Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Online
Berichten: 3674

Daar doe ik het voor

dinsdag, 2 mei 2017

Kuur vier zit er in en hij hakt erin.

Een woord komt steeds de eerste dagen na de kuur op. Afgrijzen. Afgrijselijk. Een combinatie van afzien, grijs zijn, afgrijselijk voelen.

Het klinkt heel dramatisch maar in mijn hoofd blijft zich een oorlog afspelen. Wil ik dit echt? Heb ik dit er allemaal voor over? Waar doe ik het voor? Ik voel me werkelijk zó beroerd dat ik soms helemaal wanhopig ben. Zo 'n in- en in-ziek gevoel. Dan denk ik, is het middel niet erger dan de kwaal? En raak ik ineens in paniek door te denken dat ik aan de chemo zal overlijden, lang voordat de kanker dat alsnog gedaan zou hebben. Mijn lever doet dan zo zeer en ik denk dan ineens dat hij het helemaal niet meer trekt en dat ik ter plekke dood zal neervallen. Of bedenk ik dat meteen nadat de chemo stopt de markers weer omhoog zullen vliegen en dat ik dit akelige half jaar alleen maar doorstaan heb om daarna alsnog in een mum van tijd dood te gaan. Was het dat dan waard?

En natuurlijk is het mooi om positief te zijn, en dat ben ik gewoonlijk ook, maar direct na toediening van het spul stort dat als een kaartenhuis in elkaar. De eerste dag slaap ik, of eigenlijk is het meer een soort van coma. De tweede ben ik even wakker maar slaap ik ook. Dag drie en vier slaap ik iets minder en ben ik me zoveel te meer bewust van het feit dat ik me zo verschrikkelijk ziek voel.

Vandaag is dag vijf. Ik eet en drink keurig. Ik wandel wat. Maar ik voel me ellendig.

Toch bleken de tumormarkers ook na kuur drie gedaald. Had ik fijne dagen, zeker in week drie van die kuur en was er hoop. De oncoloog is heel tevreden. De twee laatste kuren staan al gepland, de ct-scan ook, evenals de dag van de uitslag.  Dus hebben we wat om naar uit te kijken: een zomer zonder chemo. Alleen maar tamoxifen lijkt nu het plan. Dat slikte ik 13-8 jaar geleden 4,5 jaar lang, en dat is voor mij een heel lichte behandeling. Een vakantie met mijn lief, een zeilvakantie met vrienden, allemaal fijne dingen om naar uit te kijken.

Maar, dat is in de zomer. Nu is het pas lente en zijn er nog twee te gaan. Het is zwaar. 22Jaar geleden was ik ook dood- en doodziek van de chemo. Maar toen gloorde de hoop van volledige genezing. Dat die hoop er nu niet is doet nare dingen met mijn brein.

Maar toch: wat ga ik wel halen?

 

- a.s. vrijdag in Amsterdam het Bevrijdingsfestival (Vrije Westen) waar onze zoon met zijn band zal optreden.

- in mei, mijn 56e verjaardag en moederdag en de verjaardag van onze zoon.

- ons 25-jarig huwelijk in juni, ook al is de chemo dan nog in volle gang.

en hopelijk dus ook die mooie zomer zonder chemo en met zon, water, liefde en vrienden.

 

Nog twee kuren te gaan. Pfffff.

Offline
Berichten: 114

Oh Ellenk. Ik wens je zoveel sterkte als tot de maan en terug. Ik denk de twijfel te snappen, de grimmigheid van je situatie, het wrange. Non de pie, petje af hoor. Lieve groet, Anne

afbeelding van XkrissieX
Offline
Berichten: 1

Pfff wat een ellende toch!! Heel erg veel sterkte!!!

Offline
Berichten: 74

Oh Ellen toch. Ik stuur je een enorme dosis kracht en doorzettingsvermogen toe. Alhoewel ik denk dat je daarvan zelf ook wel genoeg hebt. Maar een beetje reserve is nooit weg.

Ik weet het nog die ellende. Nu bijna 2 jaar geleden. Ik wist ook niet waar ik het zoeken moest. Ik beloofde mezelf dat ik het nooit weer zou doen in de toekomst. Dat hoefde ik niet van mezelf. Maar nooit is in dit geval een rekkelijk begrip. Ik denk ook dat ik het weer ga doen als het mijn enige redding is. 

Je doet het goed Ellen. Over de helft ben je! Tumormarkers gaan de goede kant op. Houd moed, houd vol!

 

liefs, Berendina

Offline
Berichten: 547

Ohhhhh ik weet t ook nog zo goed hoe ziek en ellendig ik was...En nu zit jij daar middenin; De kuren....  Voel zó met je mee!                                                                                         Nog twee Ellen, nog twee. Je kunt dit! De dalende markers móeten iets helpen,om je er doorheen te slepen, evenals je mooie feestelijke vooruitzichten. Wij allen hier steunen en supporten je, hou vol, Ellen!!

