Amazone
Lid geworden op: 08/08/2012 - 15:38
Offline
Berichten: 24

IVF...enzo

vrijdag, 2 november 2012

 

Hier wederom een 'met terugwerkende kracht' update over mijn verhaal! Ik ben inmiddels verder in het proces, maar wilde graag stap voor stap mijn eerder geschreven verhalen ook delen, alvorens bij het hier en nu te komen.

Vandaag zijn wij in alle vroegte naar een ziekenhuis ver uit de buurt vertrokken. Hier hadden we een gesprek met Dokter T., Oncoloog en met dokter H., Gynaecoloog. Wat een confrontatie daar trouwens, allemaal kale mensen die duidelijk al verder zijn in het proces…. Lief merkt het ook op en ik antwoord met “Ja, ik was het even heel hard aan het negeren!” (SLIK!)

Dokter T. is een hele aardige vrouw die alles heel duidelijk, uitgebreid en rustig uitgelegd heeft. We zijn hierdoor aardig wat wijzer geworden, maar door al deze info was vandaag ook weer een verdrietige-hoofdpijn-rot-dag.. Ik heb een redelijk beeld van hoe de komende tijd er uit gaat zien en dat is niet rooskleurig. De exacte data en tijden ontbreken (nog steeds) maar die info ontvang ik hopelijk aanstaande dinsdag..

Stap 1: Woensdag aanstaande wordt ik gebeld. Dan wil ‘men’ van me weten of ik a) voor een IVF behandeling kies, wat inhoudt dat ik dus eicellen laat afnemen, nadat ik een fikse hormoonkuur gevolgt heb d.m.v. injecties en tabletten. Dit kan pas na de operatie, omdat de tumor die hormoongevoelig is, eerst mijn lijf uit moet. Dan willen ze weten b) of ik (we) er voor kies om alleen de eicellen in te vriezen of optie c) embryo’s in laat vriezen. Dit allemaal omdat de chemotherapie (en de erfelijkheid van de leeftijd waarop je in de overgang gaat, welke bij mij laag ligt) mij hoogstwaarschijnlijk onvruchtbaar maken en wij wel een kinderwens hebben. Ik vind dit echt een onmenselijke keuze, want ik moet nu al gaan kiezen met in mijn achterhoofd de vraag of ik over 6 jaar (leg ik zo uit) nog met lief ben (ga ik wel vanuit, als we dit overleven, dan overleven we alles toch?!) en er van op aan kan dat hij er dan ‘nog is’. Klinkt hard, maar in 6 jaar kan veel gebeuren (weet ik nu!). En dat terwijl we nog helemaal niet zo lang samen zijn!

Er is i.v.m. de hieropvolgende chemotherapie, maar één kans om eicellen af te nemen, waar dat bij ‘nomale’ IVF-behandelingen 3 kansen zijn. Het moeten er dan minimaal 3 (eicellen) zijn (er waren er nu 4 te zien, wooehooee!) en maximaal 20. Gemiddeld zijn het er 8, aldus de statistieken. En statistieken wordt je mee om je oren geslagen bij zulke bezoekjes, belieeeveeee me! Als ik er voor kies om enkel eicellen in te vriezen, heb ik per terugplaatsing straks iets meer dan 8% kans om zwanger te worden.. En ja, da’s echt heeeuuulll weinig.. Als ik kies voor embryo’s (“De eicellen worden bevrucht met het zaad van uw partner wat afgenomen dient te worden door middel van masturbatie”, haha succes lief! wink ) dan is die kans 25%. Nog niet veel, maar hoopgevend ten opzichte van het andere cijfer, toch? Kiezen we voor eicellen en we zijn straks gewoon nog keurig bijelkaar én het lukt niet, dan baal je als een stekker en denk je “had ik nou toch maar voor die embryo’s gekozen” maar kies je embryo’s en om wat voor redenen dan ook zijn ze niet meer zo gewenst tegen die tijd, dan heb je heel veel kans op niks! Zuuurr!!!! Weer iets waar ik echt gruwelijk KWAAD over ben. Eerst dit, dan dat en nu ga je me dit ook nog vertellen? GREAT! We hebben dus nog even, woensdag een antwoord….ZUCHT!

