Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4149

APK

maandag, 26 mei 2008

Maandag 26 mei. De eerste APK keuring voorbij de 5 jaar. Geen zenuwen vooraf. Geen zorgen over uitzaaiingen. Vanmorgen voor de spiegel zei ik het tegen halvegarevanellen: 'O ja, ik ga zo naar dr *'. Hij vroeg niet eens: 'bel je?', want hij was er ook gerust op. (ik heb natuurlijk wel gebeld 8) ) Als altijd word ik binnen 1 minuut binnengeroepen want de goede man werkt met een heerlijk strak tijdschema. Dat heeft zo zijn voor- en zijn nadelen....... "Goedemorgen mevrouw Ellenk." En voor ik zit heb ik mijn [size=200]10[/size] alweer te pakken :wink: . "" Mevrouw Ellenk, u heeft een 10 hoor, uw bloed is helemaal goed." Ik ga toch maar even zitten. "Hoe is het met u ?", vraagt hij dan altijd. En meestal zeg ik "goed". Vandaag zeg ik dat het beter kon omdat ik zo'n last van mijn gewrichten heb. "O ? Gaan we een scan maken van uw botten ? Dat kan hoor!" "Nou dokter, als u dat doet om op uitzaaiingen te controleren dan is dat niet nodig want ik denk niet dat ik die heb. Ik denk aan slijtage en arthrose." Ik blijk het niet helemaal goed te hebben want gooi arthrose en arthritus door elkaar maar van beide is sprake..... :? . En bovendien arthrose en slijtage zijn 2 namen voor hetzelfde aldus dr. *. Dat wist ik dus niet. En die scan die doen we niet want laten we eerlijk zijn, dat is niet nodig, vind ikzelf. En Dr. * is het daar mee eens. Als ik maar wel kom als ik er anders over ga denken. "Tja", zeg hij ook nog, "we hebben natuurlijk wel het een en ander gedaan aan medicatie wat daar niet goed voor is". "Ik heb niets voor u," zegt hij ook nog. Hij is een dokter tegen kanker en niet tegen slijtage. Het verrast me niet. Ik weet het, ik wist het, stiekem had ik de ijdele hoop dat hij er wel iets voor had en hij heeft ook wel wat: "Wat kan ik doen ?"vraag ik. "Bewegen !" "Ja, maar hardlopen lukt niet meer." "Zwemmen !" "Neen, zwemmen lukt niet meer." "Tennissen !" Ik durf het niet meer te zeggen, maar tennissen lukt al sinds de amputatie niet meer, maar dat laat ik dan maar even zo. "En fietsen !" Ja fietsen lukt wel, he he. Bewegen, heel veel bewegen: dit houdt de gewrichten doorbloed en stelt verdere slijtage/arthrose uit. En paracetamol tegen de pijn. Dat ook. "Tot over een half jaar." En zoals altijd is het gelukt. Binnen 5 minuten sta ik buiten. Want laten we eerlijk zijn. Eigenlijk heb ik bij dr. * niks meer te zoeken. "Ik denk wel dat we er zijn hoor", zegt - ie nog. En dat denk ik ook :lol: , dat ik er ben. De volgende keer ga ik er nog heen, en daarna ga ik de uitslagen van het bloed gewoon telefonisch doen. De eerste keer nam ik dit besluit veel eerder en wachtte er niet 5 jaar op. Ik ben voorzichtiger geworden maar nu is het mooi geweest. Die 5 minuten mag dr. * besteden aan een patient die hem nog echt nodig heeft. Iemand die kanker heeft en die hij beter kan maken, net als hij bij mij heeft gedaan. En ik heb hem niet echt meer nodig. Hopelijk nooit meer nodig. Want mijn APK is weer binnen. Heel mooi :lol: .

Artikelen van ellenk

Pagina's

Webloggers