Liefs, Zangeres

Offline
Berichten: 637

Lieve Ellenk, ik kan me je wanhoop zo goed voorstellen. En dat de twijfel toeslaat is logisch. Zware chemo-kuren en weten dat je niet beter kunt worden - geen wonder dat je doorzettingsvermogen een knauw krijgt.

 

Nog 2 te gaan en mooie vooruitzichten waar je je aan vast klampt. Zo mooi en zo fijn. het gaat je lukken en alle voorpret voor mooie feesten, optredens en een mooie zomer, die gaan je helpen. Dat gaat een heel fijne tijd voor je worden - ik voel het en ik geloof erin.

 

Liefs en een knuffel,

D.

Offline
Berichten: 350

Oh Ellen, wat vreselijk, wou dat ik wat van je zware lasten kon wegnemen ;-(

Offline
Berichten: 1282

Lieve Ellen,

Wat goed dat je ook dit afgrijzen met ons deelt.

Ik gun je zo dat je nog een hele lange tijd krijgt met alleen maar goede dagen en dat je dan weet waarvoor je dit allemaal hebt doorstaan.

Geniet tussen het afgrijzen van de mooie momenten bij het aftellen tot de laatste chemo.

kiss

Offline
Berichten: 2

Hoi Ellenk, wat triest om te lezen hoe zwaar je het nu hebt en hoe bewonderenswaardig dat je toch aan de mooie dagen die komen gaan blijft denken, ik bewonder jullie allemaal stuk voor stuk.
Dank je wel voor het delen van je verhaal, ik wens je heel veel sterkte en kracht.
Liefs Petra

Offline
Berichten: 8

Poeh wat heftig! Ik wens je alles maar dan ook alles wat je nodig hebt aan kracht. Reuze knap hoe je het beschrijft en hoe je plannen maakt, vooruit kijken. Veel respect voor je.

liefs Fiep

Online
Berichten: 3674

Dag 7: gelukkig gaat het hier een heel stuk beter. Het herstel komt toch steeds opnieuw weer en daar ben ik erg dankbaar voor. Ik wilde niet alleen het positivisme laten zien maar ook de wanhoop die me soms overvalt, zeker als ik ziek ben.

Heel hartelijk dank voor al jullie lieve berichten.

Offline
Berichten: 31

Oh Ellenk, wat een zware periodezowel voor je lichaam als mentaal. Ik stuur je veel hugs als steun. Er staan de komende periode mooiedingen te gebeuren en te vieren. Nog 2 kuren te gaan. Wens je veel sterkte toe. Big big HUG!!!!!!

Offline
Berichten: 20

Lieve Ellen,

Vanuit mijn kant een puim hoe je je erdoor slaat. Heel veel kracht en liefde gewenst. Inderdaad nog 2 te gaan. Je kunt het!!!
Liefs,
Pascal

Offline
Berichten: 16

Hey Ellenk, 

 

Ik reageerde net op je berichtje bij mijn verhaal en zie nu jouw stuk staan. Wat ontzettend herkenbaar, dat coma-gevoel en zo ontzettend in je eigen hoofd zitten. Om gek van te worden! Ik vind het knap en goed, dat je ook deze kant van je verhaal deelt. 

Bij het inlopen van de eerste kuur zei één van de verpleegkundigen in het ziekenhuis, dat ik me de dagen er na waarschijnlijk 'wat grieperig' zou voelen. Man, wat heb ik die medewerker vaak vervloekt op de momenten dat ik wakker was! Het is echt niet voor te stellen, hoe verschrikkelijk je je voelt.

Geen idee of je het fijn vindt om tips te krijgen, ik begrijp uit het bericht dat je helaas al veel ervaring met chemo hebt. Maar voor wat het waard is, mij helpt: acupunctuur, gembercapsules de dagen rondom de kuur, geleide fantasie en me laten voorlezen door vrienden&familie. En als een soort mantra herhaal ik continu voor mezelf 'het wordt vanzelf woensdag' - de dag waarop ik me de kuren ervoor weer mens voelde.

 

Sterkte met de volgende kuren en hier absoluut fingers crossed dat het voor een heel mooi resultaat is!

 

Liefs Mrs Fox

Offline
Berichten: 581

He meissie, en dan komen we elkaar hier weer tegen.

Ik kom toch even langs om je een hart onder de riem te steken en om een dikke knuffel te brengen. Het is zo zwaar en oneerlijk allemaal.

En dan lees ik dat je weer opklimt uit het dal en dat je toch weer lichtpuntjes hebt waar je je aan kunt vasthouden. Gelukkig maar... Houd moed!

Artikelen van ellenk

een C'tje?
VROUWEN
...
Het is begonnen
RECONSTRUCTIE
11,5 jaar
een log

Pagina's

Webloggers