Amazone
Lid geworden op: 25/11/2012 - 08:23
Offline
Berichten: 8

Ochtendritueel en meer

donderdag, 21 maart 2013

 

Er zijn van die momenten die overdag door mijn hoofd schieten, zoals hoe het vanmorgen ging toen ik wakker werd. Manlief ligt er nog en ik zie dat het al laat is (7.15 uur). De hond moet nog uit, de lunchpakketjes moeten gemaakt, ik hoor zoonlief net uit de douche komen en de wekker van ons dochtertje loopt ook al af. Manlief springt snel uit bed.

Ik spreek even streng mijn benen toe dat ze nu toch echt moeten gaan bewegen en uit bed moeten wippen…. Warempel, ze luisteren. Uit het bed, slofjes aan, muts recht trekken en naar de badkamer. Een warm onthaal door zoonlief: “Hoi mama”, met een big smile op zijn gezicht. Hij heeft een natte handdoek om hangen, maar ik wil toch even een lekkere knuffel. Ondertussen kijk ik in de spiegel, en vraag aan hem: “Schat, is mijn gezicht nou scheef of zit de muts scheef?” Hij lacht en zegt dan heel lief: “Het is je muts mama!”

Ik gooi snel wat water door mijn ‘scheve’ gezicht, poets mijn tanden en haast me naar beneden om de lunchpakketjes klaar te maken.

Aan de ontbijttafel probeer ik wat grapjes te maken over die vieze koffie, en die droge boterham… In werkelijkheid is er natuurlijk niks mis met de koffie en met de boterham. Het is gewoon mijn smaak die verdwenen is en mijn droge mond die die boterham niet weg krijgt.

Ik kam de mooie lange haren van mijn dochtertje en ga nog even creatief aan de slag met vlechtjes en speldjes. Dan vertrekt mijn gezin naar school en werk en ik, ik ruim de keuken nog even op en ga vlug terug mijn bed in... Ik hoop zo snel die chemo eruit te slapen en te zweten.

Op het schoolplein ben ik in gesprek met een vriendin over hoe het nu met me gaat. Een andere moeder draait zich om: “Goh, ik wist het niet…” Tja, denk ik, ik loop ook niet met een uithangbord rond: ‘Hallo allemaal, ik heb borstkanker!’ Maar ik zeg: “Ja, dat begrijp ik. Dat kon je ook niet weten, toen het nog zo koud was viel mijn muts niet op, nu begint dat natuurlijk op te vallen…”

De betreffende moeder weet even niet zo goed wat ze er mee moet. Ik begin maar even hartelijk te lachen en leg haar uit wat de situatie is en waar ik nu sta. Welgemeende sterktewensen volgen.

Toch vind ik het soms moeilijk. Ik probeer er ‘luchtig’ mee om te gaan, maar voor de mensen om me heen die er nu pas mee geconfronteerd worden is het natuurlijk gewoon een shock, zoals ik die in het begin ook had.

Ondertussen merk ik dat er van alles gaande is in mijn lichaam. Allerlei klachten blijven hangen, waar ik nu mee moet leren omgaan. Op zich ben ik er al een stuk beter in geworden om toe te geven aan de vermoeidheid, een dutje overdag kan ik al best goed.

 

Het einde van de chemo komt in zicht. Na mijn volgende kuur nog maar één keer… (Dat klinkt beter dan: nog twee keer, toch?)

afbeelding van Peggy van Meegen
Offline
Berichten: 0

Lieve Bianca,

Ik ben trots op je!! Die shock komen we wel te boven....

En het is na de volgende kuur echt nog eentje, de zon komt (heel) langzaam tevoorschijn achter de horizon.

Dikke X Peggy

Offline
Berichten: 4238

ja, het is en blijft een shock voor de 'nieuwelingen'.

Je slaat je er dapper doorheen en dat aftellen? Dat deed ik precies zo :)

 

Nog een keer en dan is het al de laatste keer.

Troost? Ik vond de laatste erg meevallen!

 

Heel veel sterkte.

Ellenk

Offline
Berichten: 4238

ps wat schrijf je mooi!

Offline
Berichten: 8

Dank je wel Ellen! Dat is inderdaad wel een troost, eigenlijk kijk ik erg op tegen die laatste.... goed om te weten dat ie ook kan meevallen wink

Dank je voor je compliment!blush

 

@ Peggy dikke kus terug!

 

Offline
Berichten: 0

Jeetje wat schrijf je mooi, goed om te lezen hoe jij er mee omgaat, volgens mij ben je een hele sterke vrouw! Ik heb net mijn eerste kuur gehad zit op dag 8, maar hoop in de toekomstige kuren net zo krachtig te zijn als jij ! Mutsje af voor je ;)

Veel sterkte met je laatste kuur zet hem op, maar dat gaat je lukken.

grx Jacq 

Offline
Berichten: -1

Hallo Bianca,

Wat je schrijft is heel herkenbaar. Heb zelf de laatste kuur gehad op 7december en daarna kun je werken aan herstel, en dat is zo fijn om te weten dat je dan niet weer terug naar af gaat.

Heel veel sterkte en suc6 met de laatste loodjes,

Groeten Happy-nando

afbeelding van pimenroos
Offline
Berichten: 0

lieve bianca,

Wat kan ik dan dankbaar worden, dat mij chemo bespaard gebleven is, en ik slechts een amputatie te verwerken heb.

 

heel veel sterkte

 

dikke kus

 

pimenroos

Offline
Berichten: 2

Na de volgende kuur, nog eentje.. klinkt echt veel beter. Verder ook heel mooi geschreven.

Zit zelf pas aan het begin. 1,5 week na de eerste kuur.

Heel veel sterkte.

Groetjes Thea

Onderwerp gesloten

Webloggers