Stap 2: Nadat we betreffende bovenstaande een keuze hebben gemaakt, gaat het echt snijwerk beginnen. Ik wordt verlost van het kwaadaardige gedrocht in mijn rechterborst; VICTORY! Dit doet men d.m.v. een borstbesparende operatie, waarbij gelijk de ‘schildwachtklierprocedure’ wordt toegepast.  Na de operatie gaan ze dus checken hoe het met m’n lymfenmaatjes gesteld is, waarbij we hopen dat dat allemaal goed is zodat die ellende me bespaard blijft. (weer opereren, alle lymfen daar eruit, kans om dikke armen, zere schouders en nog meer ongemakken, niet leuk!) Vervolgens moet tussen die operatie en de chemokuur die hierop volgt, de IVF-behandeling plaatsvinden, waarbij ze dus wel het één en ander afnemen, maar nog niets terugplaatsen. Ook wordt dat het erfelijkheidsonderzoek gestart, wat later om meerdere redenen weer van belang is. De operatie moet binnen nu en enkele weken plaatsvinden, maar dat hoor ik dinsdag…

Stap 3: Maximaal 5 weken na de operatie start de chemo, die 18 weken in beslag gaat nemen (dag zomer, hallo kerstmis!) en die zonder hoofdhuidkoeling gaat plaatsvinden (dag haar, hallo pruik!) omdat men graag wil dat de chemo overal komt en ik die ellende niet voor niks moet doorstaan. Door hoofdhuidkoeling loop je het risico dat de chemo de afslag richting mijn hals en hoofd overslaat en eventuele op hol geslagen kankercellen dus vrij kunnen feesten en op rondreis kunnen gaan door de rest van mijn lichaam. En da wulle we nie! Dus 2 weken na de eerste chemo kan mijn haar uit gaan vallen. Gelukkig heb ik een goede deal met vriendin S. die ik op elk moment (ja, ook ‘s nachts) mag bellen en gewapend met schaar en tondeuse langskomt om mij van alle loslatende lokken te ontdoen.. Ze waarschuwde me wel dat ze dan eventueel zou gaan janken… heb ik vast helemááál geen last vancool

Stap 4: Die is wat ingewikkeld. Afhankelijk van het erfelijkheidsonderzoek wat in de tussentijd uitgevoerd is en de uitslag daarvan, ga ik óf een reeks bestralingen krijgen, óf alsnog amputatie van beide borsten. Mocht ik namelijk het erfelijke gen in me dragen, dan kan het heel gemakkelijk weer terugkomen en kan ik na een aantal jaar mijn pruik weer afstoffen voor de volgende sessie. Dat risico ga ik niet lopen want ik vind het leven veel te leuk, dus dan mogen ze er af en moet de plastisch chirurg, waar ik al mee in gesprek moet op voorhand, er maar weer iets moois van maken. Mocht het niet zo zijn, dan blijft het bij bestralingen en moet ik na de bestralingen…door naar stap 5…

Stap 5: Na het hele verhaal moet ik nog 5 jaar lang een hormoonbehandeling ontvangen. Dat betekend dat ik 35 ben als ik klaar ben…pfoeee da’s nog een end te gaan! Na 2 jaar kankervrij te zijn, mag ik deze behandeling eventueel en na nader overleg staken om zwanger te (proberen te) worden, maar deze moet ik (ondanks eventuele bijwerkingen die ik dan ongetwijfeld weer heb) daarna wel weer oppakken. Bij stap 5 hoort natuurlijk ook de eventuele reconstructie van mijn borstpartij, wanneer deze volledig geamputeerd zouden worden.

