Amazone
Lid geworden op: 08/08/2012 - 15:38
Offline
Berichten: 24

Operatie gepland

dinsdag, 13 november 2012

 

Hier wederom mijn verhaal met terugwerkende kracht. Zoals ik al eerder schreef vond ik het belangrijk om bij het te beginnen. En ondanks dat ik inmiddels met chemotherapie bezig ben, is zeker die begintijd een heel belangrijk onderdeel.... Ik heb vanaf dag 1 een privé blog bijgehouden voor vrienden en familie en daar zal ik mijn verhalen en ervaringen van terug halen. Als ik schrijf over 'deze dinsdag' dan gaat dat in werkelijkheid over weken of maanden terug....

 

 

Goed, waar waren we….

Die vrijdag was  dus de 'intake' voor het IVF traject. Daarna heb ik een redelijk klote weekend gehad. Nog wel één en ander gedaan en leuke momentjes gehad, (broertje lief heeft ons ontzettend geholpen in de tuin!) maar eigenlijk was ik in- en in chagerijnig en ongelukkig. Kwaad en verdrietig… Boos om al die klote keuzes. Is die ziekte an sich nog niet genoeg? Maar goed, toen was het maandag en had ik mijn eerste pruikenafspraak. Oeps, nee, sorry; HAARWERK! Bij de carnavalswinkel (brabo in hart en nieren! ;) koop je pruiken, maar hier koop je een haarwerk. Ik nam vriendin J. mee, die mij mocht begeleiden op deze heugelijke dag. Net zo’n tutje als ik en altijd erg eerlijk als het op uiterlijk aankomt. Dat ben ik ook bij haar en dat heb je nodig op zo’n moment.

Na binnenkomst werden we hartelijk ontvangen en mochten we even wachten want ik was wat vroeg. T. liep naar achter en haar collega L. kwam net naar voor, want die moest naar een klant in het ziekenhuis. Ze gaf me een hand en bekeek me wel héél uitvoerig. Ik zei nog tegen J: Denkt ze dat ik al een pruik op heb ofzo? Achteraf bleek dat T. naar achter was gelopen en tegen haar had gezegd; Dit wordt geen standaard haarwerk! Dit vertelde ze me, toen we het ‘intake’ gesprek begonnen. Haha, hoe vaak ik de laatste tijd gehoord heb dat ik ‘een apart geval’ of ‘niet standaard’ ben! Wist ik al wel, maar andere mensen zien het toch ook. Alleen dit keer aan mijn haar…apart!

Het gesprek was geheel vrijblijvend en dat blijft het, ook als er al één en ander besteld is en eventueel klaar ligt. Zo lang het nog maar niet op maat geknipt is. Dat gebeurd pas op het laatst. We hadden een heel leuk gesprek, met een bakkie leut erbij. T. schat ik zo’n 4 jaar jonger dan dat vriendin J. en ik zijn en snapte mij dus helemaal. Wat ik belangrijk vind, hoe ik het wil etcetera. Nu zijn er meerdere opties, maar het ‘keuze-materiaal-stukje’ heb ik al wel duidelijk. Ik wilde toen ik daar binnen liep, persé echt haar. Koste wat het kost (letterlijk) want ja, ik ben dan wel ziek, als ik al geen wimpers en wenkbrauwen meer heb, mag m’n haar toch zeker wel goed zitten? Mooi niet dus; Echt haar is altijd stijl! En met mijn krullenbos betekend dat, dat ik het elke dag opnieuw in de krullen mag gaan zetten. En hoe maak je in godsnaam krullen als je ze al hebt (lees; geen ervaring mee hebt)? En ze zakken uit, waar ze er bij mij juist niet uit te krijgen zijn! HELP, dit wordt niks. Nee, andere optie? Woeh, cyberhair, cool! Dit is echt haar versmolten met syntetisch haar, wat de voordelen (mooi en ‘net’ echt) van echt haar heeft, maar ook de voordelen van syntetisch haar (de krul blijft erin!). Daar zaten wel weer wat haken en ogen aan die ik eerlijk gezegd gewoon vergeten ben, maar het komt er dus op neer dat ik syntetisch haar laat mixen met echt haar. Dan heb je dus dezelfde voordelen van het übercoole cyberhair, maar dan net ff wat beter. (Naar mijn maatstaven dan). De krul blijft erin, zonder moeite en eens in de 3 weken (ja mensen, straks was ik slechts eens in de 3 weken ‘mijn’ haar! ) moet ik het dan wassen en overnacht laten drogen op het nepbolletje wat ik erbij krijg. De volgende dag is het dan weer ‘as good as new’. Super toch? Verder had ze nog mooie speciale doeken hangen die ik op kan doen als ik geen zin heb in die pruik, gewoon thuis ben of gewoon eens wat anders wil. Wat ze daar mee kunnen is ook echt te cool, je zou je kop bijna kaal scheren! (Bijnaaaa!!)

