Lid geworden op: 23/11/2005 - 12:08
Offline
Berichten: 586

Leuke dingen

vrijdag, 12 oktober 2007

[b]Kinderen[/b] Er moet een deel in m'n logje komen dat heet 'leuke dingen'. Dat heb ik altijd al gedacht en gewild. Geen idee waarom, maar ik vond dat dat erin paste. Omdat je ze zo nodig hebt, die leuke dingen. Omdat je niet zonder kan. Omdat een ander er zich mss aan op kan trekken. Omdat ik er gelukkig nog veel meemaak... Genoeg redenen dus. Kinderen. Een belangrijk onderdeel onder het kopje 'leuke dingen'. Alhoewel dingen een wat misplaatste term is [bigsmile]. Ik heb er in ieder geval eentje. Bijna iedereen hier weet dat volgens mij wel. Een grote kanjer van 9. Een meid, zeker geen meisje. Dat mag ik niet zeggen ;). Vandaag had ze een vriendje te spelen. Het werd een heerlijke middag. Het was alsof (en dat is altijd zo als hij er is) ze altijd samen spelen. Iedere dag. Elkaar in de waarde laten, niet boos doen. Goed hebben ze het samen. En ik geniet. Jungle pasta gekookt met tomatensaus en gehakt. Simpel. Want van 'fratsen in het eten' houden ze niet ;). Ze hebben gegeten voor 10... Waar laten ze het toch?!!? ;) Z'n moeder, een goeie vriendin, vroeg me of ik het niet zwaar zou vinden als hij zou komen. Er speelt veel en fysiek ben ik nog steeds niet 100%. Ik wist het meteen: 'nee hoor, zéker niet'. Ik kon het met volle overtuiging zeggen. En het was zo. Geen spijt, hardstikke leuk!

Offline
Berichten: 586

[b]Ontmoeten...[/b]
Er zijn in je leven vele ontmoetingen die je meemaakt... Ik heb vooral de leuke onthouden... Vraag me niet waarom ;). Vandaag was er ook zo'n leuke ontmoeting. Ontmoeten. In het Engels vertaald als 'meet'. Een ontmoeting: een 'meeting'. Vandaag was de Amazone-meeting. In Almere. Samen met Karin (alhoewel Karin echt het leeuwendeel heeft gedaan vind ik) de meeting georganiseerd en ondanks de geringe opkomst, was iedereen (inclusief wijzelf) er van overtuigd dat het geweldig was. Echt een hele goeie en constructieve, warme meeting. Bijzonder. Opnieuw bijzonder.

Plaats van actie: Het Parkhuys in Almere. Het is zonder meer een prachtige lokatie. Ik heb níets met Almere, toegegeven, maar door het Parkhuys ben ik op zich wel anders ernaar gaan kijken... Door het rijden erheen en de weidsheid die je ziet onderweg, ja, mooi. Vast niet alles, maar waar ik doorheen reed, mooi :). Het speelhuisje voor de kinderen is bijzonder. De faciliteiten zijn bijzonder en vooral de medewerkers/vrijwilligers zijn bijzonder. Wat een hulp kregen we, wat ging alles vanzelf. Chapeau! :)

Een echt verslag gaat komen, maar dat wil ik later doen samen met Karin. Als Karin dat goed vindt, nog even overleggen :). Maar dit wilde ik alvast even kwijt. Het was leuk. Ik ben (ook) keikapot, maar het was het allemaal waard :D. Heeft iemand trouwens zich wel eens afgevraagd waar de uitdrukking vandaan komt 'op je laatste benen staan'? Ik vind het uitermate intrigerend.....

Offline
Berichten: 586

[b]Voedsel voor de ziel...[/b]
Dat dacht ik gisteren weer toen ik in Paradiso stond bij het concert van Luka Bloom (http://www.lukabloom.com). Wow! :) Wat was het mooi, bijzonder en leuk. Hoe kom ik aan Luka en wie ís Luka eigenlijk? Luka is een Ierse singer-songwriter die ik via m'n hartsvriendin ontdekt heb. En ik ben om. Was ik al een tijdje, maar gisteren werd het weer zo bevestigd. Gisteren dacht ik weer 'Meid, wat ben jij om...' ;) ;)

Eerst even samen gegeten (m'n vriendin en ik hoor... dat je niet denkt... 8) ) en daarna naar Paradiso. Eén van de mooiste zalen in Nederland, wat mij betreft. Toen begon al snel het concert (we waren laat). Wat een prachtig zicht hadden we. Het leek een perfecte avond te worden en dat was het ook.

