ben er bang voor, en kijk er naar uit, heel raar. Het zal vast op zijn dian's gaan..... :wink:

Dag lieve dian, ik zal je nooit vergeten, [kiss]
ik hoop dat je mij blijft sturen...doe al die andere lieve amazones daar de grxxtjes, en tot ooit.

grxxtjes
mamsan[/color]

Offline
Berichten: 496

[color=black]Gister is de begrafenis geweest
Het was voor mij zo indrukwekkend mooi en heftig dat ik het nog niet zo "goed" kan verwoorden.

ik leerde je op een vrijdag kennen :lol:
ik ging op vrijdag afscheid van je nemen :evil:
nu is het de eerste vrijdag zonder jou :cry:

ik voel me leeg, :cry:
toch ga ik met de kids zo naar de markt
de "simpele" dingen, ze hielden jouw ook op de been
en ze gaan mij er nu ook doorheen slepen.... toch
dat ben ik ook aan jouw verplicht [kiss]

[i]Door te denken en te hopen en te geloven
Kom je misschien groot verdriet te boven
Misschien begint ons leven aan het end
en ben je er pas als je er niet meer bent[/i]

grxxtjes
mamsan[/color]

Offline
Berichten: 496

Ik wil graag alle amazones en meelezers die de hele "weg" zo aan me gedacht hebben, hier, met de post, smsjes (zelfs van vakantieadresjes) of door aanwezigheid, heel erg bedanken [kiss]
Ik heb het gelukkig niet alleen hoeven doen, jullie waren mij weer tot steun.

Voor flip was het soms een beetje moeilijk, maar we hebben het samen doorstaan....je geeft me altijd alle ruimte en mogelijkheden om het op "mijn manier" te doen , bedankt moppie [kiss]

grxxtjes
mamsan

Offline
Berichten: 496

Waarom kwamen dian en ik op elkaars pad
dat waarom ook altijd :cry:
een mens kan zichzelf helemaal gek malen :?

Heel soms vroeg ik me het natuurlijk wel eens af?
Moest ik eerst van dicht bij mee maken hoe een sterke lotgenoot dood ging, om er zelf achteran te gaan [shock] :shock: nee , dat kan niet, ik geloof er geen bal van, echt niet hoor. [-(
maar waarom dan wel :?:

Dian was er voor mij, ik kennelijk voor haar.
[i]Het was zo het was.[/i]

Nu ik zo met vriendinnetje nog wat dingen afhandel en veel praat
vallen sommige dingen op zijn plek........
[i]Het was zo het was.[/i]

Dian was een prachtvrouw, en een lief mens
met wel een manier van communiceren waar ik erg aan moest wennen [grinnik] .
Ik zie nu pas in dat ik gaande weg ondanks mijn zelfbescherming toch van haar ben gaan houden..
Ik zie nu pas in hoe het soms kan zijn langs die zijlijn.
Ik zie nu pas hoe bijzonder het was dat ze mij zo dichtbij liet.
Ik zie nu pas in wat ik door haar keuzes mee mocht maken.

Ik zie nu pas voor een klein deeltje waarom ze mij uitkoos....
[i]Het was zo het was[/i]

Ik heb wel het idee dat wat ik nu meegemaakt heb een aantal stukken zijn van mijn levenspuzzel, en er komt een dag dat ik ineens zie waar ze moeten liggen. Ik bedoel daar niks engs mee hoor, in tegendeel.
Als je dingen in het Grote Geheel gaat bekijken zien ze er toch soms net iets anders uit.
Vaak moet ik het denken loslaten en ZIEN wat er WEL ECHT is
Waarom denken over dingen die onbereikbaar zijn, die komen op zijnde tijd dan wel vanzelf, ik mag toch genieten van hoe mijn leven nu is.
Ik probeer mijn gedachtes nu vrij te laten zijn.....
dat zouden meer mensen moeten doen [grinnik] .
[i]Het is zo het is[/i]

We zullen zien wat het leven nog brengt, voor nu laat ik alles bezinken en denk helemaal ff niks meer.
Ik ga me op mijn eigen gezin richten, daar ligt de verwerking, kracht rust en mijn doel.
[i]Het is zo het is, [/i]

Artikelen van mamsan

Webloggers