Lid geworden op: 08/05/2005 - 13:45
Offline
Berichten: 60

en verder...

vrijdag, 4 augustus 2006

De vakantie is inmiddels weer achter de rug en ik heb er echt van genoten. We hadden een huis in de Dordogne gehuurd.Een fantastische omgeving, zonder enige toerist, waar de kinderen naar hartelust konden spelen op 80 hectare grond en ik naar hartelust kon niksen.
Een groot huis met zwembad, omgeven door bossen en weilanden en paarden in de wei zodat manlief zich ook niet verveelt. Onder onze Franse kenissen bevond zich een kok die zich als doel had gesteld om mij minstens drie kilo aan te laten komen. Dus ik liet het me smaken!
Twee warme maaltijden per dag,everzwijn, ganzelever, veel verse groenten en fruit en heerlijke franse wijntjes.
Ik heb 4 boeken uitgelezen. Iets wat ik al een hele tijd niet meer had gedaan, ik kon me er niet op concentreren.
De twee weken waren dan ook zo om. Volgend jaar proberen we of we een maand kunnen gaan. Ik was echter ondanks de heerlijke maaltijden van onze 'chef-cuisine' geen grammetje aangekomen!
Maar met een hart dat constant op volle toeren werkt en een akelig snelle stofwisseling ( erfenisje van de chemo's ) had ik dat ook niet verwacht.
Ik heb dan ook maar besloten om me er bij neer te leggen en tevreden te zijn met mijn lijf, er zit niks anders op.
Kanker zit ook niet meer dagelijks in mijn hoofd. Al heb ik nog wel steeds de nare gewoonte om zeker drie keer per week mijn borsten en alles wat daar omheen ligt uitvoerig te bevoelen.
Ik heb voor de vakantie ook besloten om mijn oude beroep, de zorg, weer uit te gaan voeren. Ik werk nu twee nachten per week bij de thuiszorg en dat bevalt me prima. Als ik als oproepkracht ook nog wat avonden aan de slag kan dan hang ik de lingerie aan de wilgen.
Ik heb het jaren met plezier verkocht maar het zorgen voor anderen geeft toch meer voldoening.
Ik heb sinds enkele maanden een lichte anti-depressiva gekregen (citalopram ) en ik voel me daar nog steeds prima bij. Het haalt voor mij de scherpe kantjes ervanaf en ik voel me er niet zo onrustig meer door.
Dus alles gaat wel goed. Ze hebben alles gedaan wat er in hun vermogen ligt om de kanker uit mijn lichaam te verdrijven en ik ga ervanuit dat het weg is.
Mocht het terugkomen dan zie ik wel verder, komt tijd komt raad. Ik leef nu, met opvliegers en hartkloppingen en soms extreme moeheid maar ik leef! En daar gaat het toch om!!!

Artikelen van marga

jarig
Alleen...
Midlife?
nieuwe start
nieuws
¨verder
APK-bibbers
en verder...
....logie!

Pagina's

Webloggers