Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4198

Boos

zondag, 17 april 2016

Na een heerlijke vakantie in een paradijselijk oord is het 'gewone leven' weer begonnen.

Was en strijk weer in de kast, alles op orde. Werk hervat en het begin van de Master RW ligt naast me. De eerste hoofdstukken zijn gelezen. De gewone dingen zijn heel erg fijn. Ik hou heel erg van mijn leven.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Bij thuiskomst zit bij de post een uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker.
Ik kijk ernaar en denk: 'Wat een onzin!'

Ik leg het weg, op de stapel.

Later lees ik het bijgevoegde foldertje. Daar word ik ook niks wijzer van.

Weer weg op de stapel.

Nu moet de stapel opgeruimd. Dat doe ik één keer per week omdat die stapel anders tot het plafond groeit en dus lees ik de informatie nog een keer.

Ik word er boos van. 'Flikker op, ik heb al lang kanker!', denk ik bij mezelf en 'Wat moet ik hiermee?'

Uiteindelijk bespreek ik het met man en zoon die aan de afwas staan. Man roept 'Maar je hebt toch al lang kanker!' om daarna heel cynisch te vervolgen met de opmerking 'Misschien krijg je korting.....'.

Dus ben ik boos. Boos omdat ik kanker heb. Boos omdat niemand mij beter kan maken. Boos door zo'n mailing die me er fijntjes op wijst dat het hebben van borstkanker je niet vrijwaart van andersoortige kanker. Boos omdat ik af en toe wat voel -zit hier nu iets nieuws of zat er dat al een poos?- en boos omdat ik nooit meer erop kan vertrouwen dat het wel los zal lopen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Na de gelukzaligheid van een geweldige vakantie waarin we beiden af en toe wel een half uur of een uur 'er niet aan dachten' is de confrontatie bij thuiskomst hard.

Het is niet dat ik daardoor niet aan leven, genieten, werken, studeren, wandelen of socializen toekom, maar het ís er gewoon áltijd.

ALTIJD.

Offline
Berichten: 541

Lieve EllenK, dank weer voor je blog! Eentje vol herkenning, en wat fijn dat we hier kunnen spuien een delen!

Ja, EllenK, ook ik heb die gedachte nog dagelijks.. Op onvoorspelbare momenten helaas...

Uit eten ( zit er een vrouw met een mutsje), bij het sporten ( vermoeid, komt ook door kanker), hoe houd je je relatie gezond ( kanker verpest veel). Jongste heeft nachtmerries ze moest een anti biotica kuur, de arts zei tegen haar dat ze een kuur moest, en toen zei ze verschrikt: moet ik nu ook een chemokuur?? Zo nog tig voorbeelden waaruit ik ook vaak concludeer, tjonge, kan t niet even een DAG zonder?? Hier is t ook altijd ' aanwezig '. Ondanks alle afleiding . Pijntje hier, kwaaltje daar, het zal toch niet??

Wat ga je doen met de oproep, EllenK? Hopelijk kom je er uit. Fijne zondag !!!

Liefs, Zangeres.

Offline
Berichten: 567

Fijn dat je zo'n heerlijke vakantie hebt gehad Ellenk! En ja ik snap je boosheid heel goed. Helemaal na zo'n vakantie word je nog eens extra met je neus op de feiten gedrukt over de oneerlijkheid van dit alles. Die donkere wolk, het besef, is er inderdaad altijd. Gelukkig zijn er ook dingen die helpen die wolk soms een beetje weg te blazen. 

ik heb vanmorgen in het midden van een meditatiekring gezeten. Als enige op een stoel in een kring van mensen die op de grond op een matje zat. Ik voelde me voor een moment heel ongemakkelijk. Maar na een poosje kon ik er toch van genieten. Het voelde zo vredig aan, de energie van de groep was fijn en gaf een veilig gevoel, ik werd er emotioneel van. Want weet je, voor ons is veiligheid niet meer zo vanzelfsprekend. Het was echt mooi. Dat zijn van die cadeautjes die je dan soms weer krijgt. 

Lekker slapen straks Ellenk. Het komt vast wel goed met dat onderzoek.

Offline
Berichten: 87

Ellen, wat een herkenning weer. Boosheid om dit soort dingen. Ik heb in het najaar de oproep terzijde gelegd met de boze gedachte 'moet dat ook nog?' Na een tijdje kreeg in een herinneringsoproep. Toen kwam bij mij het besef dat ik deed aan struisvogelpolitiek. Ik heb toen met de assistente van de huisarts gebeld en het uitgelegd. Dat ik het niet kon opbrengen nog. Ze luisterde goed en kwam met het voorstel een afspraak te maken over een paar maanden. Zo ben ik dus vijf maanden na de eerste oproep gegaan. De afspraak stond dus lange tijd in mijn agenda. Ik kon er aan wennen en mij psychisch voorbereiden, dat was fijn want mijn afweer was heel groot. Met name omdat ik 5 jaar geleden er uitgepikt was en nare behandelingen moest ondergaan. Ik had best angst, maar alles is goed afgelopen.

Overweeg het eens: niet nu, maar over een tijdje. Die tijd is er wel.

afbeelding van negrita
Berichten: 91

Ja het gevoel ken k wel, ik heb een keer de bus overgeslagen omdat ik toen al aan de chemo zat,de volgende keer ben ik wel gegaan. moet je toch weer iets overwinnen, voor baarmoeder hals kanker ben ik wel gegaan maar de assistente deed het een vrouw, vond ik wel prettiger.

boos ben ik ook dat ik zo moe ben, een dagje Leiden naar mijn dochter, een uitstapje, was leuk maar weer confronterend. Kan ik de verhuizing nog aan naar Nijmegen want daar gaat ze dr  master doen.??

