Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4152

Brief aan onze zoon

vrijdag, 6 mei 2011

Morgen wordt onze puberT 18 jaar oud. En deze brief heb ik hem gemaild. Ik heb hem vooraf wel gewaarschuwd dat ik sentimenteel zou worden ja, als het moest...... ;)

 

Lieve puberT,

Morgen is het dan zover. Je wordt 18. Áchttíen jaar oud. Wie had gedacht, zo snel zo groot!  En wat is er veel gebeurd.

Wat waren we blij toen we wisten dat ik in verwachting was. Het maakte ons niks uit of je een jongetje of een meisje zou zijn dus dat was nog een verrassing. Van de zwangerschap heb ik met volle teugen genoten. Ik vond het echt superleuk om mijn buik te zien groeien en keek samen met papa naar je komst uit.

De bevalling ging als een tierelier, binnen vier uur was je er en het ging echt gemakkelijk. Ik was vooraf niet bang ervoor maar kende andere verhalen en daarom was het extra fijn dat jij zo gemakkelijk ter wereld kwam.

Tien seconde nadat je geboren was wist ik het zeker: jij was het kindje dat ik altijd gewild had. Een zóón, geweldig!  En alles alles alles vond ik leuk aan jou. Zelfs toen je de eerste weken veel huilde bleef ik kalm en vol vertrouwen dat het goed zou komen. Ik sliep als jij sliep en troostte je als je wakker was.

Zo gauw je iets meer kon, met je handjes naar dingen grijpen, en later omrollen en kruipen, was het helemaal goed met jou. Je was blij dat je zelf meer kon doen en toen je ook nog ging praten kon het helemaal niet meer stuk. Je eerste echte woordje (behalve papa en mama) zei je voor je eerste verjaardag met een prachtig Hollands accent: aardbei!  Eigenlijk was je altijd vrolijk en nooit vervelend of chagrijnig. En dat is nog steeds zo.

Toch bleef ik wel moe, toen je geboren was. En dat ging eigenlijk niet meer weg. Toen je twee was, middenin de zomer ontdekte ik een knobbeltje in mijn borst. Het werd stil in mij en eigenlijk wist ik meteen: dit is niet goed. De dokters bevestigden dit gevoel en het werd het begin van een lang jaar met operaties, bestralingen en chemo behandelingen. Papa en ik waren het helemaal eens. Zoveel mogelijk wilden we jouw leven net als anders laten verlopen. Gewoon je dagelijkse dingen, naar het kinderdagverblijf op je vaste dagen, gewoon op tijd eten en naar bed. Gewoon gezellig spelen.

Al die gewone dingen werden ineens heel erg kostbaar. Want om de hoek gluurde ’s nachts de angst: zal dit wel goed blijven gaan. Iedere nacht bad ik tot God, dat ik mijn best zou doen om beter te worden, om alle behandelingen te nemen die nodig waren daarvoor en smeekte ik God om jou toch groot te mogen zien worden. En daarna liet ik los. Omdat ik alles deed wat ik kon, samen met papa en de dokters, zou God de rest doen, doen wat goed was. Mijn vertrouwen was groot. Maar soms, heel soms kwam dan toch het verdriet: wat nou als het niet lukt en ik niet meer beter wordt. Hoe moet het dan toch met ons piepertje. Ik hoop dat je van die zorgen en dat verdriet niets gemerkt hebt.

Toen het normale leven daarna weer zijn gang kwam hebben we nog meer samen genoten, van hoe leuk je was, en hoe lief, en hoe slim. Hoe leuk de kuiltjes in je wangen waren, en je witte haren. En dat je de leiding van het kinderdagverblijf toen je twee of drie was uitlegde dat pinguïns niet op de Noordpool wonen en je vriendje dat die vlinder een kleine vos heette. Dat je goede vriendjes kreeg die graag kwamen spelen.

Muziek kwam ook in jouw leven en brengt jou al heel veel jaar net zoveel plezier als papa en mij. Zo zijn we alledrie verschillend maar delen we toch ook veel dingen.

