Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4152

Klein leed

zondag, 4 februari 2007

Vanochtend bij het ontwaken meteen maar zelf naar El gebeld. Ze had niet best geslapen. Dat lag niet zozeer aan haar eigen conditie maar veeleer aan die van haar kamergenoten. Ze deelt momenteel een kamer met twee anderen die ’s-nachts met hun gehoest, gerochel en piepende infuusapparaten de zaak behoorlijk wakker houden. Met haar komst vrijdag halveerde Ellen de gemiddelde leeftijd van de kamer op slag. De oude man is erg ziek en heeft derhalve noch de behoefte aan, noch de energie voor enig contact. De oude mevrouw daarentegen is erg lief en maakt praatjes. Wel ongeveer veertig keer per dag hetzelfde praatje. Want hoewel ze zelf hardop hoopt dat ze maar nooit dement wordt net als haar moeder, vrees ik dat dat proces al lang begonnen is. Een ander ‘klein ongemak’ is ‘hoe-vertel-ik-het-de-anderen’. Nou ben ik niet iemand die bekend staat om tactvolle en subtiele uitspraken. Dus toen laatst een collega uit het hogere echelon vroeg waarom Ellen naar het ziekenhuis moest, was mijn meest eerlijke en voor de hand liggende antwoord: “Voor nieuwe tieten.” Hij was zichtbaar uit het lood: “He, had je dat nou niet anders kunnen formuleren?” Zeker, dat kan. Maar ‘borstreconstructie’ heeft een tamelijk hoog Michael-Jacksongehalte in mijn ogen door de cosmetische, mechanische en emotieloze klank. Voorlopig hou ik het bij mijn eigen bondige, heldere, vrolijke en fonkelende formulering. Het allerkleinste leed is niet eens leed, maar een ‘kleine verbazing’. Gister bij het verlaten van het ziekenhuis toch even samen met zoonlief het ziekenhuiswinkeltje bezocht. Hoewel dergelijke shops altijd een toppunt van treurigheid zijn, weggestopt in een onooglijk hoekje, kon ik het niet laten snel even op jacht te gaan naar knuffelgirafjes. Missie geslaagd. Ik hoop maar dat ze het niet erg vindt dat ze vanavond een derde erbij krijgt. Maar hoe komt het nou dat knuffelgirafjes altijd op een mislukt ander dier lijken? Zelden hebben ze een echt lange nek (toch HET kenmerk van een giraffe zou je zeggen) en doen eerder denken aan een koe met giraffevlekken of een soort bruin nijlpaard met horentjes. De jongste aanwinst is zelfs van het merk ‘Happy Horse’! Tot slot is ook de tijd begonnen van de ‘kleine vrezen’. Ellen ontdekte gisteren een kleine verkleuring in het operatiegebied. Vanochtend was het gelukkig alweer minder, net als de lichte verhoging die ze gister even had. Altijd toch de vrees voor ontstekinkjes of andere ellende. ‘halvegarevanellen’

Artikelen van ellenk

Pagina's

Webloggers