Lid geworden op: 23/11/2005 - 12:08
Offline
Berichten: 586

Een leven lang - deel II

donderdag, 15 september 2011

Dat schreef ik in m’n laatste logje. Borstkanker heb je eigenlijk een leven lang. Voor iedereen op een andere manier, voor iedereen met een andere impact. In oktober 2005 kreeg ik voor het eerst de diagnose DCIS, aan de rechterkant. Een borstsparende operatie met bestraling erna volgde. De bestralingen hadden verstrekkende gevolgen, die waarschijnlijk dat leven lang bij me zullen blijven. Niet lang daarna was ook links aan de beurt. En tot íeders grote schrik en verbazing, rechts uiteindelijk nóg een keer. Het leek wel een slechte film, zelfs nu nog, als ik terugkijk. Uiteindelijk heb ik twee borstprotheses, twee reconstructies die deels geslaagd zijn en deels niet af en dus ook minder geslaagd. Ooit was het plan om daar wat aan te gaan doen. Dat plan is nu op de lange baan geschoven en ik troost me met de gedachte dat links, ondanks dat het niet af is, toch wel heel natuurlijk mooi is geworden.

Ergens rond de tijd van de eerste keer DCIS kwam ik bij de Amazones terecht. Toen nog op de oude website. Het voelde, na een langzame start van mijn kant, als een warm bad. Hier waren mensen die je begrepen. Hier kon gelachen worden om en over borstkanker en alles wat daarmee te maken had en ook over dingen die er totaal niets mee te maken hadden. Ik was er veel, op de site, en het voelde goed. Toen de tweede keer DCIS ter sprake kwam en er borstamputaties en reconstructies in beeld kwamen, besloot ik een weblog te gaan schrijven. Schrijven heb ik altijd fijn gevonden en volgens velen heb ik er talent voor. Dat laatste, okay, dat neem ik aan. Dat eerste was voor mij het belangrijkste. Het werd een mooi ‘geschiedenisboekje’. Zeker als ik het nu zo teruglees. En en passant merkte ik dat mensen er iets aan hadden, er iets in herkenden. En dat was een heel bijzonder en mooi tweede doel.

Bij het overgaan naar de nieuwe site schreef ik verder, met in m’n achterhoofd het idee om te schrijven over daten na borstkanker. Daar was ik toen immers regelmatig mee bezig ;-) Een ander idee was om te schrijven over leven na en met borstkanker én fysieke beperkingen. Ik weet dat er op de site meerdere mensen zijn, die ook andere ‘dingen’ erbij hebben en ik dacht ‘wie weet, is dat voor hen ook iets om herkenning in te vinden’. En zo gebeurde het. Althans, dat dacht ik. Tot ik in januari ingehaald werd door de werkelijkheid. Zoals dat al zo vaak gebeurd is in m’n leven. Het verhaal is bekend. De focus veranderde en borstkanker was en is nog steeds iedere dag aanwezig, maar er is iets anders groots wat zeer veel van m’n aandacht en energie opslokt. Een zeldzame genetische afwijking, die ik naar alle waarschijnlijkheid lijk te hebben. Wat is het, wat heeft het voor gevolgen, hoe gaat dat verder áls dat daadwerkelijk zo blijkt te zijn? Waar ik tijdens de borstkankerperiode vaak maar enkele weken in de ziektewet zat (na een operatie), zit ik nu al bijna een half jaar thuis en dat zal nog wel even zo blijven. Overigens: in de tijd van de bestralingen was ik wel maanden uitgeschakeld door de gevolgen, maar werkte toen zowiezo niet. Ik bleef wel schrijven dit jaar maar het ging lang niet altijd meer over borstkanker. Het had soms raakvlakken en soms was borstkanker echt aanwezig (zie ook mijn laatste log), maar de focus lag en ligt op dit moment anders. Ik heb me meerdere malen afgevraagd of ik op deze plek nog wel moest blijven schrijven om de redenen die ik net noem. Ik ben bijvoorbeeld aan het nadenken om een site te maken over het Cowden Syndroom, wegens het chronische gebrek aan informatie. Daar zouden m’n logs een plek kunnen krijgen. Of dat écht gaat gebeuren? Ik ben er nog niet uit. Maar nog even terug naar het hier en nu. Ondanks de grote link met borstkanker die er nog duidelijk is, voelt het om verschillende redenen niet meer goed om de logs hier voort te zetten. Daarom wordt dit mijn laatste logje op deze plek. Het is tijd om verder te gaan, om wat afstand te nemen. Daarom verdwijn ik wat naar de achtergrond. Uiteraard zal ik mensen hier blijven volgen. Dat spreekt voor zich. Uiteraard kunnen mensen mij blijven volgen, voor wie dat wil. Ik ben op Facebook te vinden,  en als ik een plek voor m’n logs heb, zal ik dat hier ergens laten weten. Voor de liefhebbers ;-) en ook omdat Cowden een duidelijke link heeft met borstkanker en hoe meer informatie er aan elkaar gelinkt wordt, hoe beter.

