Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4116

Chips en port

dinsdag, 1 februari 2011

Vanavond is weer eens een ouderwetse chips (paprika) en port avondje. Ik heb het koud. Al mijn gewrichten doen zeer. Van hardlopen komt het nauwelijks want ik heb het nogal druk ;) en of het nu goed voor me zou zijn weet ik ook niet.

De nachten zijn vaak lang en per nacht lig ik toch al gauw enkele uren wakker. En dan komt het verdriet. Verdriet om van alles en zorgen ook. Wat is dat met mijn moeders geheugen? Is het stress of is er toch wat anders aan de hand? Is het een hersenschudding waardoor ze veel vergeet of wordt ze ineens wel heel snel oud?

En is puberT zijn been iets met groeipijnen of heeft ie netelroos?

Is die pijn in mijn rug (die ik direct bij de ongelukkige val van mijn moeder 'overnam') gewoon een spier in een spasme of zijn mijn 2e acht jaar op? En mijn nek, is dat slijtage of zijn mijn 2e acht jaar op.

En regelmatig komen dan de tranen. En heb ik behoorlijk veel medelijden met mijn moeder, iedereen met wie het niet goed gaat, en ja, ook met mezelf. Want als altijd kan ik stress redelijk handelen maar als mijn lijf zo zeer gaat doen, dan voel ik me zo machteloos en dan komt het verdriet.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Morgen wordt het warmer en tegen het weekend is het geloof ik al 10 graden en ik zie steeds de foto met de krokusjes uit het log van Dees voor me. Ik kreeg vrijdag van de optiekzaak een zonnebril op sterkte cadeau :) omdat ik 20 jaar geleden hun allereerste klant was en nu weer voor een nieuwe bril (MET LEESGEDEELTE ERIN, HELP!!!) kwam. Dus laat de zon nu maar komen.
Op zangles kwam ik met niks binnen en ging met hoop en goede zin weer weg.

hihihi, ik zit hier voor mezelf mijn lichtpuntjes op te schrijven: en wauw, wat zijn het er veel.
De schoolexamens van puberT die deze keer weer heel goed gingen.
Dat we deze week naar de laatste schoolmuziekavond gaan en hij er vier keer optreedt :)
Dat ik 50 word dit jaar en wauw wat is dat al geweldig oud!
Dat we zondag over een week nóg zo'n leuk optreden met het klarinetNsemble geven.
Dat ik vandaag zo'n lieve oude klanten had die vol vertrouwen hun zaken in mijn handen leggen.
Ach het leven is gewoon te mooi om te veel verdrietig te zijn.
Verder staat er als ik mijn log schrijf dat ik al voor 880 euro bij elkaar heb geblogd, hahahahahaha.  Daar klopt natuurlijk helemaal niks van maar het zo grappig dat er iedere keer een hoger bedrag staat als ik een log schrijf.

Vakantie is natuurlijk super, maar hier is ons leven en hier mag de zon ook schijnen voor iedereen want dat  is goed: voor iedereen. Ik hoop dat het gauw lente wordt.

Offline
Berichten: 1244

"count your blessings" lijken we van onszelf af en toe te moeten doen, want toegeven dat het gewoon even niet lekker gaat dat willen we niet.indecision

Dat met je moeder, komt dat niet door de narcose? Het schijnt een veelvoorkomende bijwerking vn de narcose bij oudere mensen te zijn.

Ik zou ook jouw weer even irl vast willen houden.

Dikke kus.

afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

Het komt vast door het donkere weer en het verlangen naar de lente. En door de drukte op je werk. En de zorgen om je moeder komen daar nog bij. Eet ze wel goed? En eet jij wel goed? Chips en port... Maak vandaag maar een lekker fruithapje, koop tulpen en van die narcisjes in een potje, doe wat yoga (kat met bolle rug, kat met holle rug) en als het volgende week nog niet over is, ga je naar de dokter. Maar dat zal vast niet nodig zijn. Je gaat de 3e acht jaar in!

afbeelding van Irene
Berichten: 140

Dat is het nare van de nacht, dan komt alles en iedereen voorbij.

Ik kan mij de zorgen voor ons moeder goed begrijpen je weet niet welke kant het opgaat, narcose is altijd slecht voor ouderen.Paprika chips zijn wel errug lekker en keertje moet kunnen. (paprikachips hebben we niet Port wel ;) En inderdaad blijven er goede bestaan en je kan ook zien ,dat is belangrijk.

Meiske, denk je wel om je zelf 

Knuffel van mij.