Ik kies waarschijnlijk een iets lichtere tint omdat ik door die chemo zo’n verrekte bleekscheet wordt en misschien ga ik dan gelijk ook voor net wat centimetertjes langer, onder het mom van; ‘Nu we er toch zijn!’ gebruik maken van je gebreken toch? Waar we nog erg om gelachen hebben: Als ik straks dat ding op m’n kop heb, moet ik oppassen met diverse zaken, waaronder het openen van een vaatwasser wanneer deze net klaar is. Zie je het voor je? Wooesscchhh…haar verschrompeld tot een klompje plastic! Geldt ook voor de warme oven, droger en al die dingen. Maar ook zorgeloos op het terras zitten is er niet meer bij. Tuurlijk kan het wel, maar ook dan moet ik allert blijven. Stel je eens voor; Ik heb het koud, we willen we op het terras blijven omdat dat zo gezellig is, men plaatst mij onder de terrasverwarmer, zodat ik goed warm blijf… en na een minuutje zit iedereen me met open mond aan te kijken; Haarwerk is op m’n hoofd in één klomp gesmolten. Zit je dan met je mooie nephaar. Nou goed, we hebben er gezellig om kunnen lachen. Ook om de voorbeelden van dooie cavia’s op je hoofd (goedkope oplossing voor mensen die kanker een nog niet geheel duidelijke aanwijzing vinden dat je moet genieten van het leven en geld oppotten dus belachelijk is, (who knows who’s gonna spend it when you’re gone!)) en om die manier waarop ik daar lekker luchtig zat te vertellen wat ik wel en niet wil. We sloten af met een ‘we houden contact, laat maar weten wat je er mee wil’ en ‘jullie zijn zulke leuke meiden, ik had jullie gewoon hier in de kroeg moeten ontmoeten!’ Nou T., misschien doen we dat over een jaar gewoon over! 
Overigens kan ik op het moment-supreme gewoon naar de boetiek komen, waar ze dan mijn haar afscheren en mijn pruik, sorry haarwerk, op maat maken. Ik was bang dat ik op een dag wakker zou worden met losse plukken op mijn kussen, maar zo werkt het niet; je gaat geleidelijk (maar toch nog snel) meer haaruitval merken. Dus normaal als je met je handen door je haar gaat heb je nauwelijks iets vast, en dan opeens heb je best wel wat haren vast. Dàt is het moment dat ik moet bellen en dezelfde òf de volgende dag uiterlijk moet gaan. Ze scheren je niet volledig kaal, voor eventuele wondjes, maar millimeteren je haar. De stoppels vallen vanzelf een keer uit. Gelukkig, de nachtmerrie van de plukken haar kan ik loslaten! Toch weer een zorg minder voor dit tutje!

Dinsdag was dan D-day; data zouden bekend gemaakt worden. En dat is gebeurd. Na het ziekenhuis hebben we nog even verder gekeken voor de keuken (die ook nog aangepakt moet worden) en nadat ik m’n middagdutje gedaan heb zijn we weer bij mijn schoonouders gaan eten. Schoonmoeder zorgt telkens weer voor heerlijk én gezond eten, met extra veel groenten want dat is nu belangrijk. Dit geldt ook uiteraard ook voor mijn moeder, om en om schuiven we ergens aan! :D

Maar goed, de planning is dus als volgt;


1) Omdat we IVF willen, waar we morgen over gebeld worden, wordt er toch gekeken of er nog uitzaaingen zijn. Dit gaan ze aanstaande donderdag doen. Om 8.15 uur moet ik weer in het ziekenhuis staan, waar ze me eerst een injectie geven voor de botscan. Dan ben ik verder zoet met een echo van mijn lever en de klieren in mijn hals, een longfoto en dan de botscan. Al met al zullen we dus tot 12.00 uur ongeveer zoet zijn in het ziekenhuis.


