Lid geworden op: 23/11/2005 - 12:08
Offline
Berichten: 586

Assertief

woensdag, 6 juli 2011

5 juli. Afspraak bij de chirurg. Aangevraagd consult door de internist voor het te nemen biopt. Als ik op de poli aankom, is het één groot dejá-vu. De mammapoli. Want daar zit ook de algemene chirurgie. Gelukkig ís er die dag geen mammapoli. Ik had het, in de staat waarin ik nu ben, niet getrokken. Als ik bij de balie kom, zie ik R. Zij hoort eigenlijk bij de plastische chirurgie! Verpleegkundige daar. Als ik haar daarnaar vraag, zegt ze 'ach joh, ik zit overal, breed inzetbaar'. En zo'n verpleegkundige is het ook. Ze wist het meteen toen ze me zag. 'Hee', zei ze. En ik zei 'hee' terug en we glimlachten allebei. Hoe het nu ging. En dat was natuurlijk geen leuk antwoord. Ze hoopte met me mee dat ze bij de vasculaire iets konden doen en hoopte vooral dat het met de protheses ondertussen goed bleef gaan. Ik ook. Dat is zó vaak door m'n hoofd geschoten de laatste tijd. Als dát maar goed blijft gaan. Ik vond het leuk om haar terug te zien.

Het spreekuur is druk en ik zie allerlei mensen heen en weer rennen en artsen vragen om verpleegkundigen. En dan ben ik aan de beurt. Een co. Nou heb ik daar niets tegen hoor, integendeel (hoe meer je kan leren, hoe beter denk ik altijd en wanneer zie je nou iemand als ik...), maar vandaag denk ik 'oh... niet een co... what's the póint'... En dat zegt ie zelf ook heel eerlijk als ie met me de spreekkamer ingaat. De spreekkamer die precies dezelfde kamer is als waar ik de 2e en 3e keer de uitslag kreeg dat er wéér een DCIS gevonden was. Ik moet even slikken. Ik had niet gedacht dat het me zo zou raken. Maar then again, de staat waarin ik op het moment verkeer... Maar goed. Die co. Het is druk en het was niet de bedoeling dat hij mij zag, zo legt hij uit, maar hij was gevraagd om 'mij tussendoor te zien'. Ik kan je vertellen: dat doet geen wonderen voor je zelfvertrouwen. Lekker belangrijk allemaal dus, zo komt het in ieder geval over. Maar goed. Hij kan er niets aan doen en dat zeg ik ook tegen 'm. Hij hoort het verhaal aan, leest de bijbehorende stukken (de interne doorverwijzing had hij al gelezen) en voelt waar de plekken zitten. Ik hoef het nauwelijks aan te wijzen. 'Tja...', zegt ie. 'Het lijkt me goed als wij inderdaad zo'n biopt gaan doen, maar daar kan ik niets over zeggen, dat moet de arts even doen'. Dat dacht ik al ;) We snappen allebei de onzin van de gang van zaken. Maar... Hij kan er ook niets aan doen. Op z'n eerste dag (want dat was het). Dan komt de arts. Een arts-assistent, schat ik zo in. En dan begint het.

Al m'n ervaringen met algemene chirurgie worden weer bevestigd. Hij is gehaast. En bot. Erg bot. 'Eh nou, zit het ergens op een makkelijk bereikbare plek, die knobbeltjes, dan kan ik nog even kijken'. Eh... ja hoor. Ik trek m'n t-shirt omhoog en vraag of ie de buik wil voelen, rug, m'n armen of evt m'n benen. Hij kan kiezen. Nou, we konden het inderdaad gaan opstarten. En dan komt het. "Ja, het is maar waar je het litteken wil hebben', zegt ie vervolgens. Op een manier... Afijn. Bot. Zei ik dat al? Ik zei tegen 'm "Om eerlijk te zijn, ik heb zóveel littekens, het kan me niets schelen". En toen was het stil en bond ie in... En toch nog éven: 'nou... voor míj voelt het gewoon als vetbulten hoor'... "Goh", zei ik toen, "daar denken uw collega's toch anders over, 5 collega's om precies te zijn". Hij wilde toen wel weten waarom. En dat heb ik 'm (haarfijn) uitgelegd. "Maar heb je dan aan allemáál pijn?" "Eh já.... Of laten we zeggen, 80-90% is pijnlijk. Zegt dat iets?" Nee, nou ja, dan waren het waarschijnlijk toch niet allemaal lipomen... Zucht (van mij dan). Ik was assertief die dag... En dat is maar goed ook, ander was ik daar écht met een rotgevoel vandaan gekomen...