Met stem en gitaar nam Luka ons mee op een reis. Een reis van mooie liedjes, bijzondere introducties, veel humor en liefde. Liefde van een zaal voor een man met een gouden stem en vice versa want Luka houdt van optreden en van z'n publiek. Niks fake, niks ingestudeerd, puur. Heel puur. En daar stonden we dus weer. Als we uit gaan, gaan we meestal naar een concert samen en dit lijkt ook een traditie te worden. Samen naar Luka. De grijns komt op ons gezicht als ie opkomt (tijdens dat de muziek nog speelt, heel terloops, overigens ;) ) en die grijns is er nu nog niet af.

We waren even samen een avondje uit, even genieten van alles, even weg van drukte, ingewikkelde periodes, even alleen je laven aan het voedsel voor de ziel. Een avond Luka en we waren niet meer moe. Je voelt een soort rust over je komen, een soort gevoel van 'het is goed zo'... Heerlijk. Laven heet dat. Voedsel voor de ziel, ik zei het al. Het komt recht in je hart binnen. Heel puur.

Naderhand beweegt hij zich nog onder z'n publiek. Signeert van alles, maakt foto's en heeft gesprekjes. Wij zijn vooral erg van de gesprekjes en net als in juni bij de CD presentatie, lukt dat nu ook... De vorige keer, toen het ook al zo leuk was, blijkt geen uitzondering. De grijns wordt nog groter dan ie al was ;). Ook dát was dus weer bijzonder. Ook daar was ie leuk, Luka, echt, puur en waren wij wederom onder de indruk van een gewone bijzondere man met een gouden stem........... : 8)

Offline
Berichten: 586

[b]Nog één keertje...[/b]
... mocht ik gisterenavond genieten van de 'man met de gouden stem'... Luka. Zonder allerbeste vriendin, maar wel met twee andere vriendinnen, waarvan ééntje nog steeds heel dichtbij en bijzonder dierbaar. Eerst lekker gegeten met z'n 3tjes, daarna naar Tivoli, Utrecht. Het was wederom een heerlijke avond. Prachtige liedjes, Luka duidelijk ook 'happy' on stage en een publiek wat de reputatie van de Utrechtenaren eer aan deed, ze zongen als geen ander, geweldig! :D

Mooi om 'm "Don't be so hard on yourself" te horen zingen (hoe toepasselijk). Prachtig om "Tribe" te horen mét publiek. En een brok in m'n keel bij "I"m on your side"... En een grote grijns bij "Me and my guitar", geweldig tekst, reuze hilarisch ;). Het zegt niemand iets, deze opsomming van nummers, maar ik schrijf het, dit keer vooral, op voor mezelf. Om het later nog eens terug te lezen.

Na het concert vertelt ie me, en nog een paar anderen met interesse, over z'n ontmoeting met de Dalai Lama in juli dit jaar. Veel te kort is het (het vertellen), maar het is wel bijzonder om te horen. Blij dat ik er naar gevraagd heb!

Eigenlijk was ik ziek, griepachtige verschijnselen en zware bronchitis, maar met een paar paraatjes, keeltabletten en al 3 dagen verder (het begon donderdag) ging het goed genoeg om te gaan (vond ík ;) ). Er is vrij weinig wat me weghoudt bij dit soort concerten ;)...

Dus all in all: fijn, heel fijn. Ben nog blij ermee. Lekker met de meiden (met het gemis van 1) en dan ook nog fijne muziek. En een fijne man, ook nog. Het doet me goed, dit soort avonden.

8)

Offline
Berichten: 586

[b]Piepklein[/b]
Is ze. Zoe (met een trema op de 'e' ;) ). Zwart-wit, pluizig, vier pootjes en grote ronde blauwe oogjes en ze mauwt heel pieperig... ;) Gisteren is ze onze 4e aanwinst geworden in de family, naast de drie grote katten die we hebben. Onze oudste, Shelley, vindt het in tegenstelling tot wat we verwachtten wel prima. Ze is nieuwsgierig en doet gewoon wat ze altijd doet... Phew ;). De mannen, van 3, vinden het een heel ander verhaal... Wát is dat? :shock: :shock: :shock: Ze piept en ze hoort hier niet... [bigsmile] Maar net beneden, weer wat vooruitgang geboekt doordat één van de heren zich in de woonkamer waagde en daar zowaar nu nog zit.... Ze is ook maar klein en zij zijn zo groot... ;) Je kan het je bijna niet voorstellen waarom ze zo bang zijn... Maar ik snap het wel... ze houden niet van verandering. Ik denk echter dat dit wel goed komt... Ik denk het niet alleen, ik weet het zeker... Geduld is een schone zaak... :)

