Lid geworden op: 08/05/2005 - 13:45
Offline
Berichten: 60

Een nieuw jaar

woensdag, 11 januari 2006

We zijn het nieuwe jaar goed begonnen. Lekker een paar dagen alleen met Alain naar Frankrijk geweest en met een knalfeest het oude jaar afgesloten. Bijna 300 mensen en allemaal in de kleding uit de tijd van Napoleon, het was fantastisch, lekker gegeten en mijn 'frans' weer opgehaald.
In November ben ik ook voor de laatste keer bij de oncoloog geweest. Zij had naar aanleiding van mijn gewrichtsklachten bloed afgenomen en wat foto's laten maken. Toen ik na drie weken nog niets gehoord had heb ik zelf maar weer boos aan de bel getrokken en gevraagd waarom dat nou weer zo lang moest duren! Ze hadden per ongeluk mijn dossier met de uitslag in het archief gestopt! Maar de dag daarop kon ik meteen terecht bij de reumatoloog. Conclusie; reuma.
Ik heb medicijnen gekregen en nu is het draaglijk. Het is natuurlijk niet fijn dat ik reuma heb maar nu weet ik tenminste wat het is en kan ik dat gevoel van 'ik ben vast en zeker een aansteller' overboord gooien. Want je gaat toch aan jezelf twijfelen als je arts steeds maar zegt dat het aan de nasleep ligt van de behandeling en dat er echt niets aan de hand is!
Afijn, maar toen hadden we de kwestie nog van de hormoonbehandeling.
Mijn oncoloog wilde dat ik zo snel mogelijk arimidex zou gaan nemen maar haar enige motivatie was dat de tamoxifen teveel bijwerkingen zou geven. Ik was het daar niet mee eens want de belangrijkste bijwerking van arimidex is last hebben van je gewrichten en dat had ik al genoeg. Ook wilde zij geen uitspraken doen over de winstkansen die ik zou hebben bij het volgen van 5 jaar hormoontherapie. Dat was tegen haar principes!!! Nou vraag ik je...
Uiteindelijk heb ik op eigen initiatief contact opgenomen met een arts in Leiden en een afspraak gemaakt. Na uitgebreid mijn dossier te hebben doorgenomen zei hij dat ik 1 à 2 procent meer winst zou boeken met de hormoontherapie en dat het eigenlijk niet op zou wegen tegen de eventuele bijwerkingen. Ik heb dus besloten dat ik niet meedoe aan de hormoontherapie.
Ik ben erg blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd en niet klakkeloos het advies van mijn oncoloog heb gevolgd. Ik wil er natuurlijk alles aan doen om te voorkomen dat het terugkomt maar dit vind ik niet de moeite waard.
Ik ga ook nog steeds trouw naar de klinisch psycholoog en voorlopig blijf ik dat ook gewoon doen. Want in mijn koppie is het af en toe nog steeds een chaos. Het is niet meer zo dat ik er constant aan denk maar ik heb ondertussen toch wel een kleine dwangmatigheid ontwikkeld van elke dag zeker drie keer mijn borsten en oksels te bevoelen en soms heb ik het gevoel dat de kleine zorgen van alledag als stenen op mijn schouders liggen en ik heb moeite om ze mee te dragen. Alain was ook op het eind van zijn latijn en ik vond het erg moeilijk om zijn humeur weer op te vijzelen. Daar voel ik me erg schuldig over omdat hij er tenslotte altijd voor mij was. Maar ik doe mijn best, probeer een goede moeder en echtgenote te zijn en mijn sociale contacten te onderhouden. Al voel ik wel dat ik wat betreft de amazones ernstig te kort schiet! Ik wil wel maar ik heb het gevoel dat mijn hoofd overloopt en ik heb het gigantisch druk met mijn gezin en het huishouden. Terwijl dat vroeger als vanzelf ging.
De psycholoog zegt dat ik mijn schuldgevoel naar iedereen maar ff in de koelkast moet zetten en moet doen wat ik kan dus dat probeer ik dan maar.
Morgen heb ik een afspraak met de gyneacoloog en gaan we een datum prikken om mijn eierstokken te verwijderen. Dan kan ik eindelijk afsluiten. Mijn tweede apk keuring heb ik ook gehad en alles was in orde.
Ik wil iedereen nog een gelukkig en vooral gezond 2006 toewensen!

Veel liefs van Marga.

Artikelen van marga

jarig
Alleen...
Midlife?
nieuwe start
nieuws
¨verder
APK-bibbers
en verder...
....logie!

Pagina's

Webloggers