Maar goed. Al met al. We hebben wat we willen. Op 15 juli gaan ze er eentje weghalen.

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Het is zo vermoeiend om steeds voor jezelf te moeten opkomen.... Je hebt het goed gedaan, maar man, wat is het vermoeiend dat het zo moet.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Pffffff...... Tas, ik zit me plaatsvervangend te verbijten.... Doel bereikt, dat is in elk geval iets, maar de weg ernaar toe was weer om te janken....

Offline
Berichten: 149

Duizend bommen en granaten, mensenkinderen, Natas toch. Dat je dan zo weer wordt teruggegooid in de grote vijver van mensen die bij chirurgie moeten zijn, terwijl jouw probleem zo'n uniek probleem is. Waarom staat dat dat niet in het dossier. Mevrouw moet alleen door volslagen artsen gezien worden. En dan graag het dossier lezen van te voren !

Maar goed, 15 juli, wordt er één weggehaald. Ik hoop dat ze dan niet een pijnloze pakken, want die kun je beter houden, doe maar een pijnlijke dan, denk ik zo.

Dikke knuffel en je bent nu vast compleet gevloerd!

afbeelding van negrita
Berichten: 91

natas dikke hug voor alle moed, een kanjer ben je dat je vol gehouden heb,

je zou de neiging hebben zo weg te lopen, maar dan was je doel niet bereikt.

welldone

Offline
Berichten: 1768

Nou ja zeg, wat een rare gang van zaken. Ik ben blij dat je assertief kunt zijn maar ik had liever gehad dat het niet nodig was geweest. Succes met het verdere traject, ik volg je verhaal op de voet.

Offline
Berichten: 1175

sjongejonge wat een hork ik geef je een dikke knuffelT en leef enorm met je mee want ik ben ook zo.n pechvogel wat dat betreft , ik houd ook mijn hart vast voor nieuwe ontdekkingen , bah wrm kunnen we gewoon niet wat normaals hebben? zo,n ingegroeide teennagel ofzo?

 

veel sterkte met de pijn en het wachten

afbeelding van Nelies
Berichten: 111

zucht......  leren ze het nou nooit....?

liefs, annelies

Offline
Berichten: 77

Dapper hoe jij weer de energie hebt opgebracht om je door het woud van onbeholpen medici te begeven. Moe word je daar wel van kan ik me zo voorstellen. Zouden ze het ooit nog leren??? Veel sterkte.

Offline
Berichten: 586

@Bigred: zeker weten dat ik een pijnlijke ga laten doen... ;) Alleen, wélke te kiezen...? Er zijn er zoveel... Ze hebben het al beperkt tot de buik(wand), dus  kandidaten genoeg daar... Daar kom ik uit.

En ja, het is vermoeiend. Maar het is ook typerend. M'n moeder zei het vanochtend meteen 'ja, algemeen chirurgen... dat wisten we'. En dat is zo. Apart slag artsen. Ik kan niet anders zeggen.

De dermatoloog belde ook nog vanochtend (die met de versleten laarzen, of had ik daar nog niets over gezegd ;)...): er was weer een stukje van de puzzel opgelost. Wat ze weggehaald hebben in m'n gezicht, wijst (ook) in de richting van het Cowden Syndroom. Terecht verbond hij daar verder geen conclusies aan en we zijn ook nog niet klaar met puzzelen, maar het gaat (steeds) meer die richting op. Het enige wat mijns inziens niet 100% in het plaatje vast, is de vaatvariant. Maar misschien is dat dan míjn variant... Dat zou kunnen. Tenslotte moet ik altijd een beetje overdrijven en afwijken van de rest ;). Maar goed. Puzzelstukje gevonden.