Het doet me goed. Het gaat helemaal niet lekker op het moment, maar dit is een fijne afleiding. We waren het al héél lang van plan en nu was er een gelegenheid... ;)

Offline
Berichten: 586

[b]Middagje 'niksen'[/b]
... heerlijk. Toch!? Nou, ik had zo'n heerlijk middagje niksen... Thee met iets met appel (heeeeerlijk!), een lekkere bank, muziekje erbij en een prachtig uitzicht naar de tuin... Op bezoek bij Ellenk... Afijn, we hadden het er al eerder over... De tijd vlóóg... Zoveel om te kletsen... Zoveel... En inderdaad, we waren nog lang niet uitgekletst toen ik wegging... Het ging allemaal vanzelf, in het echt net zo makkelijk als over de digi-snelweg... Leuk én bijzonder ook eigenlijk wel. Ik blijf me daarover verbazen... Over dat soort dingen. Prettig verbazen. En ook dat ik veel pijn had, gedurende de hele dag al, dat geregistreerd heb, maar het ook kon laten gaan. Voor het eerst deze week. Helemaal goed.

Heerlijk gegeten, echt, kan het iedereen aanraden ;). HalvegarevanEllen had gekookt en met z'n allen aan tafel en ook daar was het weer gezellig en relaxed... Zo relaxed dat Natas, die toch wel graag vertelt ;), het in alle rust over zich heen heeft laten komen ;)... Helemaal goed zo... Een middag met een sterretje... Zo noemden we bijzondere dagen vroeger...

Dank lieverds, voor alle verwennerijtjes, de afleiding, de gezelligheid, alles... [kiss]

Offline
Berichten: 586

[b]Peter Pan[/b] Gisterenavond gingen we naar een goede vriend van ons. Hij trad op in Assen. Rich Wyman. Bijzondere Amerikaan, die iets bijzonders met Nederland heeft en zeker 1 x per jaar komt. Vaste schare fans en een aantal vrienden die altijd komen kijken, wanneer ze kunnen. Hij speelt solo (met alleen piano), maar ook wel met band. Het is allebei leuk, zij het anders. Gisterenavond was het solo. En het was góed. Zó góed... Ik blijf me verbazen over dat iemand met zoveel kwaliteit en prachtige teksten, niet wereldberoemd is. Maar goed. Vóór het concert, toen we er naar toe reden, heftige twijfels of ik er wel verstandig aan deed. Kon bijna niet zitten, zoveel last van m'n ribben. En omdat er pijn is, gaan je spieren anders reageren, zit voor je het weet je hele rug op slot en heb je alleen maar meer last uiteindelijk... Afijn, het is bekend, dat 'cirkeltje'. Maar goed. Ik zat al in de auto, naast manlief en teruggaan voelde niet als een optie. Daar, in Assen, heerlijk gegeten, roseetje erbij (dat hielp) en toen naar de plek gelopen waar het was. Wat volgde was een hele fijne avond. Ik heb er van genoten om 'm weer te zien (optreden). Ik dacht bij mezelf: 'dit is wat me goed doet, eens in de zoveel tijd zo'n avond met muziek die recht bij me binnen komt, hier kan ik op teren'. De pijn was er al die tijd, maar de muziek was een goede pijnstiller... As ever. Muziek is helend. Ik zei het na afloop tegen m, naast al die andere dingen waar we over gesproken hebben. Het deed hem zichtbaar goed. Ik denk dat dat is waar je het als artiest voor een groot deel voor doet. Eerder had ik het over de mooie teksten. Hieronder heb ik er één gezet, die wij hier thuis, inclusief mijn smurf, prachtig vinden. [i]I wish I could fly, just like Peter Pan, forever a boy, never a man. I wish I was free, out of these chains, this life I have built carrying pain. If I could fly I know where I go, out over these mountains covered with snow. If I could fly, I’d open my arms and float with the thought Lighter than air, lighter than air. Ever since I was three I’ve had this dream, that I could fly as easy as I breath. When I was in school the teachers would say “Stop what you’re doing overthere.” But they couldn’t hear beyond all their fear that music is Lighter than air, lighter than air. And it will always be sacred to me. For without it in my life I just wouldn’t care. My feelings run deep and this dream I will keep, is that someday my life will be Lighter than air, lighter than air.[/i] Bron: http://www.richwyman.com tekst en muziek: Rich Wyman

Offline
Berichten: 586

[b]Ze zijn er wel...[/b]
... en dus ga ik er iets over schrijven. Voor nu, voor straks en voor later. Om terug te lezen.