Toen je 10 was werd ik opnieuw ziek. Het was een bittere slag en deze keer kon het gewoon niet ongemerkt aan jou voorbij gaan. Ik weet zeker dat je je wel zorgen hebt gemaakt ook al liet je dat niet aan ons merken.  We deden je de belofte dat we bij nieuws jou altijd het eerst zouden informeren en daar hebben we ons altijd aan gehouden. Gelukkig hebben we je nooit écht slecht nieuws hoeven  brengen en ook dat zware jaar ging weer voorbij. En opnieuw heb ik gebeden:  dat ik je nog groter zou mogen zien groeien. En opnieuw kon ik loslaten.

Daarna genoten we weer van het gewone leven, jou groter zien groeien, naar het gymnasium waar je helemaal op je plek was, en een groep geweldige vrienden kreeg. Jongens en meiden die ieder op hun eigen manier, warmte, hobby’s, muziek, toneel en andere dingen met je delen. Wat zijn we trots op je. Nog steeds vinden we je lief en leuk en slim. Maar we zijn ook trots op je, omdat je je ontwikkeld hebt tot een lief groot mens, niet te beroerd om voor anderen iets te doen. Je bent niet alleen maar ‘brains’, maar ook sociaal en gezellig. En het lijkt erop dat jij de kunst van “van het leven genieten” goed onder de knie hebt gekregen. Dat doet ons veel plezier.

Nog even, en je gaat het studentenleven in. Nieuwe grote stappen naar een eigen zelfstandig leven. We hebben er alle vertrouwen in dat je dat gaat lukken. En vanavond maak ik een diepe buiging en dank ik God dat ik al die mooie jaren van jou heb mogen genieten.

Lieve puberT, ik ben blij dat we jou als zoon mochten krijgen en zie de toekomst met nieuwsgierigheid en vertrouwen tegemoet.

Dikke zoen van mama. 

afbeelding van mama3
Offline
Berichten: 10

Om stil van te worden; ik heb helemaal kippevel....

Offline
Berichten: 350

Tranen in mijn ogen..... en wat een geluk dat jullie samen zijn 18de verjaardag mogen vieren...

Offline
Berichten: 1244

Tranen lopen over mijn wangen.

Wat heb je dat mooi geschreven Ellenk en het kan niet anders als dat PuberT ook heel trots is op zijn moeder.

afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

Aangrijpend. Je hebt het gered, Ellen!

Offline
Berichten: 1109

Heel mooi Ellen!

Mijn zoon was 3 toen ik borstkanker kreeg. Hoop van harte dat het mij ook gegund is om hem 18 te zien worden. 

Offline
Berichten: 589

Ach lieve lieve El'... Nou heb je me aan het huilen... ;) Wat mooi. Echt mooi. En ja, gelúkkig... heb je het gered... 18 jaar, wat een mijlpaal... :) xxxxx

Offline
Berichten: 171

Wat een prachtige brief. Je zult 'm maar krijgen van zo'n prachtige mama. Iets om je hele leven te bewaren.

Op naar zijn rijbewijs, de afronding van z'n studie, zijn eerste echte baan, samenwonen, jullie eerste kleinkind....

Offline
Berichten: 185

Alvast van harte gefeliciteerd! Al je geknok en liefde in het verleden heeft iets prachtigs opgeleverd, een pracht zoon die heerlijk in zijn vel zit. Hij heeft de mooiste levensles gekregen van zijn eigen sterke mama. Het leven gaat niet altijd over rozen...hier is hij nog een sterker persoon van geworden.Ik wens jullie nog heel veel mooie jaren samen (en met oma natuurlijk!)

Maak er een te gek feest van!

Offline
Berichten: 374

Ellenk wat een prachtig cadeau geef je je zoon met deze brief!

Heel mooi geschreven.

Van harte gefeliciteerd met de verjaardag van puberT!

XXX

Offline
Berichten: 181

Ontzettend mooi geschreven en ontzettend mooi om te lezen, Ellenk!

Offline
Berichten: 181

Ellen.....tranen in mijn ogen......wat mooi en geweldig dat je dit kunt schrijven nu hij 18 wordt.....wat een storm waren sommige tijden.....chapeau mama, proficiat met je zoon......

