Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4121

ons moeder.....

donderdag, 20 januari 2011

Verdriet

De telefoon ging vanmorgen "Ellen, niet schrikken hoor, want het gaat wel", de dochter van klanten had ik aan de lijn.

"Wat gaat er wel? Is er iets met haar ouders?" dat was wat er in me opkwam. Maar zó zat het niet.

Ze vertelde dat mijn moeder in een winkel zat omdat ze was gevallen, op straat, heel hard. Dat ze een grote bult op haar hoofd had en duizelig was. Of ik even wilde komen.

Al vloekend sprong ik in de auto "NEE HÉ?, niet wéér!" 3 Jaar geleden is ze door een auto die geen voorrang gaf ondersteboven gereden en behoorlijk ernstig in de kreukels geraakt. Het duurde erg lang voor ze daar weer bovenop kwam.

In de winkel op een krukje trof ik haar aan. In tranen. "Ik kon er echt niks aan doen", zei ze huilend. Ik keek naar buiten naar het reclamebord op de straat, midden in de bocht, op een schaduwplek met een heel raar wel een halve meter dwars uitstekend deel wat door de maat (heel smal) en de kleur nauwelijks zichtbaar was. Nee, daar kon ze echt niks aan doen.

De bult op haar hoofd had de maat van een tennisbal en begon al te verkleuren. Ze was op haar zere schouder gevallen, en op haar zere arm, en haar ribben deden pijn. De kant die door de amputatie al zo beperkt was: daar was ze precies bovenop gekletst en haar hoofd er achteraan.

De huisarts had alle aandacht voor haar. Maar wat een verdriet. Sinds enkele dagen was ze ondanks ernstig oedeem en pijn, nog steeds, toch weer wat opgewekter. Dat de zon scheen hielp daarbij ook, nu kon ze lekker naar buiten.....
En nu? Ze weet nog van de vorige keer hoeveel tijd en pijn er moet passeren voor je weer echt opknapt.

In het ziekenhuis bleken ribben en schouder niet gebroken, gelukkig. Haar hoofd is niet op de foto gezet, geen voorschrift van de arts.... maar morgen moeten we toch bij de chirurg zijn voor het behandelplan, dus dan zien we verder.

Ik heb stiekem een traantje meegehuild. Want dit had er toch niet nog bijgehoeven.

Offline
Berichten: 362

Hé nee zeg...dat ze nou precies op haar zere "kant" moest vallen.. Wat een verdriet en ik snap goed dat je even een traantje hebt meegehuild. Succes morgen bij de chirurg!

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Ah Ellen en mama, ik moet er zowaar om mee huilen. Je bericht raakt me, right between the eyes. Ik hoop dat de pijn snel minder wordt.

Offline
Berichten: 343

He, ik zat ook al met tranen je bericht te lezen, oudere mensen zijn zo kwetsbaar als ze vallen en dat ze dan ook nog op haar gekwetste kant moet vallen, hopelijk is de pijn en de duizeligheid snel minder, wens haar morgen maar veel succes bij de chirurg.

Offline
Berichten: 1109

Ohh wat erg voor je moeder. Hoop dat de pijn snel minder wordt.

afbeelding van annie_2
Berichten: 857

NEE, dit had er niet bijgehoeven. Niet bij haar, niet bij jullie. Het was wel even genoeg. En ze was zo dapper om er toch even op uit te gaan. En dan dit. Bah, wat is het leven soms toch gemeen. Ik hoop dat ze hiervan gauw hersteld voor er een volgende lading van behandeling over haar heen komt. He, toch, ik kan er gewoon niet over uit dat haar dit nu moest overkomen.

Offline
Berichten: 251

Ach Ellen wat een narigheid allemaal, ik vind het zo sneu. Ik kan me voorstellen dat ze er moedeloos van wordt. Hoop dat het haar met jullie steun toch lukt om ook hier weer uit te krabbelen. Sterkte allebei!

Offline
Berichten: 29

Niets zo erg als je moeder te zien huilen he

Offline
Berichten: 150

Ach nee. Op pad gaan om weer "normale"dingen te gaan doen en dan overkomt haar zoiets vervelends.Ik hoop dat het herstel minder haken en ogen heeft dan het voorval van 3 jaar geleden !

Offline
Berichten: 1244

Nee, dit had er niet bij gehoeven.

Ik hoop dat je moeder hier snel van opknapt zodat ze bij elk zonnetje lekker naar buiten kan.

afbeelding van Marimke
Berichten: 267

Ach Ellen toch, je mams, die zooo dapper was en dan dit. Ik hoop, dat ze er weer gauw bovenop komt en ik duim voor morgen. Heel veel sterkte en een zachte knuf voor jullie allebei.

Offline
Berichten: 281

Het begon zelfs bij mij pijn te doen toen ik je verhaal las. Ik word zowat woedend op dat rare uithangbord (c.q. de mensen die ze neerzetten c.q. de mensen die daarvoor toestemming geven). Wat vreselijk naar voor je moeder om zo'n smakker te maken. Val je met één klap weer terug in het genezingsproces. Aai haar maar heel voorzichtig & sterkte voor morgen.

Offline
Berichten: 567

Verdorie. Het komt ook allemaal weer tegelijk lijkt het wel.

Huil maar even mee hoor Ellenk. Verdorie...

afbeelding van Monica
Berichten: 34

Ach jee. Wat sneu. Kan ze eindelijk naar buiten valt ze heel hard. Gelukkig niets gebroken. Ik hoop dat ze snel opknapt.

Offline
Berichten: 1176

Och Ellen wat zielig voor je moeder!!

En ook nog op de amputatiekant , wat een pech heeft je moeder

Logisch dat je een traantje meepinkt

Fijn dat ze zo,n lieve dochter heeft waar ze op kan steunen

 

dikke knuffelT voor jullie allebei!!

en ik hoop dat ze gauw opknapt maar dat zal wrs wel eventjes duren echt balen hoor

Offline
Berichten: 589

Nee... dát had er niet óók nog eens bij gehoeven. Eens. Heel erg eens. Ik snap dat er even tranen waren bij jou ook... Godzijdank niets gebroken, maar tóch.... Sterkte voor je mams xxxxx

Offline
Berichten: 2286

Ellen, ik huil met je mee. Wat een tegenvaller zeg...

Kussssskiss

Jol
Offline
Berichten: 131

Je arme mama (en jij ook).

 

Sterkte X

Jol

afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

Wat erg, net op de zere kant en net toen ze er eindelijk weer op uit durfde te gaan... Arme Miekek... Knuffel voor haar en voor haar geschrokken dochter.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Hoe is het, Ellen, met jou en met je moeder? Minder pijn?

Offline
Berichten: 4121

Ons mam herstelt moeizaam en is bont en blauw. Ze is nu in Eindhoven voor de lt scan voor de voorbereidingen voor de bestralingen. Ik ben benieuwd of dat uberhaupt gaat lukken want haar schouders is nog steeds heel pijnlijk, net als haar arm.

Broertje is mee. We gaan het straks horen.

Onderwerp gesloten

Artikelen van ellenk

Zomerse zomer
Een nieuwe start
Pas op de plaats
Zenuwen
Bucketlist?
Vrolijk kerstfeest!
Snieklaas

Pagina's

Webloggers