Morgen komt de Sint op visite. Smurf vanmiddag. Ik hoop dat ik Playmobiel krijg. Ja lief, dat krijg je, dacht ik, maar dat zei ik wijselijk niet... Ze gelooft nog heilig. met d'r 9 jaar ;). Heerlijk.

Donderdag heb ik weer een werkgesprek. Leuk. Vast wat zaadjes planten voor volgend jaar.

Vrijdag, zondag, dinsdag en woensdag mag ik naar Marillion! Vier keer? Ja, vier keer. Als m'n lijf het toelaat... En ik heb er wel drie dagen op bed liggen voor over... De rest wordt zorgvuldig eromheen gepland. Of liever gezegd, juist niet... ;)

En in die vier keer, mag ik ook nog eens dinsdag heerlijk gaan lunchen bij Karin... Meid, je weet niet half hoe een plezier je me daarmee doet... Verheug me erop!

Het zijn 'ankertjes', 'pijlertjes'... Het moet er zijn. Anders zou ik het écht níet meer trekken..... :?

Offline
Berichten: 586

[b]Thuiskomen....[/b]
... zo voelde het gisteren. Als thuiskomen. Deze band op het podium zien, alles in je op kunnen nemen, de show, de muziek, de klanken. Wetende dat je die gasten al zó lang kent, dat je dingen met ze meegemaakt hebt, dat er zoveel geschiedenis is, dat de muziek zoveel voor je betekent, dat... enzovoort, enzovoort... Dat voelt allemaal als thuiskomen. Overweldigd was ik gisteren door dat gevoel. Ik heb staan stralen, heb ik me laten vertellen. En dát is láng geleden :). Zo bijzonder.

Ben nu keimoe (en heb vandaag veel pijn gehad, maar nu gaat dat wel weer, qua pijn), maar door allerlei verwikkelingen hier thuis (die m'n energie eisen min of meer) niet in staat om al naar bed te gaan. Ik schrijf er nog wel eens wat over, denk ik. Nu is het mss nog te privé want het betreft niet alleen mijzelf.

Maar morgen ga ik me weer laven. Even lekker in de wereld zijn die Marillion heet. Lieve mensen zien die morgen ook komen en die ik al lang niet gezien heb. Verder praten met de mannen van de band. En meest belangrijke, intens genieten van mooie muziek :). Ik heb het nodig. Zo voor en na de mammo en echo van morgen (zenuwachtig ben ik!). En uberhaupt. Het zijn mijn 'lijntjes'. Ik zou niet zonder kunnen.

Tot zover even mijn 'muziek'week' update' ;)

Offline
Berichten: 586

[b]Kerst[/b]
Het staat onder het kopje 'leuke dingen'. En dat is het ook. Kerst. Voor mij. Dit jaar. Anders dan andere jaren. Weet niet precies waarom.Andere jaren was het ook een beetje 'verplicht'. Maar het is dit jaar ook een beetje dubbel, daarom is het onder dit 'kopje' ook een beetje gek. Gezien alles wat er speelt en alles wat er door m'n hoofd gaat.

Maar goed, daar ging het niet om. Kerst ;). Over een paar uren komen m'n schoonouders. Had ik al eens verteld dat ik schatten van schoonouders heb? Bij dezen dan ;). Ik verheug me er erg op. Ondanks dat het hard werken zal zijn een paar dagen (alle ontbijtjes, kerstdiner, uitjes, en alles verder) wordt het ook veel plezier, lachen, genieten en even sámen zijn. Dat heb je extra met familie aan de andere kant van het water, Engeland wel te verstaan. Dan waardeer je elkaars gezelschap nog meer omdat je elkaaar zo weinig ziet... :) We gaan leuke dingen doen, bij mijn ouders op visite, spelletjes, wandelen, muziek maken, ze nog wat meer van Nederland laten zien. Helemaal leuk. Even afleiding, even gedachten op andere dingen.

Ik zal er dus een paar dagen weinig zijn. Nog wel lezen, soms, maar niet zoveel reageren. Was toch al even minder. Maar dit keer om een goede reden :).

