Amazone
Lid geworden op: 23/03/2014 - 10:06
Offline
Berichten: 186

Hoera, mijn borstamputatie zit erop!

maandag, 15 september 2014

Vorige week was het dan zover: de amputatie van mijn borst. Ook al heb ik er zelf voor gekozen, ik vond het toch een moeilijk idee om mijn borst te verliezen! In de dagen voor de operatie heb ik nog een foto van mijn borsten genomen en veel met mijn hand mijn borst platgedrukt om te kijken hoe het zou worden.

De dag van de operatie mocht ik ’s ochtends nog een licht ontbijtje nemen. Als voorbeeld noemden ze beschuit met jam. Nou jam hebben we genoeg: er zitten nog kilos bramen in de vriezer! Dus ik heb het advies maar letterlijk opgevolgd laugh.

Om 11 uur moest ik me melden op de verpleegafdeling. De gastvrouw liet mijn man en mij de kamer zien: een eenpersoonskamer met eigen wc! Daarna kwam de verpleegster een operatieshirt, tromboseprik en paracetamol brengen. Ik vertelde dat ik zenuwachtig was voor het infuus, omdat dat in het verleden niet altijd even lekker ging… Ik liet me subtiel ontvallen dat mijn vaste verpleegster van de chemoafdeling het infuus voor de MRI had gezet. En dat ze dat zo goed kan… Waarop ze zei dat ze wel even ging kijken of die verpleegster er vandaag was. En ze was er! Ik moest wel even mijn hand onder de warme kraan houden, maar daarna zat hij er zo in! Weer een stap genomen.

Daarna was het lang wachten… Ik werd pas om 13:00 beneden bij de operatiezalen verwacht. Omdat we zo zenuwachtig waren, leek het wachten wel eeuwig te duren. Om 13:30 werd ik met bed en al opgehaald. Mijn man liep mee naar beneden, waar we toch echt afscheid moesten nemen. Dat was wel een heel moeilijk moment voor mij. Ook al krijg je veel steun, soms komt het dan toch opeens op jezelf neer. Mijn bed werd in een soort voorbereidingsruimte neergezet.

De chirurg kwam nog even kort een praatje maken en kort daarna werd ik naar de operatiezaal gereden. Het infuus zat al, dus nadat ik op de tafel was gaan liggen konden ze meteen met de narcose beginnen. Maar ik merkte helemaal niks! Die mensen vragen: “Merk je nog niks?”. Niet echt dus… Nog even wachten… en toen ja! Het begon het te prikken en steken in mijn infuusarm. De anesthesist zei dat het kwam omdat het zo’n dun vaatje was. Waarop ik zei dat ik alleen maar dunne vaatjes leek te hebben (want daar klagen ze allemaal zo over!). Ik kreeg de suggestie om even diep adem te halen. Twee diepe ademhalingen later was ik weg.

In de uitslaapkamer kwam ik weer bij. Ik voelde me al snel best goed en ik heb daar mijn ouders en mijn man gebeld dat ik weer bij was. Ik was zo opgelucht dat de operatie erop zat! De chirurg kwam weer een praatje maken. Volgens mij heb ik allemaal rare vragen gesteld, over hoe ze het weefsel gaan analyseren of zo? Daarna werd ik weer naar mijn eigen kamer gereden. Ik ging samen met de zuster naar de wc, maar dat was te snel: ik werd misselijk en viel bijna flauw.. Oeps..

Toch maar rustig bijkomen in bed dan! Mijn man, zoontje, mijn ouders en mijn zus kwamen die avond op bezoek. Ik was erg moe en een beetje misselijk, en het was fijn dat ze er waren.

’s Avonds kon ik de slaap niet vatten en ik heb bijna elk uur gezien op de klok. Ik ben echt zo slecht in ergens anders slapen. Ik was blij toen het 6:15 was (Hoera, het is ochtend!) en toen ben ik lekker een boek gaan lezen.

Ik was voorbereid op lang wachten, maar eigenlijk ging het de dag na de operatie allemaal heel vlot. De chirurg kwam langs en die gaf groen licht voor het verwijderen van de drain. De fysiotherapeute kwam wat oefeningen laten zien die ik 2x per dag moet doen. De drain werd eruit gehaald. Daar was ik ook nog zenuwachtig over, maar dat was echt zo gepiept. Ik kreeg een tijdelijke prothese mee, een soort schuimrubberen ding. En toen kon ik na de lunch naar huis!

Ik ben nog steeds in een goede stemming. Ik vind het resultaat na de operatie erg meevallen, en ik ben gewoon blij dat deze stap er ook weer op zit. Tot nu toe mis ik de borst echt helemaal niet. Om eerlijk te zijn, hoorde die borst sinds de diagnose in maart er toch al niet meer bij voor mij.

Ik hoop dat de genezing vlot gaat, ik kan op dit moment natuurlijk nog bijna niks tillen. Er zit ook flink wat vocht onder de wond. Dit is een vreemde gewaarwording, want het klotst van links naar rechts. Het lijkt wel een waterbed cheeky.

Chemo gehad? Check!
Amputatie gehad? Check!

Nu alleen nog de bestraling!

Groetjes en liefs van een opgeluchte Nedra!

Offline
Berichten: 2

Ik ben iedere keer blij als ik zie of lees dat iemand zo positief is. Respect!

Liefs
Selda

Offline
Berichten: 29

Dag Nedra,

Wat een mooi en positief verhaal! Ik ben mijn borst al 8 jaar kwijt en dat was de eerste tijd niet echt een peuleschilletje maar ik kan je beloven dat je je helemaal verzoend zult gaan voelen met je nieuwe, mooie asymmetrische lichaam, het platte deel is ook heel lief en je hebt nu gewoon twee kanten, haha! 

Alleen nog maar de bestraling, joepie! Dan kan je weer heerlijk verder met je leven.

sterkte en hartelijke groet,

Anna

 

Offline
Berichten: 23

Fijn dat je de operatie zo goed doorstaan hebt! Het vocht zal misschien een paar keer afgetapt moeten worden maar verdwijnt uiteindelijk. Oefeningen helpen daarbij. Nu nog wachten op de uitslag van de patholoog, hoop dat dat niet te lang duurt!  Nog even een tip: tot de wond goed genezen is gebruik je die tijdelijke prothese. Bij mij schoof dat ding altijd omhoog (ergens onder mijn kin voor mijn gevoel) en bleef daar zitten omdat het materiaal te licht was om weer naar beneden te zakken. Van mijn oncoverpleegkundige kreeg ik de tip een plastic zakje met wat rijst bij de prothese in mijn bh te doen. 'T was even experimenteren hoeveel rijst ik nodig had maar ik vond het een hele goede oplossing.

Offline
Berichten: 242

Fijn dat het zo voorspoedig verlopen mis, Nedra! 

Offline
Berichten: 617

Fijn om te lezen Nedra heel veel sterkte met herstellen en de bestralingen die nog volgen.

Onderwerp gesloten

Artikelen van Nedra

Webloggers