2) Vrijdag (6 juli dus) heb ik om 16.25 uur een afspraak met ‘mijn’ dokter G. die me gaat vertellen hoe het er voor staat met heel mijn lijf. Spannennnnddd…


3) Volgende week dinsdag, de 10e, krijg ik een radioactief ‘zaadje’ ingebracht in de tumor, zodat men exact kan zien waar ie zit en wat er weggehaald moet worden. Die dag ga ik ook naar de tandarts voor het extra laten reinigen van mijn gebit, wat belangrijk is voor de chemo. Ik ben al erg gevoelig in mijn mond bij lage weerstand, dus op voorhand moet ik er alvast alles aan doen om ongemakken te voorkomen. En ‘s middags heb ik dan m’n 2e haarwerk afspraak staan, bij een andere zaak die iets dichter bij huis zit.


4) Woensdag de 11e om 11.00 uur ga ik onder het mes en wordt ik verlost van ‘al het kwaad’. Bij mijn tepel wordt nog meer radioactieve zooi ingespoten, samen met een blauw kleurvloeistofje wat dan via de tumor naar de eerste de beste lymf zal lopen. Die heeft dan pech, want juist die wordt dan samen met de tumor eruit gehaald. Die lymf én de tumor worden getest, de één op uitzaaiingen, de ander op het soort, wat dan de behandeling weer verder kan beinvloeden.
Tussendoor moet er ook nog ergens een afspraak met de mammacare verpleegkundige ingepland worden, die mij gaat vertellen wat en hoe het gaat gebeuren.
 Als alles goed gaat mag ik dezelfde dag nog naar huis, nadat ik enige tijd m’n roes uitgeslapen heb op de ‘uitslaapkamer’(heerlijk, wat hou ik toch van slapen) én iets gegeten en gedronken heb.

Mijn lief lacht nog om me, omdat ik alleen nog maar over haar en make-up praat. Morgen gaan mijn mooie (speciaal voor de vakantie die nu geannuleerd is extra mooi gemaakte) nagels eraf en voor de operatie moet ik piercings uit, make-uploos daar aankomen en ik mag zelfs geen dagcreme op. Life ain’t fair! Hij vroeg me zelfs; wat vind je nou eigenlijk van de operatie, want ik hoor je alleen maar over je nagels, haar en make-up. Mijn antwoord; Ppff tja, gewoon dat ding eruit en gaaaannnn… Op naar het volgende. Maar ik neem m’n make-up tasje wel mee hoor. Zolang ik nog wimpers heb om mascara op te doen, blijf ik smeren! :P

 

Offline
Berichten: 4223

Wahaha, ik herken er niet veel van maar het is leuk om te lezen hoe anders andere vrouwen die start ervaren!

Uiterlijk interesseerde me echt níks, als ik maar weer gezond werd ;)

afbeelding van Nelies
Berichten: 111

Ik mocht met mijn gelnagels 'gewoon' de OK in, diverse keren in verschillende ziekenhuizen. ' Ach, we meten je saturatie wel aan een oorlel of teen...'  heel fijn, ze moeten het alleen wel weten.

Weet je, make-up loos, dan ben ik wel lekker incognito, niemand ziet dat ik het ben..wink Enne, ik ben nu 3 x kaal geweest door chemo' s, maar ik heb mijn wimpers altijd gehouden. Niet echt vol, maar wel genoeg om te blijven smeren! 

Lieve groet, Annelies x

Offline
Berichten: 135

Zo herkenbaar met die make-up en die nagels ! Als mensen mij zien zonder make-up is altijd vraag 1: ben je ziek? Ik vond het echt vreemd om niets op te hebben maar goed.....het went.

Die nagels vindt ik minder, ik bijt ze namelijk heel erg dus nu mijn mooie lange nepnagels eraf zijn vreet ik mijn nagels en vingers zo erg dat het echt pijn doet. Ziet er ook echt niet uit....

En nu ik weet dat ik chemo krijg heb ik het alleen maar over ...???

Juist ;-)

knuf van peaches

zoltanban5
afbeelding van zoltanban5

Shows travel by Replica Watches excellence, the ww.tc offers hours of the world a new face, recalling all the expertise Rolex Replica of Girard-Perregaux world time. Remember that universal time appeared at the end of the Replica Breitling watches 19th century, under the leadership of Canadian engineer Sandford Fleming. Until then, every town had its own time based on the observation of the Sun.

Artikelen van Diaan83

Weer wakker!
Bijna D-Day
Uitslagen onderzoek
Operatie gepland
IVF...enzo
How it all started

Webloggers