Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4198

Hoe maakt een ziekenhuis afspraken?

dinsdag, 7 juni 2016

Ik kom al een heel leven in ziekenhuizen, ook al zitten daar soms periodes van 15 jaar of langer tussen.

Ik heb daarbij een soort van routine ontwikkeld op basis van ervaring: je gaat op controle, je krijgt de uitslag, dan maak je een nieuwe afspraak voor over ... maanden en dan begint het circus weer van voren af aan.

Het Monro-ziekenhuis werkt zo niet. Ik schreef er al eerder over maar steeds opnieuw merk ik wat een enorme onrust dit bij mij teweeg brengt. Ik denk namelijk steeds dat ze mij vergeten zijn. Dat is vast iets in mij, iets waar ik normaalgesproken mee aan de slag zou moeten maar dat ga ik natuurlijk niet doen wink.

Ook deze keer weer: de afspraak die ik met mijn oncologe maakte was dat ik haar na drie maanden weer zou zien. Ze stelde eigenlijk twee maanden voor maar ik dacht: de tumoren groeien heel langzaam, anders was ik al lang dood geweest, dus doe maar drie maanden. Dat was best stoer gedacht want halverwege voelde ik van alles en wist ik zeker dat ik vol uitzaaiingen zou zitten (ja dat zit ik ook ;) ) en dat die allemaal aan het exploderen waren, maar nadat die paniek was  weg gezakt keek ik rustig uit naar de geplande afspraak: of eigenlijk: de nog niet geplande afspraak.

Het Monro belt je namelijk om een afspraak te maken, tegen de tijd dat het zo ver is.

Dat gaat bij mij dan zo: twee weken voor het zo ver is heb ik de hele dag mijn telefoon dicht bij mij. Niet zacht, tenzij het niet anders kan, in afwachting van de oproep. Ik bedenk of ik mijn week wel helemaal vol zal plannen want dan kan ik niet naar het Monro.

En afgelopen vrijdag was het zo ver: nee, ik werd niet gebeld maar de drie maanden waren voorbij. Met mijn pillen kon ik nog 14 dagen vooruit, dus geen acute nood maar wat nu? Waren ze me deze keer dan wel echt vergeten? Zou ik het erop aan laten komen en wachten tot ze zouden bellen? Onze wijze zoon adviseerde anders. "Bel ze nu maar gewoon mama, anders loop je er de hele tijd mee rond." Dus maandagmiddag heb ik de telefoon gepakt. drie dagen na de drie maanden. Ik kreeg degene die de afspraken moet maken en die zocht eindeloos naar mijn gegevens. Hebben ze daar dan geen pc of zo? Ondertussen gaf ik mijn onrust aan: "Waarom bellen jullie mij niet twee weken vóórdat die drie maanden voorbij zijn?" Ik kreeg daarop geen enkele reactie, geen begrip, helemaal niets.

Ah, ik lag op de stapel. De stapel??? Dat kan toch niet serieus zo zijn: de stapel om gebeld te worden? Hebben ze daar dan geen pc of zo?

Of ik op 16 juni kon? Natuurlijk kan ik dan: dan heb ik nl. nog twee pilletjes over en dan wil ik toch wel graag een arts zien en weten hoe het ervoor staat. Dat krijg ik overigens dan nog helemaal niet te horen, want dán pas wordt er bloed geprikt en dán pas gaat dat naar het lab, om op zijn vroegst een week later de uitslag daarvan te krijgen. Dan zijn we inmiddels dus bijna een maand verder.

Ineens begreep ik waarom de dokter mij na twee maanden wilde zien. Met twee bedoelt ze dat ik na twee maanden gebeld wordt voor een nieuwe afspraak, die dan na tweeëneenhalve maand volgt waarna ik bijna drie maanden later de uitslag krijg. Maar eerlijk: waarom zegt ze dat dan niet gewoon?

Cynisch? Zeker. Maar de volgende keer spreek ik toch liever over twee maanden weer af.

Vinden jullie dat ik me druk maak om niks of heb ik hier een punt? En bij wie kan ik dit het beste aankaarten, de dokter zelf, het secretariaat, klachtencommissie? Of moet ik mijn mond houden?

 

en het meest belangrijke: het gaat hier verder voor zover ik weet steengoed. Ik ben topfit en zonnig en blij en werk en studie staan stevig op de rit. Dus geen echte zorgen!

Offline
Berichten: 87

Natuurlijk maak je je niet druk om niks Ellen! Het gaat toch niet om een verkoudheid die je nog een dag aanziet? Jij bent afhankelijk van die medicatie, je mag nooit zonder zitten! Ik zou ook heel gestresst worden in deze situatie. En...... dit verwacht je niet van een ziekenhuis, en zeker niet van een gespecialiseerd ziekenhuis.