Voor nu: dank voor alle superlieve reacties al die tijd. Het heeft me altijd zoveel goed gedaan en het bouwde een band met jullie op, echt waar! Het ga jullie goed. Dat zeg ik graag hier op deze plek, ondanks dat ik niet helemaal weg ga. Bedankt!

Oja: en ik heb een andere huisarts, sinds kort. Bevalt tot nu toe prima! :)

Anoniem
afbeelding van Anoniem

Lieve Natas, ik ben 'pas' sinds 2009 'op' de amazones en lees je weblogs sinds enige tijs. Je schrijft als een 'goed' boek (al is het dan wel een slechte film wat jij doormaakt), pakkend en helder. Ik denk dat het je ook helpt en mij ook om alles op te schrijven en zodoende alle fases van je ziekte te lezen, ik heb er iig wat aan, hoe jij het hebt ervaren en hoe je alles oppakt. Uit je schrijven straalt ook kracht, je blijft maar doorgaan ondanks tegenslagen, wat moet ik dan zal je denken, maar je doet het wel, chapeau. Ga zo door, ik blijf je volgen.
Liefs CD

Offline
Berichten: 4255

Lieve Natas, wat zal ik je hier missen. Als ik even niks van je 'hoorde' dan ging ik je meestal stalken ;) En je verhaal is nog lang niet af dus......

Er zit dus niks anders op dan je straks elders te gaan volgen. En dat je een andere huisarts hebt: dat is een goede actie geweest.

Als je nog geen nieuw blog heb, hoe weet ik dan hoe het gaat bij de prof binnenkort?

Liefje, we houden contact.

XXX

Offline
Berichten: 55

Lieve Natas,

Als ik het zo lees dan hoop ik van harte dat je snel een andere plek voor je blogs kunt creëren. Want uit je verhaal blijkt duidelijk dat je graag hebt geschreven hier. Je schrijft dat het niet meer goed voelt om je blogs hier voort te zetten, ik hoop dat dit echt vanuit jouw eigen wil gedacht is en niet vanuit wat jij denkt dat andere Amazones van jouw blogs vinden. Dat ze die bijvoorbeeld te weinig over bk en te veel over Cowden vinden gaan. Want als dat je reden is, zou ik zeggen: blijf gewoon schrijven, je bent echt wel op je plek hier! Als mensen geen zin hebben om je te lezen, kijken ze toch gewoon niet op jouw blog. Maar als je zelf graag afstand neemt, dan heb ik daar natuurlijk alle respect voor en zowieso heb ik alle respect voor je, en de manier waarop je met de vele tegenslagen bent omgegaan. Het ga je goed!
Isis

Offline
Berichten: 110

Natas, ik zal je missen maar dat hoeft niet want ik kan je straks ergens anders vinden, dus het is goed zo. Ik vind je een kanjer!

Rosa

Offline
Berichten: 41

Lieve Natas,

 

Hoe bizar is dat, net als ik me geregistreerd heb, staat er boven aan de site een nieuwe blog van mijn allerliefste vriendin. Ik begrijp je verhaal, heb je ook van dichtbij gevolgd en contact hebben we sowieso al. xxxx

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Lieve Tas,

Meerdere redenen...... Oké, dat moet ik dus respecteren, maar ik dacht eigenlijk hetzelfde als Ellen, hoe kan ik je nou volgen dan? Ik wil gewoon meelezen en meeleven, ookal gaat het niet over kanker. Ik wil gewoon niet dat het stopt, Tas.

Maar goed.... meerdere redenen.... ik ga mijn best doen om dat te respecteren......

(en ik ben een stier, he, en heb een hekel aan veranderingen, dus nee,.... ik vind het gewoon niks)

Offline
Berichten: 53

Hoi Natas,

Ben nog niet zo lang hier ingeschreven maar ik zal je zeker gaan missen. Heb zelf niks met Facebook, Hyves en dergelijke maar het zou toch wel zeker heel fijn zijn wanneer je hier je verhalen blijft schrijven...........

Wat je ook doet ik wens je súperveel sterkte toe!

