Amazone
Lid geworden op: 29/03/2016 - 15:24
Offline
Berichten: 0

Mama in het Pink Ribbon Magazine

vrijdag, 16 december 2016

Ik stond afgelopen oktober in het Pink Ribbon magazine met een interview en foto’s. Het was een mooie ervaring om mee te werken aan dit magazine. Daarnaast kreeg ik veel lieve en ontroerende reacties van familie, vrienden maar ook van mensen die ik niet ken. Ook mijn dochter is zwaar onder de indruk van de reportage. 

Na de eerste blik in het magazine is haar reactie; “Mooie foto’s mama. Ik vind de eerste foto het beste. Op die andere sta je met je lijf een beetje raar.” JOE! Na de tweede keer kijken; “Ooooh, heb je trouwens ook over mij verteld. Dat je een kindje hebt? Staat mijn naam er in?” Als een bezetene struint ze de tekst af, op zoek naar haar naam. Ze kan inmiddels de rest van de tekst ook lezen, maar geloof niet dat ze daar het geduld voor heeft. Na de derde blik is haar reactie; “Maar mam, waarom sta jij eigenlijk in dat blaadje? Zijn al die mensen die er in staan ook ziek geweest?” En de laatste vraag; “Mag ik het mee naar school nemen?” Zoals ook alle knuffels, boeken en frutsels die nieuw zijn graag mee naar school worden genomen.

Superlief! Maar, nee, dat lijkt me geen goed plan. Waarom niet? Ik wil een juf en haar klas niet out of the blue confronteren met zo’n pittig onderwerp als borstkanker. Ik zeg dat ik er nog even over na moet denken.

Later in die week komt er een klasgenootje langs om de onderwerpkring (ja, dit is de nieuwe benaming voor de spreekbeurt) over katten voor te bereiden. Haar oog valt op het Pink Ribbon Magazine en ze vraagt meteen aan Doris waarom ik daar in sta. Doris verstijft en kijkt mij met een HELP-MAM blik aan. “Mag ik het vertellen? Of kan ik het beter niet zeggen?”; vraagt ze zenuwachtig. Uiteraard begint haar klasgenootje nu helemaal nieuwsgierig te worden. Vertel nou! Ik zeg Doris dat ze uiteraard mag vertellen waarom ik in dat tijdschrift sta. “Ja, mijn moeder was ziek, dat heet borstkanker en daarom staat ze in dat blaadje” zegt Doris monter. “Ohja, dat heeft de moeder van die-en-die ook. Leuke foto, hoor. Doris, weet je trouwens dat mijn kat echt heel erg op de Noorse Boskat lijkt?”, is de reactie van het klasgenootje. En zo keuvelen de twee weer verder over de verschillende kattensoorten. Niks pittigs aan. Point taken!

Mocht je meer willen lezen, kijk dan op mijn blog;

https://today-we-live-as-a-lion.com

Offline
Berichten: 4116

Kinderen zijn zó flexibel :)!

 

Offline
Berichten: 127

Mooi hé, die ontnuchterende blik op de wereld. Hoop dat de spreekbeurt goed ging :-)

Offline
Berichten: 541

Wat een mooie wending! Zo zie je maar...