Lid geworden op: 04/11/2007 - 17:43
Offline
Berichten: 438

Incasseren

maandag, 16 januari 2012

Wat is het toch wonderlijk wat je allemaal kunt incasseren als het zich voordoet. Complicaties die ik niet vooraf had verzonnen gooien me niet ondersteboven en worden gelaten ondergaan om er ook weer gewoon van te herstellen. Een onwelkome darminfectie maakt me strontziek en even rete-zielig maar als het zonnetje dan schijnt dan kun je toch ook weer onder sléchtere omstandigheden ziek liggen wezen en zo valt dit voor een rasoptimist ook wel weer mee. Maar een rationele rasoptimist blijft met al dit soort tegenvallers wél strak in het hoofd rondhangen en geeft weinig ruimte aan de onleuke kant van alle gebeurtenissen. Ook al heeft huilen niet veel zin, het lucht toch op, maar het is zo ontzettend níet mijn talent…

Voordat ik weer borstkanker kreeg, dacht ik dat ik dat niet weer zou trekken en ik moet zeggen dat het weer moeten revalideren en herstellen in mijn eigen kostbare tijd (!!!) me fors tegenstaat, maar ik moet wel, dus het is niet anders. En het is een incidentje, toch? Het vooruitzicht van nieuwe reuma-aanvallen die me drie maanden invalideren en pijn geven en daarna drie maanden revalidatie vragen, kon ik na 12 episodes, waarvan de laatste (twee) het ergst waren, minder goed hanteren. Ik wil het niet meer. Ik wil leven.

En nu is dat vooruitzicht er weer. Reuma als reactie op die darminfectie, vrijdag weet ik het zeker. Sanneman realiseert zich nog meer dan ik wat het betekent en loopt sjaggerijnig rond. Ik heb het verdrongen, geloof ik. Je doet er geen bal aan, dus heeft boos, verdrietig of opstandig zijn dan zin? Rationeel niet maar er is meer dan hoofd en ik weet dat “buik” het psycho-somatisch kan overnemen en daar heb ik óók geen zin in. Als het allemaal mis gaat, dan gaat het weekje wintersport in maart als “post-amputatie-cadeautje” ook niet door… dan ben ik pas eind juli aan de beurt; best wel om te janken eigenlijk…

Maar ik lig maar een beetje gelaten slap als een vaatdoekje op de bank voorzichtig aan een kopje thee te lebberen en bedenk me dat de loopfiets gelukkig gesmeerd en met volle bandjes klaarstaat na te zijn uitgeleend aan een lotje. En dat ik misschien nu maar eens zelf een fijne rolstoel moet gaan kopen in plaats van dat scharrige ouwe ding van mijn zus te lenen. Waar komt die flexibiliteit toch vandaan? Of is dit gewoon de werkelijkheid die speelt bij het dealen met chemo’s en aanverwante artikelen: je zult wel moeten, geen keus en dus kun je het?

Mensen hebben altijd bewondering voor kracht, veerkracht en doorzettingsvermogen maar dat is geloof ik helemaal niet nodig. Het ís er zonder dat ik er iets voor doe. Het lijkt zelfs slapjes: geen verzet, razernij of gegooi met glaswerk. Geen gevloek… omdat dat het erger zou maken? Minder hanteerbaar? Verdrietiger? Onmogelijk? Niet vol te houden?

afbeelding van Lydia63
Berichten: 183

Je verhaal had ik al gelezen, ik realiseer me dat jij wel heel veel "cadeau" krijgt bij je darminfectie (in het zh opgelopen!). Afschuwelijk vooruitzicht. Ik hoop maar dat alle na-ellende dit keer je deur voorbijgaan. Gelukkig blijf je ras-optimist. Bewondering voor je veerkracht heb ik ook, misschien omdat ik me daar aan optrek. In ieder geval even een arm om je heen.

Lydia

Offline
Berichten: 589

Het is je survival-mode schat... Aangeleerd door historie, aangeleerd door ervaringen. Je wéét niet hoe het anders moet en daarom doe je nu wat je doet. Tenminste, ik denk dat het zo werkt. Bij mij in ieder geval wel meestal... Ik blijf me te pletter duimen voor je, dat het deze keer uitblijft, die terugval... Dat móet gewoon, móet écht... Al was het alleen maar omdat jullie en met jullie wij ook, het allemaal heel graag willen... Kus XXX

Anoniem
afbeelding van Anoniem

Je schrijft het en zo is het precies. Je kunt er niks aan doen, je kunt je situatie niet veranderen. Ik heb het altijd zo'n ontzettende verspilde energie gevonden om te treuren om dat er buiten mijn schuld/oorzaak mis gaat, verspilde energie om te willen veranderen wat je toch niet kunt veranderen. Gewoon echt zonde van je tijd. Accepteren en doorgaan. Volgens mij is het niet verstoppen, is het niet wegduwen. Het is gewoon een gratis talent dat je bij dat lijf erbij kreeg, wat je in staat stelt om tóch te leven. Niks geen prestatie, inderdaad, want het kost je geen inspanning om te zijn wie je bent, maar gewoon een eigenschap die bij jou hoort en die jou toch de kans geeft om gelukkig te zijn. Nu misschien even niet maar wel meer gelukkig dan ongelukkig. Maar wel een heel fijne eigenschap.
Een knalrode (of roze?!?) sportrolstoel, is dat wat?
XXX
Ellenk

Offline
Berichten: 53

Lieve Sanne-k,

Jij bent wie je bent en daar heb je het mee te doen. Je krijgt van mij een súper-desuperdikke knuffel.................

 

Lieve groet,

Sylvia

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Lieve Sanne,

Zoals ik straks al zei: "Het is niet alleen zoals jij het voelt, maar, als dat helpt, ook volgens objectieve maatstaven is je situatie gewoon klote...."

Tot heel snel !!!

Offline
Berichten: 110

Lieve Sanneke, het zou niet beter zijn als je wel zou huilen en ook niet slechter, of als je anders zou omgaan met wat er gebeurt. Het is alleen maar zo, verder niks, je hebt geen keus. Je bent wie je bent en jou overkomt van alles. Niet iets om trots op te zijn, die veerkracht, het optimisme? Misschien niet want je bent "gewoon" zo. Maar dat jij zo bent, dat is wel heel bijzonder en heel heel heel erg waardevol. Dus misschien is trots inderdaad niet het goede woord. Maar ik ben wel blij dat jij er bent en dat je zo bent als je bent, en het kan zijn dat het niet jouw verdienste is maar je steunt wel andere mensen door zo te zijn. Het is in ieder geval niet iemand anders zijn verdienste ;-) Kanjer!

Offline
Berichten: 55

Balen zeg, dat je nu al weet dat je een reuma aanval zult krijgen! Ik kan me zo goed voorstellen dat dat je volledig uit het lood slaat. Is er missschien een kans dat het dit keer uitblijft? Ik ga ervoor duimen!

Offline
Berichten: 171

Hé lieve Sanne(ke), ik vind het geweldig hoe jij (altijd!) in je kracht staat. Heel warme groeten van Annazone...(

afbeelding van Aaike
Offline
Berichten: 370

Hoest nou?

zoltanban5
afbeelding van Anoniem

Jaquet Droz introduced Replica Watches the week last in Paris The Bird Repeater, an exceptional watch coming to Replica Rolex watches synthesize all Swiss ancestral know-how of this watch brand. Automaton, repeat Replica breitling minute and Sundial maker art. A rare Watch: a minute repeater associated with a mechanism of automata (47 mm) of 508 components who asked two years of development and which will be marketed in two versions of eight copies.