Offline
Berichten: 2286

Je snapt dat ik wel erg benieuwd ben naar je nieuwe bril hahahaha. En op je 50e een leesgedeelte is nx mis mee hoor; het meerendeel begint daar al mee rond zijn/haar 45e...!

Offline
Berichten: 567

Lieve Ellenk,

Je moeder heeft vast, net als wij allemaal, gewoon concentratieproblemen omdat haar hoofdje zo vol zit. Ik wist op een gegeven moment ook niet meer wat voor en achter was. En ik was pas 37. Ze schrijven vaak over chemobrains, maar het is mij gelukt, geheel zonder chemo, alles te vergeten wat je maar kon vergeten. Dusss....

En wat heb je zelf allemaal niet te verstouwen. Nee, ik maak me helemaal geen zorgen om nek, rug of andere lichamelijke zaken bij jou. Ik denk gewoon dat het goed is dat je huilt en dat je het ook, al is het dan 's nachts, toelaat.

 

afbeelding van annie_2
Berichten: 857

Zing jij de pijn,   het verdriet en de angst maar lekker van je af. Zingen ( of muziek luisteren) is zo helend. Geniet van je talent!

Maar af en toe verdrietig en angstig zijn hoort er ook bij Ellen.
Al die verhalen hier van mensen die na 8 jaar uitzaaiingen kregen, logisch dat jij bij 8 jaar even daaraan denkt. Juist ook omdat 8 jaar ook voor jou een magisch getal is geworden.

En dan ook weer al die dingen die met je moeder aan de hand zijn.
Als ouderen in korte tijd veel te verwerken krijgen onstaan er heel gemakkelijk wat geheugenproblemen. Dat heeft niks met dementie te maken, haar hoofd kan het gewoon even allemaal niet trekken. Komt weer helemaal goed als alles weer rustiger is in en om haar heen. Mijn schoonmoeder had ook ineens zo'n periode toen ze een keer opgenomen werd in het ziekenhuis. Is weer helemaal goed gekomen.

Wat sprak je toch liefdevol over haar bij onze meeting.
En over het terug willen geven omdat ze al die jaren altijd zo voor jou had klaargestaan. Je ontroerde me zo ermee.

Nu maar vlug op naar de lente,
oh wat verlang ik er ook naar.
 

Offline
Berichten: 589

Ik hoop ook dat het gauw lente wordt, lieve El'. En het is niet niks he, wat er allemaal gebeurt en gebeurd is... Verdrietig zijn hoort ook. Erbij. Echt. En dan weer terugbouncen ook... En die goeie dingen zien. Dat ben jij ook. Pas goed op jezelf he?! XXXXX

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Lieve Ellen, je bericht raakt me, raakt me heel erg. Jij, strong powerwoman.... Ik wou dat ik iets voor je kon doen. Ik knuffel je zacht en laat je weten dat het vanzelf lente wordt, echt waar....

Offline
Berichten: 4116

Hoi hoi, even niet te opvallend, dus geen nieuw log.

Ik ben vanavond lang, en voor mijn gevoel wel goed, gebeld door de mammacare. Met veel excuses en een plan. Ze kon niet uitleggen waarom de radiotherapeut het teambesluit overruled heeft en daarom heb ik nog eens extra mijn twijfels over een aantal zaken aangekaart. Ik ga er vanuit dat ze die goed genoteerd heeft en dat daar antwoord op komt.

Er komt volgende week een nieuw teamoverleg: eerste doel, een duidelijk onderbouwd besluit, ook naar ons toe, over wel/geen bestraling. Tweede, interne doel: zorgen dat, door betere afspraken, zoiets niet meer gebeurt.

Er is al overleg geweest tussen radiotherapeut en oncoloog. Wat daar uit is gekomen weet ik op dit moment nog niet.

De eerste chirurg (ook de mijne) neemt de behandeling weer volledig in één hand, samen met haar eigen oncoloog. Hij is niet degene die haar geopereerd heeft maar wel degene die haar tumor vooraf goed gezien heeft.

Er wordt verder veel beter gekeken naar de pijn die ze nu heeft m.b.v. een fysiotherapeut die een functieonderzoek zal uitvoeren en indien behandelingen opstart. De echo van arm en schouder stond al en blijft staan ook al wordt daar niet iets bijzonders van verwacht.

Over 14 dagen hebben we beide behandelende artsen gezien en moeten alle twijfels weg zijn. Er wordt aan gewerkt, pffffffffff.

Offline
Berichten: 373

Nog even en de lente komt er aan, echt waar. Je ruikt het in de lucht en als de zon helder schijnt, dan voel je het ook... en Dees' haar krokusjes maken het plaatje bijna compleet.

