Lid geworden op: 13/03/2005 - 17:29
Offline
Berichten: 618

En dan..........spookt er toch heel wat door mijn hoofd.....

dinsdag, 20 januari 2009

Zo'n drie kwart jaar geleden ben ik bij mijn PC geweest voor de rimpels die mijn protheses aan het vormen waren. Het is niet zo mooi weer als het was en zo voelt het ook. Vorig jaar was ik op een punt van "en nu is het klaar, het is prima en ik doe er niets meer aan"..........mijn grens was bereikt nadat mijn tepelreconstructie geheel mislukt was. Ik doe het ermee en ben tevreden zo dacht ik toen.........TOTDAT het ging rimpelen. Ik heb niet voor een reconstructie gekozen om er vervolgens niet tevreden over te zijn.........is mijn mening. Ik zou een half jaar later terugkomen bij hem en dat heb ik gedaan. Hij vind het heel vervelend voor mij en zou zo graag willen zien dat het goed is, en dan ook eens een keer goed blijft. Ik heb een flinke weg afgelegd (samen met hem)........een weg die reconstructie heet. Hij heeft het idee dat het steeds een "probleemgebied" blijft bij mij. Een slecht doorbloed gebied, wat ook steeds maar wat blijft klieren........ Hij noemde verschillende opties: 1 = een prothesewissel......dat zal zeker verbeteren. Maar wat doet dat weer in de toekomst (daar trok hij zo'n gezicht bij :? ) 2 = lippofilling.......maar dan moet ik verschillende keren onder het mes. Het is dan de bedoeling dat er een soort van "vetlaagje" over de prothese komt, waardoor je de rimpels niet meer ziet. Dat is ook nogal wat, want daarvoor is 1x een operatie zeker niet voldoende... 3 = hij vroeg me mijn buik te laten zien.......... :shock: :shock: SLIK! Wat ik niet verwachtte sprak hij toch uit............"dan is er nog een reconstructie met eigen weefsel". Maar ook daar ligt dan nog een hele weg... 4 = het zo laten....... Zijn gevoel zegt dat ik, wat ik nu ook beslis, ooit voor een reconstructie met eigen weefsel kies. (nu moet ik zeggen dat ik de laatste 1,5 jaar steeds met de vraag loop waarom ik daar toen niet over nagedacht heb en met de gedachten of dat niets voor mij zou zijn). Ik had niet verwacht dat hij dit zou voorstellen, omdat mijn herstel na de operaties steeds wat moeizaam verliep. Hij voorziet hierbij niet meer problemen als bij een anders, gewoon omdat het met je buikweefsel gebeurt en dat buikweefsel is mooi intakt en goed doorbloed. (in tegenstelling met mijn borsthuid. Die is natuurlijk met die directe reconstructie zo dun gemaakt en zo opgerekt, dat ie nogal wat geleden heeft. Hij denkt dat daar ook het probleem qua herstel van de huid ligt). Ik heb hem die dag niet zoveel erover gevraagd...........het was de ochtend nadat Twan (die vriend van ons) die avond daarvoor was overleden en ik had mijn hoofd er totaal niet bij. En daarnaast overviel hij me enorm, omdat ik op de een of andere manier toch zeker niet dit voorstel verwacht had. Ik heb de tijd tot nadenken, mag terugkomen bij hem wanneer ik wil. Hij zal dan een verwijsbrief maken voor een ander ziekenhuis. De diepflapoperatie voeren ze hier nog niet uit. Ze beginnen er op zeer korte termijn wel mee, maar dan kant voor kant...... Ik loop al weken te denken.........er spookt vanalles door mijn hoofd. Als ik ineens naar het eindresultaat zou kunnen, dan zou ik het wel weten. Maar ja, als het zo makkelijk was...... Ik denk en denk en denk.........maar weet niet wat te doen.. Ik hobbel nog even door, met stof tot nadenken. :wink: Nou zijn jullie in ieder geval ook weer op de hoogte. :wink:

Artikelen van Bambie

Webloggers