Amazone
Lid geworden op: 23/03/2014 - 10:06
Offline
Berichten: 186

Herstel

woensdag, 1 oktober 2014

Tien dagen na de amputatie van mijn borst kregen we de uitslag van het pathologisch onderzoek. De chirurg zei meteen dat hij goed nieuws had! De snijranden waren helemaal schoon en de tumor was nog maar 0,3 cm groot, terwijl hij voor aanvang van de chemo 4 cm was. Eigenlijk was het allemaal zo positief, dat ik geen bestraling hoef!

Ik moet zelf nog heel erg aan het idee wennen dat de bestraling niet door gaat. De kans was zo groot dat ik bestraald moest worden, ik had mijn pad al helemaal uitgestippeld. Maar ik snap rationeel ook wel, dat als het niet nodig is, het dus niet nodig is…

Omdat ik geen bestraling hoef, rest mij alleen nog de 5 jaar hormoontherapie. De antihormoonpillen (Tamoxifen) slik ik dagelijks en eind oktober hoor ik of ik ook de injecties moet krijgen. Bij de chirurg hoef ik alleen nog maar ter controle te komen!

Sinds de diagnose in maart ben ik zo’n 35-40 keer in het ziekenhuis geweest. Het idee dat ik nu soort van ‘klaar’ ben, is heel vreemd. Ook al ben ik de afgelopen periode redelijk positief gebleven, het is ook erg moeilijk geweest. Toen ik nog bezig was met chemo en de operatie, was ik nog echt druk met behandelingen. Nu moet ik pas echt alle emoties gaan verwerken en dit vind ik erg lastig.

Het herstel na de operatie gaat maar langzaam, vind ik. Ik heb niet extreem veel pijn van de operatiewond en mijn arm, maar het wordt ook niet echt snel minder. Ook heb ik last van seroom: wondvocht dat zich onder de huid ophoopt. Heel logisch natuurlijk, want je hebt toch een behoorlijk wondoppervlak onder de huid. Maar hoe logisch ook, het is een beetje irritant als je een klotsende borst hebt van wondvocht. Met een strak hemdje is het redelijk op z’n plaats te houden, maar het blijft niet ideaal.

Het vocht is 17 dagen na de operatie voor het eerst afgetapt. Eerder wilden ze het niet doen, pas als de huid strak begint te staan. Elke keer dat ze het aanprikken, stimuleer je ook weer de aanmaak van nieuw vocht, daarom doen ze het zo min mogelijk. Het afzuigen zelf doet de mammacareverpleegkundige met een naaldje, een zakje en een spuit. Van het aanprikken van het vocht merk je helemaal niets, want het huidgevoel is helemaal weg daar. Handig! Daarna zuigt de verpleegkundige met de spuit het vocht eruit, zet een kraantje om en spuit het vocht naar het zakje. Uiteindelijk is er 240 ml afgetapt, een hele normale hoeveelheid, begreep ik.

Ik ga nu ook naar een oedeemtherapeut, voor het vocht dat zich ophoopt in de weefsels rond het operatiegebied. Ik ben nog maar één keer geweest, dus ik kan er nog maar weinig over vertellen. Ze heeft me wat tips gegeven over het bewegen van mijn schouder en over mijn houding. Het operatiegebied wil samentrekken, dat moet ik tegengaan door echt flink rechtop te zitten met de borst vooruit. Verder heeft ze voorzichtig wat gemasseerd en daarna tape aangebracht. Het tape zou de weefselvloeistof en lymfe de goede kant op moeten leiden.

Het nieuws is (afgezien van de diagnose) steeds positief geweest: de tumor heeft erg goed gereageerd op de chemo, de lymfeklieren zijn schoon, de tumor is volledig verwijderd, er waren geen sporen te zien van de tumor in de bloedvaten. Zou het nu dan echt weg zijn? Dat is wat ik moet gaan geloven.

Ik ben nu eigenlijk bezig met het herstel. Maar psychisch ben ik nog helemaal niet toe aan herstel. Ook al weet ik nu al bijna 3 weken dat de artsen ervan overtuigd zijn dat het zo goed is, zo voelt het nog helemaal niet. Het idee dat ik weer aan de slag moet, beangstigt me. Ik begrijp nu de hele zin van re-integratietrajecten…

Sinds maart heb ik qua werk alleen maar af en toe koffie gedronken. Ik ben ook bij de start van het nieuwe schooljaar geweest, dat was één dag voor de operatie. Nu ben ik moed aan het verzamelen om weer eens koffie te gaan drinken. Jammer genoeg zit een beha nog niet lekker en loop ik dus de hele tijd met één borst. Als ik naar mijn werk ga, wil ik eigenlijk wel met twee borsten verschijnen. Mijn haar begint wel al wat voor te stellen, maar het is nog niet genoeg om er mee over straat te gaan. Nog een paar weken, denk ik.

Qua conditie gaat het ook steeds beter. Ik wandel nu elke dag en hou bij hoe ver en hoe hard ik ga met een app op mijn telefoon. Ik heb sinds een paar weken een smartphone en daar ben ik toch blij mee! Je kan heel leuk zien waar je hebt gelopen, ik kan eindelijk appen en scrabble spelen. Tijdens het wandelen maak ik foto’s van de natuur en zoek ik op welke planten of vogels ik heb gezien. Een glimp van het normale leven?

Offline
Berichten: 23

Van harte gefeliciteerd met deze goede resultaten! Je hebt in een enorme achtbaan gezeten en bent nu nog emotioneel duizelig dus het kost even tijd om weer houvast te krijgen. Gun jezelf die tijd! Je bent al goed bezig om fysiek weer op te knappen, dat lopen en van de natuur genieten helpt, hoop ik, ook om weer te "aarden".

Offline
Berichten: 242

Fijn, Nedra!

Natuurlijk ben je niet een-twee-drie weer 'klaar'. Gun jezelf de tijd. 

Het is lekker dat je weer in beweging komt, en kunt wandelen. Maar wanneer je toe bent aan meer, dat bepaal je gewoon zelf.

Offline
Berichten: 55

Wat een geweldig goed nieuws Nedra! Ik kan me heel goed voorstellen dat je het nog niet helemaal kunt bevatten. Hoezo, klaar??? Voor je gevoel zit je er nog middenin. En alweer aan werken denken is op dit moment misschien gewoon nog te vroeg. Je kunt ook vragen of collega's bij jou koffie komen drinken in plaats van dat jij naar het werk gaat. Dan kunnen zij alvast wennen aan je nieuwe haar en kun jij in je eigen omgeving over werk praten.  Toen ik weer aan de slag ging had ik erg veel moeite met de 'kantoorwereld'. die stond mijlenver af van de wereld waarin ik de maanden daarvoor had 'overleefd'. Maar gaandeweg werd het weer wat vanzelfsprekender. Mijn advies zou zijn: gun jezelf wat tijd maar houd wel contact met je collega's. Want die kloof tussen twee werelden is er en wordt alleen maar groter als je het moment van contact voor je uit blijft schuiven.

Onderwerp gesloten

Artikelen van Nedra

Webloggers