Maar het overkomt je maar één keer, moet je maar denken. En die keer is al geweest. Vanaf de volgende keer neem je de regie eerder in eigen hand, zo stel ik me voor.  Als Amazone maak je genoeg mee, onnodige stress dus zeker buiten de deur houden.

Mijn advies is om de volgende keer met jezelf een datum af te spreken waarop je mag bellen als je van het ziekenhuis nog niks gehoord heb. 

Ik wens je goede uitslagen toe over een paar weken. Hopelijk is de stress te hanteren.

groet, Berendina

Offline
Berichten: 541

Ik voel de stress zelfs als je het schrijft dus nee, je maakt je terecht druk vind ik. Ik zou hier ook niet tegen kunnen. Snap deze manier niet goed ook. Alsof het anders moet dan alle andere ziekenhuizen, terwijl dit dus echt niet beter is. Ik denk dat dit met je arts daar over kunt hebben. Verder hoor ik juist hele positieve verhalen over Monro!

Sterkte, EllenK!

Offline
Berichten: 321

Pffff, word al onrustig als ik jouw verslag lees! Zou het denk ik zelf bij de arts aankaarten. Fijn dat her verder zo lekker gaat! 

Offline
Berichten: 4198

Ik dacht uiteindelijk: ik ga de oncologe maar alvast eens mailen. Dan kan ze nadenken over  hoe en wat. Het lijkt me voor haar ook prettig om vooraf te weten dat ik dit wil bespreken.

afbeelding van zeilertje
Berichten: 42

Lieve Ellen,

jij kunt je oncoloog mailen, dat is fijn. Ik kan dat niet. Maar verder is het natuurlijk enorm irritant dat je de hele tijd moet lopen wachten tot ze bellen. En dat ze dan niet per definitie bellen, blijkt. Dat komt op mij erg primitief over. Bij mij in het ziekenhuis plannen ze wel. En soms, als de afspraak echt pas over lamge tijd is, geven ze al meteen aan dat ik over zoveel tijd moet bellen voor een afspraak, omdat het systeem het anders niet aankan. He daar, assertieve amazone, ga hiermee aan de gang, want dit is niks.

 

Offline
Berichten: 178

Sohey... helemaal niet dat je je druk maakt om niks...

Kan me het hartstikke goed voorstellen. Je zit als patient al in de afhankelijkheid voor wat betreft je kanker. Die doet met je wat je wil. Dat WAT je nog in de hand hebt of kunt hebben, WIL je ook in de hand hebben toch?

Ik zou vragen om tijdens het consult al een nieuwe afspraak te maken. 
"dat doen we niet" is natuurlijk onzin... Dan doe je het maar wel. De agenda ligt waarschijnlijk op tafel :-) aangezien ze kennelijk geen computers hebben.

Zorg gaat niet alleen over bloedwaarden, tumormarkers en ct-scans. Zorg gaat ook over geruststelling en patient(klant-)gericht zijn. Zij zijn er voor jou... Jij niet voor hen.

En met een afspraak maken voor over 3 maanden, wordt niemand en niks schade berokkent. Met het vergeten van een afspraak maken wel.

Ik zou het aankaarten bij je behandelaar, misschien iemand meenemen die "van een afstand' kan meepraten. Mijn ervaring is dat ik als patient weg gezet wordt als "niet kunnen loslaten..." grrrrr...

Sterkte ermee.. en ik hoop dat je gaat voor wat JIJ nodig hebt.. en niet voor wat het Monro doet.

 

Offline
Berichten: 4198

Leve de mail. Mijn mail is gelezen en begrepen. Volgende week praten we nog even verder. Dat voelt al een stuk beter :)

Offline
Berichten: 541

Goed zo, EllenK!!!

Offline
Berichten: 874

Wat belachelijk! Ik zou daar echt gek van worden!
En een week wachten op je bloeduitslagen... Als ik ze prik zie ik de eerste waarden na 20 minuten online en de markers na 2 tot 3 uur!
Goed dat je het hebt aangekaart.

Teuntje
afbeelding van Teuntje

Te belachelijk voor woorden ,er kan toch gewoon een nieuwe afspraak voor over 3 maanden gemaakt worden ?

Ik zou er ook erg nerveus van worden frown

Maar ga fijn met je oncoloog in gesprek ,misschien kan dit toch op een andere manier wink

Fijn dat het goed met je gaat !

Lieve groet Teuntje

Artikelen van ellenk

druk druk druk
Jaloers
Second opinion
Samen Beslissen
Het 'gewone' leven
Zomerse zomer
Een nieuwe start
Pas op de plaats

Pagina's

Webloggers