Amazone
Lid geworden op: 25/11/2012 - 08:23
Offline
Berichten: 8

‘Moeten’

dinsdag, 11 juni 2013

Wat gaan die bestralingen snel. Qua tijd van bestraling zelf; met 5 minuten sta ik alweer buiten, maar ook het aantal. Ik zit ondertussen al op 13 van de 21. Al over de helft heen. Ik heb nog weinig klachten, behalve dat ik af en toe een steek in mijn borst heb en dat er een bepaalde druk in die borst voelbaar is.

Wat me vooral opbreekt is moeheid. Het iedere dag moeten, dat was ik al heel lang niet meer gewend natuurlijk. Maar nu is het er weer, iedere dag ‘moet’ ik iets, moet ik mijn dag indelen naar die bestraling. Ineens snap ik het concept ‘fijn weekend’ weer. Want in het weekend ‘moet’ er niets! Voor mij nu ook weer.

Ik kan er nu zelfs al weer eens over nadenken om straks weer in een gewoon ritme terecht te komen, waarbij ik ‘moet’ gaan werken, mijn boodschappen weer structureel op een vaste dag ga doen en ook mijn huishouden weer structuur zal gaan krijgen.

Langzaam merk ik dat ik daar naar toe begin te werken, verstandelijk gezien dan. Lichamelijk ben ik nog niet veel waard.

Vandaag voor het eerst eens op de home-trainer gezeten. Na één minuut had ik al een hartslag van 135! Mijn conditie is echt tot onder het nulpunt gedaald. Maar ik heb het toch (let wel!) vijf minuten volgehouden. Dat is natuurlijk net niks, maar goed, het begin is gemaakt. Iedere dag een minuutje (of twee) erbij en dan zit ik straks toch op een half uur doortrappen! Zo zal ik toch weer moeten beginnen. Stiekem best ik er nog trots op ook. Haha, vijf minuten op de fiets gezeten! Iets meer dan een half jaar geleden, voordat ik ziek werd, deed ik 25 minuten cross-trainer, dan een rondje krachttraining (armen, benen en buik) en dan nog eens twintig minuten op de loopband. Zover ben ik nog lang niet. Met mijn conditie onder nul en dan ook nog eens vijf kilo zwaarder… als ik er echt over nadenk is het eigenlijk best wel heftig.

Zo zou ik het bij een ander zien vanaf de zijlijn, dan zou ik het zo erg voor diegene vinden. Voor mezelf daarentegen kan ik het niet erg vinden. Ik sta mezelf niet toe medelijden met mijzelf te hebben. Dat brengt me niets, alleen maar een verdrietig gevoel.

De papieren voor herstel en balans heb ik klaar liggen. Ik denk dat dat voor mij een goed programma is.

 

Iets heel anders: mijn haar groeit weer. Ondertussen zit al bijna mijn hele hoofd vol met kleine donkere stoppeltjes. Zo’n GI-Jane idee is het, alleen ben ik dus minder (lees niet) afgetraind wink.

Ik ben er wel heel trots op hoor. Schaamde ik me al niet voor mijn kale hoofd, nu vergeet ik wel eens mijn muts als ik de deur uit ga. Maar daar is mijn hoofd nog niet klaar voor vind ik dan zelf (óf ben ik er ín mijn hoofd nog niet klaar voor…) nog eventjes. Één ding weet ik wel zeker: op vakantie heb ik geen muts meer nodig, want dat is over vijf weken. Misschien kan er dan zelfs al gel in!

 

Offline
Berichten: 867

Speciaal voor jou, Bianca, omdat je zo goed bezig bent:

Offline
Berichten: 8

Hahaha, Tnx Lucky!!

Offline
Berichten: 2277

Luister goed naar je lijf en probeer je niet te ergeren aan die moeheid, dat kost nog meer energie. Ik weet het, makkelijker gezegd als gedaan. 

Ik vond Herstel&Balans erg leuk en mijn conditie ging met sprongen vooruit!

Nou, ga maar alvast potten gel inslaan dan hahahaha

Offline
Berichten: 4238

Zo herkenbaar: een minuutje op de loopband en dan half dood er naast liggen maar wel stug drie keer per week doen.

Het gaf me zoveel goede moed omdat als je het niet forceert, je toch snel opbouwt.

de eerste week 1 minuut de tweede week 2 dan 3 en dan al twee keer 2 = vier, hahaha, ik weet nog hoe trots ik was toen ik 10 minuten achter elkaar 7 km per uur kon lopen. Het was een echte topprestatie !

En dat is het voor jou ook Bianca, door te bikkelen, maar niet té, bouw je fijn conditie op en komt uiteindelijk, met geduld, alles goed!

Succes met de tweede helft van je bestralingen!

Offline
Berichten: 3

Hoi Bianca!

 

Hoop dat het beter gaat!!

En je conditie met sprongen vooruit is gegaan!

Herken je verhaal zo en heel veel vergelijkingen, die zullen vast allemaal wel tegenkomen.Ben inmiddels ook "klaar" met chemo's en bestralingen, wonden ervan moeten nog helen maar dat gaat ook goed! Loop de trappen weer op zonder te hijgen hahaha.

Wimpers, haar en wenkbrouwen groeien weer, heerlijk hé! Daar heb ik wel even traantje om gelaten! Kijk me haar eruit!

Door de brandwonden van de bestraling best moe en slaap veel, maar dat kan geen kwaad. Gaat gelukkig stukken beter!

Hoop voor allemaal dat het gauw goed mag voelen en verder met ons leven kunnen!

 

Liefs

 

Astrid

 

Onderwerp gesloten

Webloggers