Net als Linnie heb ik ook geen chemo gehad, maar mijn geheugen is zo lek als een mandje na de operaties. Kreeg vandaag te horen dat dat allemaal weer goed komt. Dat komt bij 'ons' moeder ook goed hoor Ellenk! Het heeft alleen wat tijd nodig.

Dikke kus, Lieke

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Pffffff..... Nouja, er gebeurt in elk geval iets. Er zit schot in.....

Verder bedacht ik ook nog iets. Je maakt je zorgen om de vergeetachtigheid van je moeder....

Mijn schoonmoeder was 76 toen ze overleed. De voorafgaande jaren waren er steeds meer klachtjes gekomen. Beetje vergeetachtig, beetje depressief, toch wel erg vergeetachtig.... Nouja, ik zal je dat hele traject besparen. Dat is ook niet wat ik wilde zeggen.

Toen heb ik voor het eerst iets gezien van 'de ouderwordende mens' en het was een shock om me te realiseren dat mensen niet alleen fysiek ouder worden, klachtjes en rimpels, maar dat dat voor hun geest precies zo geldt. Minder overzicht. Minder flexibel. Dingen niet meer zo goed kunnen plannen. Eigenschappen die er altijd al waren, worden minder gecamoufleerd en meer aanwezig.

Je weet het vast allang. Ik schrijf het omdat het voor mij een eye-opener was, maar ook omdat ik in de afgelopen weken zag dat dat proces ook gaande is mbt mijn ouders (65 en 67 jaar). Ik ga er vanuit dat ze hier niet lezen, want ze zullen het in alle toonaarden ontkennen. Ik ontken het eigenlijk ook, want ik wil het niet weten......

Nu stond ik met mijn schoonmoeder aan de zijlijn en zag ik dingen scherper omdat ik emotioneel minder (anders) betrokken was. Nu ziet Robert de dingen scherper dan ik. Míjn blik wordt nu vertroebeld door mijn emoties. Het is pijnlijk om te zien dat mijn ouders dingen minder goed kunnen dan vroeger. En het zijn ook nog eens dingen, die je niet naar hen toe kunt benoemen, omdat zij het niet zo zien. Zij vinden namelijk dat ze nog exact in dezelfde staat zijn als een paar jaar geleden. Dus is het aan mij (met de scherpe blik van Robert achter me) om me aan te passen, om het te gaan accepteren en om dingen erom heen te organiseren. Mijn ongeloof zorgt er nu voor dat ik me ga ergeren. Dat is niet productief. Dat maakt het erger.

Nouja, heel verhaal, over mij, in elk geval getriggerd door jouw opmerking over het geheugen. Mensen zijn gebaat bij routine en oudere mensen nog meer. Je moeder is op alle fronten uit haar routine gehaald en dan vallen er misschien dingen op die je anders niet gezien had.....

Liefs voor jou....

Offline
Berichten: 181

Heel af en toe breekt het zonnetje al door. Zorgen dragen is een zware last, mss nog wel erger als je zorgen om een ander hebt dan om jezelf. Geniet lekker van je portje, ik proost op jou en je mama. Een sterke vrouw met een sterke dochter!

Offline
Berichten: 251

Fijn Ellen, dat er aan gewerkt wordt en dat de zaken in de hand genomen worden door iemand die je vertrouwt. Hopelijk maakt dat alles weer wat beter te overzien, voor jou en je moeder. Jullie hebben al veel te veel op jullie bord zonder dat onduidelijke behandelaren nog meer onrust veroorzaken.  Veel liefs voor jullie allebei!

 

Was het portje lekker?

Offline
Berichten: 281

Ja, count your blessings, was het eerste dat in me op kwam, inderdaad, net als Sbous schreef. Maar ja....... die blessings zijn wel fijn, maar kunnen het verdriet en de ongerustheid niet wegnemen. En die mogen er ook helemaal zijn.

En bij 'de ander' voelt het altijd zo ontzettend machteloos (vind ik dan hè!). En als je dan last hebt van je lijf....... dan gaat bij iedere pijnscheut een soort alarm af. Maarre...... wanneer is je eerstvolgende check-up? Want ik zie het woordje 'moe' ook regelmatig terugkeren in je verhalen en daar word ik dan weer ongerust van......

Ik heb hele eigen theorieën ontwikkeld over hersenen en ouder worden..... bewaar ik voor een volgende blog!

Liefs!

Onderwerp gesloten

Artikelen van ellenk

Zomerse zomer
Een nieuwe start
Pas op de plaats
Zenuwen
Bucketlist?
Vrolijk kerstfeest!
Snieklaas

Pagina's

Webloggers