Lid geworden op: 25/11/2005 - 10:49
Offline
Berichten: 158

Kijken door een gekleurde bril..............

maandag, 20 maart 2006

Al eerder heb ik over de veranderingen in mezelf geschreven.
Hoeveel ik me nu bewuster ben van het hier en nu, hoe de beelden veranderd zijn.
Gek eigenlijk, dat sommige mensen het nodig hebben om de eindigheid in ogen te kijken om te beseffen dat het leven om het hier en nu draait.
Gisteren is geweest, de toekomst is een lotje uit de loterij, het is vandaag dat je er wat van moet maken. Mijn vader heeft zich voorgesteld op de site als meelezer, en zoals jullie kunnen lezen is hij overtuigd dat humor en positief denken,meewerkt aan de genezing. Of het zo is weet niemand, maar het maakt het allemaal wel een stuk dragelijker. En dat hij daar zo bij mij op hamert is niet vreemd.Gaandeweg het leven, heb ik een niet zo positieve kijk op de wereld ontwikkeld. Kan behoorlijk onder de indruk raken van alle ellende om me heen. Het onrecht wat er gebeurt en de keiharde maatschappij waar je als je niet mee rent zo uit de bocht kan vliegen. Voor je het weet sta je bij een voedselbank, of loop je met je bezittingen in een plastic tasje. Het gevaar van het te veel meeleven is dat je niet meer ziet dat jij het wel goed hebt, dat er een last op je schouders komt en dat je alles door een zwarte bril gaat zien. En daar had ik dus regelmatig last van, dat ik echt helemaal depri kon worden van de harde koude wereld met een Verdonk, Zalm, Balkellende, Bush noem maar op. En daar was mijn vader dus bang voor dat ik in de put zou raken, alles alleen nog maar zwart zou zien.

Nu lijkt het tegendeel te gebeuren, het kind met vertrouwen en plezier in het leven is weer terug. Nog steeds zie ik de ellende, maar ik zie ook alle bijzondere dingen die in mijn leven gebeuren. Ik tel mijn zegeningen weer, kan in mijn bedje liggen en denken aan alle mooie dingen die er die dag zijn gebeurt. Lig niet meer te piekeren wat er allemaal niet deugd. Ik verdenk de chirurg dat hij naast mijn borst ook mijn zwarte bril heeft weggenomen en vervangen heeft door een gekleurde bril en daar ben ik hem dankbaar voor. Een programma zoals zaterdagavond geeft weer even de werkelijkheid weer, dat is dan schrikken. Of een bericht van een Amazone waarbij uitzaaiingen zijn gevonden, hakt er ook enorm in. Dan ben je weer even terug in de realiteit, en wordt je weer bang. Maar gelukkig lukt het me tot nu toe om heel snel weer de gekleurde bril goed op mijn neus te zetten. Struisvogel politiek, ik weet het………… maar het voelt veilig. En die comfortzone hebben we allemaal hard nodig na de diagnose, ergens zal de realiteit in alle heftigheid nog wel een keer binnenkomen, maar nu loop ik er nog lekker iedere keer voor weg.

Ga Simon Webbe nog maar een keer aanzetten; NO WORRIES, zelfs de tekst van een liedje krijgt veel meer betekenis………………..vroeger zou het gewoon een lekker nummertje zijn. Nu is het een start knop, voor dikke tranen want die moeten er ook uit, maar ook een troost. Alles komt goed, geen zorgen maar vertrouwen houden…………… en knokken blijven,hè papa :wink:

Simon Webbe No Worries.
http://members.home.nl/noanoir/