Amazone
Lid geworden op: 16/01/2006 - 09:02
Offline
Berichten: 452

Het is mis!

donderdag, 25 mei 2006

Heb mijn voorstelverhaal maar even hier naar toe verplaatst.

Geplaatst: Ma 16 Jan 2006 10:40 Onderwerp: Wie ben ik?

--------------------------------------------------------------------------------

Hallo, ik ben Celestine, 39 jaar, gehuwd en heb twee dochters ( 1993 en 1996). Ik heb in dec. 2004 een borstsparende operatie gehad. Het is nu allemaal alweer een jaar geleden waarvan het af en toe lijkt of dat jaar er niet is geweest, of ik het niet bewust heb meegemaakt. In okt. 2004 ontdekte ik een knobbeltje in mijn rechterborst, in eerste instantie slaat dan de schrik om je hart dan denk je, het zal allemaal wel goed zijn, ben pas 38 jaar en het komt in de hele familie niet voor. De volgende dag ben ik wel gelijk naar de dokter gegaan, hij verwees me gelijk door maar zei ook dat de knobbel beweeglijk was en dat hij glad was, dit was een positief iets. De chirurg zei hetzelfde, ik moest wel voor de zekerheid een echo en een mammografie maken omdat het ook wel een cyste kon zijn. De knobbel zou dan verwijderd worden, gewoon op de polikliniek. Anderhalve week na de onderzoeken ging ik ook alleen terug voor de uitslag. Toen ik aan de beurt was stond de computer al aan met de uitslag en nieuwsgierig als ik ben las ik hem snel door. Ik was blij dat ik zat, ik zie de lettertjes nog voor me.....fibro-adenoom is onwaarschijnlijk....geeft een maligne beeld!!...Ik zei gelijk tegen haar, het is niet goed hé. Nou, zegt ze dat is nog niet zeker dus we gaan eerst een punctie doen. Ik heb alles maar over me heen laten komen, ben de poli uitgelopen en heb eerst een poosje in de auto gezeten van dit kan niet, dit is een hele boze droom. Toen naar maar het werk van Jos (mijn man) gereden. Het is heel gek maar toen ik het tegen anderen moest vertellen dat het misschien niet goed was ging dat allemaal heel goed. Heb iedereen ook zelf ingelicht want je weet hoe het kan gaan met zulke verhalen. Als de tiende het weet ben ik al geopereerd terwijl ik nog op de uitslag zit te wachten . En wachten ja, dat was het ergste. Ik wist toch al dat het niet goed was maar dat lange wachten op de bevestiging. Het duurde twee weken! Een keer kwam ik voor niks naar de poli, twee keer belde ze op dat de uitslag nog niet binnen was. Toen ik eindelijk de uitslag kreeg was dit gewoon een hele opluchting, terwijl de uitslag niet goed was. Raar hé. Enfin, daarna de hele procedure ondergaan. Borstsparende operatie en daarna bestralen. Chemo hoefde niet want ik had de "gunstigste tumor onder de kwaden". Er zaten nog veel normale borstcellen tussen. Vandaar dat het ook zo lang duurde eer dat ze de juiste uitslag konden geven. Ook was de schildwachtklier schoon. De bestraling is ook goed verlopen, de huid is intact gebleven,is alleen donkerder gebleven dan de rest. Was alleen erg moe. Op dit moment doe ik alles weer. Sporten, werken. Heb er toch op ingeleverd. Heb echt last van acne in mijn gezicht, de ene keer wat erger dan de andere keer. Ook ben vroeg in de avond echt moe. Niet dat ik slaap heb maar mijn hele lichaam is gewoon moe. Maar heb dan wel de dingen gedaan die ik voorheen ook deed en dat geeft wel een voldaan gevoel. Heb me ook nog aangemeld op een ander topic, maar dit sprak me ook erg aan. Praat er wel heel makkelijk over en dat schrikt mensen toch af. Maar ik moet wel bekennen , als ik erover praat dan is dat inderdaad op een hele nuchtere manier.

Artikelen van celly

Webloggers