Offline
Berichten: 586

[b]Kerst en hoe het was[/b]
M'n schoonouders. Schatten. Echt, dat zijn het. Toen ik afscheid nam van m'n schoonmoeder vanmiddag, manlief bracht ze naar de trein die ze weer naar Schiphol zou brengen, had ik een brok in m'n keel. Weer zo lang dat we ze niet zijn. Erg erg jammer. Maar wat was het fijn :). Fijn om ze een aantal dagen achter elkaar te zien.

Heerlijk gewandeld gisteren. Mooi weer was het ook! :) Samen spelletjes gedaan, genoten van hun genieten van Rianne. Even kerst vieren, het sámen zijn, want dat is voor hen (en ook voor mij inmiddels) erg belangrijk. Ja, heel bijzonder.

Ook érg intensief. Vier dagen gastvrouw zijn, dat is nogal wat. Met een man die een echte man kan zijn (zo hoor ik om mij heen) en er vaak helemaal kan zijn, ook met hulp en dan ineens, zonder aankondiging totaal iets anders kan gaan doen. Met vallen en opstaan kwamen we door die dagen heen wat dat betreft. Liep na het maken van het kerstdiner krom van de pijn in m'n ribben (en nu nog), maar het was geslaagd. Heel geslaagd. Nu duim ik vooral dat dát niet door gaat zetten...

Vandaag is een hersteldagje. Nodig en goed.

Offline
Berichten: 586

[b]Een beetje Frankrijk[/b]
Gisteren bij m'n allerliefste vriendin op bezoek. Was heerlijk. Met de mannen en de kinderen erbij, dus wel heel anders (dat is altijd zo), maar heerlijk. Heel gezellig. Ik krijg altijd energie van bij haar zijn. We zijn meer zusjes dan wat dan ook en ik zou 'r niet meer kunnen missen. Over twee weken gaan we samen weg een deel van de dag, nog even verwennerij voor de operatie. Ik kijk er naar uit!

Daarna nog naar m'n oom. M'n lievelingsoom. Hij was de dag ervoor jarig geweest en gaf een borrel. Ze zijn zo'n leuk stel, hij en z'n vrouw samen. Dus alledrie hadden we zin om te gaan, alhoewel Smurf en ik al erg moe waren. Maar we wilden zo graag... ;) Geen spijt van. Ik kan niet anders zeggen... Net als wij een stukje grond in Frankrijk hebben waar we het huis van m'n vader op gaan afbouwen, heeft hij tegenover dat stukje grond al een 'af huis', zeg maar. En altijd als we in Frankrijk zijn en zij zijn er ook, dan wordt het gezellig samen eten, wijntjes drinken en veel muziek maken. Heel veel muziek. Zijn vrouw is zangeres en hij speelt prachtig gitaar en zingt ook erg mooi. Maar zij heeft de stem van een engel en zingt prachtige franse chansons. Zo bijzonder. Gisterenavond werd er ook muziek gemaakt, net als daar, alleen dan binnen ;). En het was ook met recht 'voedsel voor je ziel'. Het kwam zo rechstreeks binnen... We konden, helaas, maar drie nummers blijven, daarna moest Smurf toch écht naar huis en naar bed... Maar wat heb ik intens genoten daarvan. Nergens aan gedacht, even alles vergeten. Ik voelde me zelf zachtjes heen en weer wiegen en een beetje dansen op de muziek. Stond met tranen in m'n ogen. Het raakte me, Het raakte me enorm. Ik was weer even in Frankrijk. Op die mooie plek, waar niks hoeft, alles mag en het gewoon genieten is.

Offline
Berichten: 586

[b]Verwennerij[/b]
Was het. Verwennerij. Meer dan ooit. Een dagje Vitalizee. Heerlijk. Uiteindelijk met z'n 2en (en niet met z'n 3en / 4en, zoals eerst bedacht), maar het was goed zo. Helemaal goed. Wat is vriendschap toch mooi, sommige in het hele bijzonder.

Begin van de middag gearriveerd. Even gebadderd en toen heerlijk geluncht. Daarna wel een rondje of tig gedaan ;) en 's avonds ook nog gegeten daar... Veel gekletst, maar ook stil geweest. Ontspannen. Even wat anders. Even níks vooral... Eigenlijk zou iedereen die van sauna houdt, dit een paar dagen / dag voor een operatie moeten doen. Het doet een mens goed... :D

Offline
Berichten: 586

[b]Visite en ander goed nieuws[/b]

Soms krijg je visite met een sterrretje... Net als een dag met een sterretje... Gewoon léuk, gezellig, als vanzelf, helemaal goed. Zo ook vanochtend. Wist ik natuurlijk al dat Marina zou komen, maar dat ze ook nog leuke dingen zou meenemen... Maar daarover heb ik elders al geschreven... ;) Terug naar de visite. Heerlijk. Lekker thee geleut en veel gekletst... Het ging zoals altijd heel snel de tijd.