Er zijn dus nog een hoop mitsen en maren en het proces kan gedurende de voortgang daarvan ook nog veranderen, maar mede door de hormoonbehandeling heb ik niet 83% maar 93% kans op overleving, halleluja! Tussen stap 1 en 2 of eigenlijk gedurende deze beide stappen, (NU DUS!) moet ik alvast op zoek naar een kekke pruik. Dus als iemand nog aanraders heeft…? De theaterwinkel hier in de stad zie ik persoonlijk niet zo zitten, dan hoef ik niet meer op stap te gaan want die syntetische troep is brandgevaarlijk angel Maar serieus, hier heb ik me nooit mee beziggehouden, dus wat doe je dan… Google-en en referenties checken ofzo…raarrrrrr allemaal!

Vandaag was zwaar om heel veel redenen, waarvan ik een deel direct geaccepteerd heb (pruik, duur van het proces en mogelijke volledige amputatie) en een deel nog even heel hard moet gaan verwerken (IVF, eicel of embryo en daar dan tussen kiezen), maar bovenal verhelderend en dat helpt mij weer om me stap voor stap te focussen op elk deel dat volgt. Vandaag heb ik weer goed gejankt om al het onrecht wat me wordt aangedaan (ja ik voel me even heel zielig), maar ook gelachen om de kleine dingen in het leven én heb me eens te meer beseft hoe gelukkig ik ben met mijn huidige leven met mijn lieve vriend, vrienden en familie die er allemaal zo voor me zijn!

En nu weer kin omhoog en borst vooruit en op naar de volgende stap! Eens kijken wat er op tv komt vanavond!

afbeelding van negrita
Berichten: 91

Meisje toch, tranen in mijn ogen, wat een traject, ja je mag zeker even jezelf goed zielig voelen, want wat hebben ze je te pakken, onmenselijk al die beslissingen en stappen waar ze je voor plaatsen, gelukkig kan jij het voor jezelf wel op een rijtje zetten, en dat je dan ook nog eens alle besluiten moet gaan nemen. .....

een voor een, zou ook geloof ik even afleiding zoeken in de tv programma's, Je hoofd en lichaam werken het misschien zelf ook al een stuk uit zonder dat je er bewust van bent. Het is gewoon te veel om dit even te doen.  

een dikke knuffel en heel veel sterkte want het is een zware kluif.

afbeelding van Nelies
Berichten: 111

Hoi Diaan,

wat zit je toch in een rare mallemolen! Je verhaal duizeld me, wat een keuzes moeten jullie maken, een heel gedoe. Uiteindelijk voor een heel goed doel. Ik leef met je mee. Lieve groeten van mij, Annelies x

afbeelding van lyra
Berichten: 27

Woorden schieten te kort, wat heb jij veel te incasseren en te beslissen.Ik wens je heel veel liefde, sterkte en wijsheid toe. Dapper ben je!  Dikke knuf van Lyra

 

 

 

Offline
Berichten: 2

Hee collega Brabo en Amazone,

Klinkt misschien een beetje gek in de context van deze afschuwelijke ziekte maar... wat schrijf je leuk! Opgeruimd, strijdvaardig en met een goede dosis humor. Ben benieuwd naar je volgende verhalen. Fijn om mensen te treffen die ook voor de aanval kiezen. Hoe herkenbaar!

Ikzelf heb net de derde van 18 chemo's achter de rug. Mijn operatie volgt daarna). Ben dus ook benieuwd hoe jij deze chemoperiode ervaart of misschien al hebt ervaren.

Sterkte!

zoltanban5
afbeelding van zoltanban5

Shows travel by Replica Watches excellence, the ww.tc offers hours of the world a new face, recalling all the expertise Rolex Replica of Girard-Perregaux world time. Remember that universal time appeared at the end of the Replica Breitling watches 19th century, under the leadership of Canadian engineer Sandford Fleming. Until then, every town had its own time based on the observation of the Sun.

Artikelen van Diaan83

Weer wakker!
Bijna D-Day
Uitslagen onderzoek
Operatie gepland
IVF...enzo
How it all started

Webloggers