Offline
Berichten: 616

Ik sluit me bij alles aan. Het zou  bijna mijn verhaal kunnen zijn, alleen waren mijn kids toen Ed Hodgkins kreeg 9 en 11 en toen ik BK kreeg 16 en 18... Van harte gefeliciteerd alvast en maak er een machtig groots feest van....

Offline
Berichten: 555

Hoi Ellenk,

Wat een  mooi verhaal is dit,ook vond ik het fijn om te lezen dat je aan God al je zorgen kon toevertrouwen.Zo leef ik ook nu, het bij God brengen en het loslaten.Als je dat kunt is er veel gewonnen en dan komt God alle eer toe.

groetjes en geniet ervan!

 

afbeelding van goudblok
Berichten: 3600

Slik

Offline
Berichten: 2286

Ik zit op mijn werk met tranen in mijn ogen...nu maar hopen dat er geen klanten binnen komen.

Ellen heart je bent een mama om van te dromen.

Offline
Berichten: 67

PuberT, Happy B-day met je 18e verjaardag!! Maak er een knalfeest van!

Lieve Ellenk, er is geen liefde sterker dan die van een moeder voor haar kind. En jij hebt dit zo mooi aan je zoon geschreven. Heel mooi om te lezen dat jou zoon net zo warm en sterk is als jij. Gefelicteerd met je zoon! X

Offline
Berichten: 29

Owww wat mooi geschreven en wat een mijlpaal! Van harte met je 18-jarige moederschap, het is met recht bijzonder!

afbeelding van negrita
Berichten: 91

Proficiat met deze mijlpaal, 16 jaar kanker en gewoon doorleven,

dit was vroeger niet mogelijk  denk ik....

Offline
Berichten: 45

Zit hier met tranen in de ogen, Ellenk, zo mooi, zo puur. Heel mooi geschreven. Wat mag jouw zoon blij zijn met zo'n lieve mama.

Offline
Berichten: 3

Wat een Prachtige brief,

ieder kind mag zich zoveel goede wensen wensen

ook als-ie wat groter is

blijf van elkaar genieten

en met vertrouwen vooruit kijken

Offline
Berichten: 150

Ook hier waterlanders. Dank voor het delen van je persoonlijke brief aan een bijzonder jongmens.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Oooooo...... ik had hem nog niet gelezen. In één woord prachtig en heel erg invoelbaar. 18 jaar.... Ik hoop dat jullie een geweldig feest hebben gehad !!!

Offline
Berichten: 71

wat een pracht brief aan een pracht zoon van een pracht moeder ...  sja wat moet je hier op zeggen .. ik vind dat je het  goed gedaan aangepakt hebt de afgelopen jaren..  je kind een onbeorgt leven , er zelf van genieten  en toen hij ouder was open en eerlijk ... jullie zijn kanjers

en ik zou het bijna vergeten ...gefeliciteerd met de verjaardag van je zoon !!

afbeelding van annie_2
Berichten: 857

Wat ontroer je me met je brief aan je zoon. Maar ook: Proficiat, samen alweer 18 jaar verder! Dat was allemaal niet zo gewoon als dat doorgaans is. En jullie hebben het samen heel mooi en goed gedaan, dat samen 18 jaar worden. En nu weer verder met samen van elkaar mogen genieten!
 

Offline
Berichten: 4152

En wat zei hijzelf van de brief?

 

Jaja mama, maar het had ook wel een beetje minder dramatisch gekund.

Waarop ik antwoordde: jamaar jongen, soms is het leven ook wel dramatisch.

Toen ze daarna hoorden dat ik zo gehuild had, zaterdagmiddag in de auto terug naar huis, keken mijn mannen elkaar aan: vrouwen/moeders? Zó emotioneel hé?

Onderwerp gesloten

Artikelen van ellenk

Boos
Vertrouwen
Goed nieuws
Dag Annie
Moe
Geen bus
Foto's
Kijken in de ziel

Pagina's

Webloggers