Nu rustig dagje verder. Mams komt niet, die komt alsnog zondag of maandag. Maar het is goed zo. We genieten van de zon.

Het gaat ook al wat beter. Heb nog wel pijn en veel last van het vocht, maar de opluchting dat de drain eruit is, overheerst nog.

Het slapen was waardeloos (kon geen houding vinden), maar daar hebben we het vandaag niet over ;). De zon schijnt... :D

Offline
Berichten: 586

[b]Leuke dingen en ook een beetje spannend[/b]
Dat is wel van toepassing op dit nieuwtje ;). Ik heb een nieuwe baan!!! :D As dinsdag ga ik beginnen. Terug in m'n vak (van managementondersteuner) waar ik na driekwart jaar weer voor sta te popelen. Geen freelancer meer, terug in loondienst, maar het is de moeite, want dit is een functie met een inhoud waar ik voor kan gaan! :) Ik vind het ook spannend. Toch weer nieuw. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Maar ik houd mezelf voor dat m'n jaren ervaring er zijn, dat ik altijd makkelijk contact maak, een goeie netwerker ben en er nog geen baan is geweest waar ze niet na een paar weken al zeiden dat het net was alsof ik er al maanden werkte... Het komt dus goed :).

Nog even iets anders leuks: laatst vroeg Rianne waar je allemaal goed in moest zijn als directiesecretaresse ;). Toen ik het rijtje opnoemde, waar ik van dacht dat je daar goed in moest zijn, zei ze spontaan 'maar je bent in nog veel meer dingen goed hoor Mam' :). En het eerste wat er als voorbeeld bij haar opkwam was dat ik goed was in 'moeder zijn'. :D Onnodig te zeggen, maar ik doe het toch: het maakte m'n dag! :D

Offline
Berichten: 586

[b]10 km[/b]
Ik realiseer me nu pas ten volle dat ik [b]10 [/b] km gewandeld heb, gelopen. Ik stond onder de hete douche en voelde m'n lijf en voor het eerst in m'n leven (létterlijk voor het eerst, geloof het of niet) ben ik doodmoe van een fysieke prestatie en niet omdat er iets in m'n lijf is wat niet meewerkt, niet klopt, ziekte, of wat dan ook. In Heliomare, in het verleden, ook fysieke prestaties geleverd, maar niet zoals dit. En misschien wel een beetje, terugdenkend, maar in ieder geval niet met deze lading erachter. Voor het eerst in m'n leven loop ik 10 km in 2 uur tijd. Ben ik enigszins gebroken maar niet helemaal. En ben ik vooral intens trots op mezelf en blij dat ik het gedaan heb. Voor het eerst in m'n leven, kijk ik ánders naar m'n lijf en was het 2 uur lang niet puur gelinkt aan medische dingen. Ik heb het gedaan. Het is, zoals Erica vanochtend zei (verwijzend naar wat Maisa eerder in haar korte toespraak zei), een topprestatie geweest. Zo voelt het, dat was het, dat is het en ik ben écht megablij dat ik het gedaan heb.

Dit is wat borstkanker óók met me gedaan heeft. Het heeft me nieuwe contacten en zelfs nieuwe vriendinnen gebracht. Het heeft me dingen geleerd. Het heeft me laten huilen, maar ook veel laten lachen. Het heeft me op plekken gebracht en dingen laten zien waar ik anders nooit geweest was of die ik anders nooit gezien had. En het heeft me dit gegeven. En al was het maar één keer, dan was het toch die ene keer.