En gelúkkig kwam er tussen dit alles door, vanochtend een mooi kado in de vorm van bezoek van een héél lief Amadinnetje, die ik al heel lang niet gezien had, maar waarvan we allebei dachten 'goh, het is alsof het gísteren was'... Heel bijzonder en vooral ook goed en gezellig!

Offline
Berichten: 251

Natas, ik word al moe van het lezen alleen. WAAROM moet dat nou zo, het zou zo ontzettend veel energie schelen als dit soort onnodige discussies je bespaard zouden blijven. Je hebt je kranig geweerd, maar jee, wat zul je hier ontzettend moe van zijn.... Hug voor jou!

(nick toegevoegd door Bergamot)

Offline
Berichten: 251

Die anonieme hiervoor was ik....

Offline
Berichten: 4255

Nou ja zeg..... afschuwelijk, dit.......................

Offline
Berichten: 55

Dat gehaaste van artsen, dat is heel herkenbaar. Er is iets goed mis met ons zorgstelsel, dat is wel duidelijk. Artsen maken absurd lange dagen en zien veel te veel patiënten op een dag. En dan krijg je dit dus. Maar dat is geen excuus voor botheid! En ik vind het extra naar dat juist jíj dat nu weer voor je kiezen krijgt. Ik zal aan je denken de 15e!
Isis

afbeelding van annie_2
Berichten: 855

knappe, assertieve, dappere meid. Je hebt het toch maar geflikt en je niet in een hoek laten duwen. Maar wat een energie kost dat. Laten we hopen dat het nu hier bij blijft en alles nu vlotjes verder gaat verlopen.

Anoniem
afbeelding van Anoniem

Pffffft, dikke kus!!!! Lijkt mij wat je goed kunt gebruiken nu...

Liefs van Annazone!!!!

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Natas, wat ik nog wel eens doe is mijn hoofdbehandelaar (oncoloog) informeren hoe het bij andere poli's is gelopen. Zij krijgt nl. een kort verslag (feitelijk), maar voor de volledigheid voeg ik daar nog wel eens mijn eigen info aan toe. Doe ik per mail of bij het volgende consult. Je hoofdbehandelaar is degene die jou door dit ziekenhuissysteem moet trekken. En ik doe ook geen co's meer wink

Offline
Berichten: 586

@Maisa: ik ga zéker nog aangeven hoe het gelopen is als ik de volgende keer weer bij m'n eigen arts kom. Gewoon voor m'n eigen gevoel. Of het effect heeft? Eerlijk gezegd denk ik van niet. Want als je dat aan de betreffende arts (de alg chi) zou terugkoppelen, komen er allerlei excuses. Waarvan de 'zo heb ik het niet ervaren', de meest waarschijnlijke is... Maar ik ga het (inderdaad) wel zeggen. Wie weet, zinkt er ooit iets in... ;)

Offline
Berichten: 29

Pff, met shock en horror lees ik je belevenissen. Wat een energie moet dit je gekost hebben, en dan ook nog de confrontatie met het verleden, valt niet mee lijkt me. Ik weet van een arts dat als er oorlog in een ziekenhuis is tussen verschillende specialisten groepen er nogal vaak de algemene chirurgen bij betrokken zijn. Ze voelen zich meestal de koningen van het ziekenhuis en tja daar gedragen ze zich ook nogal gauw naar.... Helpt jou geen bal, wat je wel helpt is het puzzelstukje van de dermatoloog. Sterkte met wat allemaal nog komen gaat.

zoltanban5
afbeelding van Anoniem

Fully animated through Fake Watches a complex mechanism, this painting in three dimensions will truly come to Rolex Replica life. While one of the birds look to give her child the beaked, his companion wings patek philippe replica unfold revealing delicate shades of colors. Located in the heart of the nest, an egg opens to reveal a chick, while the waterfall trickles incessantly. The Bird Repeater staged a couple of chickadees. 

Artikelen van Natas

Een leven lang
Zwarte vrijdag
Steeds verder
Normaal
Puzzelen
Survival stand
Assertief
Zo kan het ook

Pagina's

Webloggers