Lieve groet en een heel warme knuffel,

 

Sylvia

 

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Lieve Natas, met de mogelijkheid van Cowden kregen je verhalen onverwacht een rare wending, waardoor je meer afstand tot de Amazones voelt, al delen we de borstkankerervaringen. Ook ik zou je graag willen blijven volgen, liefst hier of anders bij je Cowden-Amazones, die je ongetwijfeld gaat oprichten ;-)

Offline
Berichten: 304

Dank je wel voor je opbeurende berichtje Natas, ik zal de komende nachten je weblogs eens gaan lezen, Uiteraard heb ik wel je laatste log gelezen en is het me niet duidelijk wat Cowden inhoudt, daarvoor moet ik dus gaan lezen en het is dan wel jammer dat je hier stopt met schrijven omdat ik een hekel heb aan onvoltooide verhalen. Liefs Ollie

Offline
Berichten: 149

Hey Natas, Dank voor je open en eerlijke verhalen over gebeurtenissen in je leven of ze nu wel of niet met borstkanker te maken hebben/hadden. Ik zal je gaan missen op het forum en ga kijken of ik je dan elders kan gaan volgen. Ik heb geen snuitboek ( nog ) . Meerdere malen ben ik echt heel boos geweest op de traagheid van jouw behandelaars en hun onwetendheid. Ik hoop dat dat nu beter gaat als er een bewezen diagnose Cowden is met een adequaat behandelplan. Via via zal ik heus wel horen hoe het gaat met je en je blijft hier lezen en zal dus vast nog wel eens reageren op wat er hier allemaal voorvalt. 

Miijn hartelijke groet en goede moed !,

Big Head

Offline
Berichten: 2277

Lieve Natas, als DCIS Amazone heb ik je altijd gevolgd en graag gelezen. Wij hadden regelmatig hetzelfde gevoel doordat we samen `toch maar DCIS`  hadden....you know what i mean.

Ik hoop dat je hier in je eigen profielpagina je verhaal voortzet want je hoort toch echt hier als Amazone.

Bedankt voor je blogs!

Dikke kusssssskiss

Offline
Berichten: 1108

Lieve Natas. Ik wens je het allerbeste in de toekomst en ik blijf je volgen.

Liefs Kaatje

Offline
Berichten: 185

Ga je verhalen missen....

afbeelding van goudblok
Berichten: 3539

grr reactie blijft hangen.

 

Ik volg je daar waar je schrijft.

 

Dikke knuffel

Offline
Berichten: 350

Bedankt voor je blogs. Ik wens je veel sterkte toe met alles wat er nu nog op je af komt wat betreft de diagnose Cowden. Jammer dat je hier weg gaat en hoop je af en toe nog eens tegen te komen hier... Ik ben hier nog niet zo lang, maar heb wel veel aan je (lieve) reacties gehad!

Offline
Berichten: 1175

Hoi lieve natas

 

ik herken jouw gevoel want ook ik voel verwijdering als ik over dat stumpding in mijn baarmoeder schrijf , over de driemaandelijkse controles bij de gyn daarvoor en over mijn huidkanker want dat heeft allebei niks met mijn borstkanker te maken

Ook weet ik niet of de klachten die ik nu krijg komen door mijn borstkankerverleden of doordat mijn baarmoeder is verwijderd of gewoon door alles wat ik heb meegemaakt ik weet het niet ,,

 

wel heb ik enorm met je te doen en ik hoop zo dat er een oplossing komt voor jou en ik wil je graag blijven volgen hoor dus wil ook graag een linkje van jou

 

xxx

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

Lieve Natas

Ik hoop dat je hier wel in je eigen verhaal blijft schrijven.. in ieder geval totdat die Cowdensite er is ;P

Snuitboek is net ff te beperkt om goed te kunen updaten heb ik het gevoel (al lees ik je daar ook altijd), het is geen hele-stukken-tekst-site.

xxx

Offline
Berichten: 4255

Kom je even knuffelen.

XXX

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Tas, ik mis je updates wel hoor. Ik vind eigenlijk dat, omdat jouw borstkanker ontstond omdat je behept bent met het Syndroom van Cowden was, je hier óók over Cowden zou moeten kunnen blijven schrijven.

Heintje Davids kwam toch ook steeds terug? Kun jij niet gewoon terugkomen?

Offline
Berichten: 586

Hee lieve Dees,

'k Ben weer rijkelijk laat met reageren. M'n hoofd zit een beetje vol. Ik vind dat je gelijk hebt. Ik kom er binnenkort op terug. Even m'n hoofd wat leger maken nog ;) X

Artikelen van Natas

Een leven lang
Zwarte vrijdag
Steeds verder
Normaal
Puzzelen
Survival stand
Assertief
Zo kan het ook

Pagina's

Webloggers