Offline
Berichten: 586

[b]Mazzel[/b]
Ongelooflijke mazzel hadden wij vandaag... Gisterenavond kwam het op: Doe Maar geeft 4 try-outs als voorbereiding op de Kuip-concerten in juli... Over die Kuip-concerten heb ik getwijfeld... Maar uiteindelijk besloten het niet te doen... Toen ik gisteren echter hoord van de try-outs, werd het beeld snel gevormd in m'n hoofd... Delft, oude woonplaats, nog steeds heel fijn om te zijn, zaal met een capaciteit van 450 mensen, en daar alsnog één keer meemaken wat toch altijd al op m'n lijstje heeft gestaan... Samen, met m'n allerbeste vriendin een avondje sentiment, lekker dansen, zingen en genieten. Dat wilde ik wel, en zij ook ;). Dus nou... Om 10 uur vandaag zou het in de voorverkoop gaan... Ik bel te vroeg... Klok stond voor... Ahum... Systeem is nog niet opengegooid voor deze kaarten... Een paar minuten later (toch nog iets ná 10en uiteindelijk) zijn de lijnen al overbelast... Dan gaat tegelijkertijd m'n mobiel: vriendin... 'Het is gelukt, ik heb kaarten'..... Ze kwam er door vlák voor de lijnen overbelast raakten.... Wat een mázzel, wat een ongelooflijke mazzel... Later in het nieuws hoor ik dat binnen een paar minuten alles zo goed als uitverkocht was.... En wij zijn erbij... We zijn er 'gewoon' bij... It made my day... echt waar..... :D :D :D :D :D :D :D

Offline
Berichten: 586

[b]Mazzel in de praktijk[/b]
Maandag 23 juni was het zover. De mazzel die wij hadden met de kaarten voor de 1e try-out van Doe Maar wordt nu realiteit. Als we Speakers binnenlopen, valt het ons op hoe ontzettend kléin het is! Dat waren we vergeten. Regelmatig geweest in het verleden op deze plek, maar dít... Het kost een tijdje om 'bij te komen'. Dít is wel heel bizar, geweldig en bijzonder. We staan zo'n 3, 4 meter van het podium af. Het wachten duurt eigenlijk niet zo lang. Het staan gaat vooralsnog redelijk en eigenlijk voel je in de zaal steeds meer gezonde spanning opbouwen en daar deinen we rustig in mee. Ze komen uit de backstagedeur en moeten een klein stukje door de zaal. Dat dat allemaal ontspannen kan, met een paar mensen eromheen als security, zegt iets over de sfeer van de avond. Geweldig. Ik vind het bizar om deze mensen die eigenlijk zo 'legendarisch' zijn waar het gaat om de Nederlandse muziek van zo dichtbij voorbij te zien komen en op dat podium te zien stappen. En als er iemand weet, dat muzikanten ook maar gewone mensen zijn, met dezelfde (on)hebbelijkheden als wij allemaal, dan ben ik dat wel. Maar toch maakt dit wel indruk.

Het concert is één feest der herkenning. Heerlijk meezingen en óh, wat is deze muziek toch dansbaar :D. Het schiet door m'n hoofd dat ik hier ongelooflijk veel spijt van ga krijgen, waar het het fysieke stuk betreft, maar het kan me niet schelen. Ik heb pijnstillers ingenomen en daardoor worden de beperkingen op dát moment een stuk minder en kan ik op die zo bekende Doe Maar beat lekker meebewegen. Wat er nog wel is aan pijn, blijk ik categorisch te negeren. Vanavond is het tijd voor muziek, voor 'los gaan' en voor mij. Wat er daarna gebeurt...

Allebei staan we daar dus dansend, blij te zijn en te genieten met een énorme grijns op ons gezicht... Een grijns die ook opgemerkt wordt door Ernst overigens en laten we het zo zeggen, Ernst wordt ook opgemerkt door ons ;-). Het is een fijne combi. Mooie muziek, lekker ritme, geweldige nummers, fijne man om naar te kijken en er gebéurt zovéél op dat podium. De gastmuzikanten zijn van hoog niveau en Henny is zonder twijfel de beste bassist van Nederland. Het is mooi om te zien dat het verschil tussen Henny en Ernst, wat ik ooit in een docu over Doe Maar zag, ook daar weer zo naar voren komt. Henny, in het begin gespannen, introvert en van de details en Ernst, veel uitbundiger, opener en ogenschijnlijker 'losser'. De interactie tussen die twee vindt voornamelijk plaats door oogcontact en ik ben daar altijd wel 'voor', dat wil zeggen, ik zíe het en voor mij zijn dat dingen die een concert net weer nog mooier maken. Prachtig om te zien. De interactie wordt aan het eind afgerond door de zoen die Ernst Henny geeft, als ze het publiek bedanken. Zo even, vluchtig op de wang en er spreekt veel uit. Ik vind het bijzonder om te zien dat deze mannen, na al die tijd, dit nog delen.

