Lid geworden op: 30/09/2015 - 15:44
Offline
Berichten: 0

“Met de kinderen van mijn zussen heb ik bewust een hechte band opgebouwd”

vrijdag, 9 oktober 2015

Bergamot (41) werd in 2007 behandeld voor borstkanker. Ze is dan 32, heeft geen partner en twijfelt of ze kinderen wil. Ze komt niet in aanmerking voor vruchtbaarheidssparende behandelingen. Na de behandelingen komt haar menstruatie weer op gang. ‘Nu had ik weer een keuze, maar nog steeds geen partner en dat is voor mij toch wel een voorwaarde.’

Als begin dertiger was het iets dat voor mij net ging spelen. Wil ik eigenlijk kinderen? Ik had er geen oergevoel bij, zoals mijn zus en sommige vriendinnen, en was net uit een best leuke, maar nergens toe leidende affaire gestapt. Als klein meisje heb ik eens gezegd desnoods alleen moeder te worden, want dan kreeg het kind mijn achternaam en mijn vader heeft alleen dochters, geen zoon om de naam door te geven. Zoet, die kinderlogica, maar niet echt serieus natuurlijk.

Fertiliteitspreservatie

Na mijn diagnose was behoud van vruchtbaarheid (‘fertiliteitspreservatie’) niet de eerste prioriteit, sterker nog, het kwam niet eens ter sprake tot bijna twee maanden later. Ik vroeg de internist er zelf naar, per email, een paar dagen na het ons consult over de aanstaande chemo waarbij de vraag langskwam of ik een partner had. ‘Nee’, zei ik naar waarheid, en toen was dat punt kennelijk ook weer afgestreept.

Maar die email, daar kreeg ik vrijwel direct antwoord op. Ja, door de chemotherapie kon ik onvruchtbaar worden, maar nee, ik kwam niet in aanmerking voor het invriezen van embryo’s via IVF (geen partner) en was te oud voor het invriezen van een eierstok (want dat deden ze maar tot 30 jaar). Ook injecties om mijn eierstokken plat te leggen vóór de chemotherapie, waar ik op internet iets over gelezen had, raadden ze af, daar was nog nauwelijks onderzoek naar gedaan en wie weet was het zelfs wel slecht voor mijn overlevingskansen.

Chemo en toch weer ongesteld

Ik heb me er dus bij neergelegd en ben begonnen met de kuren. Na anderhalve maand werd ik nog een keer sputterend ongesteld. Ook leuk als je net een weekend weg bent en in de Franse supermarkt op zoek moet naar tampons. Na afloop van de kuren wachtte ik acht maanden tot mijn eerste ongesteldheid. Net toen ik naar de huisarts wilde stappen om te vragen of die iets kon bespeuren in mijn hormoonwaarden kon de rode vlag uit. Ik heb het uitgebreid gevierd. Nu had ik weer een keuze, maar nog steeds geen partner en dat is voor mij toch wel een voorwaarde. Juist omdat ik weet dat je zomaar pech kunt hebben vond ik het niet te verantwoorden om te vroeg of alleen een kind te krijgen. Dat is te kwetsbaar.

Geen kinderen, wel tante

Nu ben ik een jonge veertiger zonder kinderen, maar met de kinderen van mijn zussen heb ik bewust een hechte band opgebouwd. Ik ben die tante die tijdens een familieuitje meegaat naar de speeltuin terwijl de andere volwassenen aan tafel blijven. Of die met een glimlach een pasgeboren neefje in slaap wiegt ook al krijg ik er een lamme arm van. En elke zomer plannen we samen de vakantie.

De manier waarop mijn artsen het onderwerp kinderwens vermeden heeft me dwarsgezeten en ik ben daarom ook heel blij dat er tegenwoordig meer aandacht aan besteed wordt. Uiteindelijk denk ik niet dat ik zonder borstkanker wel kinderen had gekregen, maar ik wil wel graag iedere jonge vrouw met (borst)kanker wijzen op de mogelijkheden en hen vooral op het hart drukken niet overhaast te starten met behandelen, maar ook een eventuele kinderwens en fertiliteitspreservatie mee te nemen in het behandelplan. Na(ast) patient ben je vooral nog vrouw.

Nuttige links:
www.borstkankerenkinderwens.nl
www.nnf-info.nl
 

Offline
Berichten: 541

Mooi geschreven Bergamot! Wat zullen ze blij zijn met jou als tante! 

Gelukkig wordt er nu meer aandacht aan besteed, zo zie je maar hoe in een paar jaar tijd toch dingen veranderen, ten goede gelukkig!

Lieve groetjes, Zangeres

Offline
Berichten: 8

Wat mooi beschreven en helder met je advies!

Offline
Berichten: 4133

De kern heb je gepakt!!! Wat een mooi en voor jonge nieuwe Amazones nuttig blog!