En dan kwam gisteren mijn schoonmoeder met een doosje druiven en ze zei ik wil niet dat je denkt dat ik dat geef omdat je ziek bent,(ik heb geen goed contact meer met haar ze kan al jaren niet omgaan met de kanker en vraagt altijd alleen, het gaat toch goed ...en je kan ook stikken in een pinda . Ik mijd haar al drie maanden want als het niet goed gaat wil ik geen contact], nee want daar praten we niet over en ik wil niet confronteren maar toch blijft zo,n zin dan hangen,toch confronterend want ik ben wel ziek, de dokter in Tilburg bevestigd dit telkens, weet je wel dat je erg ziek ben??

Morgen mag ik weer op uitstap, naar Tilburg de tweede MRI op 12 weken hopelijk is de tumor weer geslonken , woensdag bloed trekken en naar de oncoloog of ik de volgende kuur mag en vrijdag naar de neuroloog. mijn boosheid maar inslikken verloren energie.

sterkte voor jou ...probeer te focussen op  de fijne dingen

 

 

Offline
Berichten: 4198

Ik ga het wel doen hoor, maar zou dan het liefste meteen en met de mei vakanties kan dat niet. dus ik probeer het over een paar weken wel.

afbeelding van dizz
Berichten: 67

Lieverd... ik ben ook boos! XXXX

 

 

Offline
Berichten: 4240

Lieve Ellen, ik zou je het liefst daar in dat tropische paaradijs opsluiten en de harde werkelijkheid ontkennen. Bah. 

Ik liep / loop bij controles met een boze blik binnen en waarschuw ze altijd maar dat ik niet goed met controles om kan gaan... (Maar juist bij mijn uitstrijkje was dat niet nodig, ontwapenende nerveuze invalhuisarts die er een dik boek bijhield om het goed te doen - schattig he?).

Offline
Berichten: 34

Hoi Ellenk, ja dat fijne vakantie gevoel vasthouden en dan zoiets tegenkomen. Herkenbaar van technovrouw die ook zo reageerde op een uitnodiging. De confrontatie was zo herkenbaar. Na overleg met oncoloog maar even gelaten voor wat het was. Ik hoop dat je, ondanks de oproep het fijne vakantiegevoel nog weet op te roepen en ites langer weer weet vast te houden. HUG!!!!!

Offline
Berichten: 0

Ja Ellenk, ik heb vanmiddag afspraak voor uitstrijkje bevolkingsonderzoek. Dubbel gevoel want ik zit vanaf oktober na amputatie en daarna nog 3 operaties in " het traject" en begin donderdag met bestralingen. Als de uitslag van dit bevolkingsonderzoek niet goed zou zijn weet ik het echt niet meer....wil het dus ook eigenlijk helemaal niet weten....maar ga toch maar wel...

 

afbeelding van BrittV
Berichten: 38

Netjes dat jullie allemaal wel gaan voor het uitstrijkje. Heb de oproep aanvankelijk genegeerd maar aangezien ze terug blijven komen heb ik mij hiervoor blijvend afgemeld. Ik ga ervan uit dat ik eerder aan borstkanker zal overlijden dan aan mogelijke baarmoederhalskanker. 1 kanker is genoeg om te bestrijden. Wat je zegt, het is er altijd..., ja dat klopt. Meerdere, kleine, momenten van de dag.

Offline
Berichten: 874

Ik vind het dubbel maar ga toch wel, liever toch geen twee soorten kanker!

Hopelijk is je boosheid weer wat weg nu!

afbeelding van zeilertje
Berichten: 42

Oh Ellen, ik voel zo met je mee. Het gaat niet meer weg, dat wist je al. Maar het gaat ook (bijna) nooit meer uit je hoofd. Ja soms, even. Maar bij mij nooit voor lang. Ik heb ergens ook een beetje wat BritV heeft: ik zal toch wel eerder aan de borstkanker doodgaan. Maar gelukkig heb ik geen oproep liggen op dit moment.

En ja, de harde werkelijkheid daalt ongenadig op je neer als je weg geweest bent. Ik heb dat ook altijd zo. Even hoef je niks. Even geen ziekenhuis. Even geen internist, orthopeed, radioloog, KNO-arts, geen bloedprikken, geen uitslagen. Gelukkig zijn die momenten zonder medische zaken er wel nog. Maar daarna thuis komen vind ik ook altijd moeilijk. En ach, vroeger had ik ook altijd wel een beetje een after-holiday-dip. Hopelijk heb je leuke vakken/modules van je studie de komende tijd. Dat helpt wellicht. En ga maar snel ook een fotoboek maken, voor het nagenieten....

En voor nu een paar zonnestralen van mij, om je er een beetje doorheen te helpen.

Knuffel, zeilertje 

Offline
Berichten: 55

Natuurlijk ben je boos, ik zou laaiend zijn. En je weet vast ook wel diep van binnen dat die boosheid je niets brengt, maar toch ben je boos en dat snap ik zo goed. Na zo'n fijne vakantie komt het extra hard aan. En juist omdat je weet dat het er ALTIJD is, gaat de boosheid gepaard met zo veel machteloosheid. Anders kon je misschien denken, ik gooi even een paar borden kapot of meld me bij de plaatselijke kickboxschool, dan ben ik het vast wel weer kwijt. Maar je weet dat het er altijd is. Dus eigenlijk heb je te dealen met 'machteboosheid'. Heftig.

Artikelen van ellenk

druk druk druk
Jaloers
Second opinion
Samen Beslissen
Het 'gewone' leven
Zomerse zomer
Een nieuwe start
Pas op de plaats

Pagina's

Webloggers