Na het concert blijven we nog even hangen. En geheel tegen onze verwachtingen in, loont dat de moeite óók waar het gaat om 'contact', want de mannen komen nog even de zaal in en we kunnen Ernst even bedanken voor de geweldige avond. Ik ben nooit zo van de foto's enzo, de rest van de Speaker mensheid overigens wel op dat moment, maar als je ziet hoe leuk ie dat doet, krijg je er bijna spijt van dat je het niet gedaan hebt ;). Maar wat er was, is ook prima. We kijken nog eens van een afstandje hoe het allemaal en genieten nog even na. Van alles. Het was mooi, heel mooi. Dan nog één drankje in het Café bij Speakers en dan is het klaar. Mooi detail daar (er zijn er nog veel meer, maar daar ga ik jullie niet mee vermoeien ;) ) is Henny, die boven staat, over de reling van de VIP AREA te kijken naar beneden. We kijken omhoog en vangen allebei om de beurt z'n blik. Grote grijns terug en een blik zo van 'kijk nou, daar staat iedereen nog'. De druk is eraf, ook hij is ontspannen. Dat zijn dingen die me bij blijven. Meer hoefde er ook niet. Helemaal goed.

Dagen daarna zijn we nog in 'concert mode'. We kijken wat YouTube filmpjes, maar niet teveel (dan is het niet meer bijzonder) en praten véél na. Heel veel na. En als het even tegenzit, denk ik aan die avond en krijg ik vanzelf weer een enorme smile. Vroeger had ik eigenlijk niet echt iets met Doe Maar, dat kwam pas later, lang nadat ze gestopt waren. Sindsdien is het altijd wel 'aanwezig' geweest en heb ik spijt gehad dat ik destijds niet naar Ahoy ben gegaan. Nu weet ik waarom ik die spijt had, maar nu weet ik ook dat het vast niet voor niets zo gelopen is, want zo mooi als dit kan het niet meer worden, denk ik. Zo klein, zo uniek. Het is goed. En alle gevolgen heb ik er dan voor over. Ondanks dat ze zwaar zijn.

De pijn valt namelijk ontzettend tegen. De rest van de week is ook druk en als ik dan vrijdag ook nog tot lang bezig ben, moet ik het zaterdag ongelooflijk bezuren. Ik leer, ik leer en ik leer nog meer. Wat kan, wat niet. En dat is niet erg. Dan kan het een volgende keer, bij welk concert dan ook, alleen maar beter gaan. Want dat concerten mijn ding zijn, dat moge duidelijk zijn ;). Muziek haalt me door van alles. Heerlijk. Dit concert staat vooralsnog met stip op nr 1. Het was top!

Offline
Berichten: 586

[b]Tijd is niet altijd belangrijk[/b]

Hij komt maar even... Vanmiddag, tot morgenochtend... Meer vluchten waren er niet (meer) beschikbaar... Behalve als ze megaduur waren... En dat is onzin, om dat te doen... En ik weet dat ik 'm giga zal missen als ie weer weg is, maar dat is pas morgen... Nú is wat telt. En over een paar uurtjes hebben we weer 'even' tijd... Tijd om samen te zijn, om te genieten, om ons te verbazen over hoe dingen het laatste half jaar gelopen zijn...

'My guy'... :) Zelden heb ik me zo op m'n gemak gevoeld bij iemand. En Tas, die zo slecht van vertrouwen is, leert langzaamaan weer te vertrouwen... Met vallen en opstaan... Ik zeg vaak, over van alles, 'ik hoop dat dat zo blijft'... En met dit hoop ik dat ook, heel erg...

Wordt vervolgd.

Offline
Berichten: 586

[b]Feestje[/b]
Afgelopen zaterdag had ik een (uitgesteld) verjaardagsfeestje. Omdat ik 40 was geworden 2 weken ervoor ;) Een groot feest komt er volgend jaar. Nu was het er 'het moment' niet voor nog... Om allerlei redenen. Maar een klein feestje is ook leuk :) Zo gezegd... Het weer was práchtig. De opkomst ook. Wat leuk was het!! Familie, vrienden, ik voelde me wel rijk. We hebben lekker samen gezeten, gekletst, gegeten en gedronken, héél véél gelachen en genoten van het mooie weer. Het blijft jámmer dat je niet iedereen spreekt (langer), maar op de een of andere manier lukt dat gewoon niet op dat soor dagen. Maar het wás écht fijn dat er zoveel mensen waren die belangrijk voor me zijn.

Leuke dingen doen. Ik geef het niet op. Die grenzen, die nieuwe grenzen, die leer ik wel kennen. Dat doe ik.

Onderwerp gesloten

Artikelen van Natas

Een leven lang
Zwarte vrijdag
Steeds verder
Normaal
Puzzelen
Survival stand
Assertief
Zo kan het ook

Pagina's

Webloggers