Amazone
Lid geworden op: 11/04/2011 - 16:00
Offline
Berichten: 55

Pannetje

donderdag, 11 augustus 2011

 

Het is vakantietijd en dus is het heel rustig in onze straat. Af en toe rijden er wat verdwaalde toeristen doorheen op zoek naar het strandje. Wat ze daar te zoeken hebben met dit weer, is mij een raadsel. Toen ik gisteren tussen de regenbuien door even buiten was met mijn kinderen, zag ik verderop in de straat een gezin terugkeren van vakantie. Lekker bruin en in zomerkleding stapten ze uit een taxi. Grote koffers met labels van de luchthaven rolden over de stoep. Ik kreeg er vakantiekriebels van. Nog een paar dagen, dan gaan wij ook naar de zon, zei ik verwachtingsvol tegen mijn kinderen.

Voordat we gaan, moet ik alles nog wassen, inpakken en opruimen. Niet alleen in huis, maar ook in mijn hoofd. Er is een paar dagen geleden namelijk nog iemand uit een taxi gestapt. Iemand die ik aan het begin van de zomer heb achtergelaten in de wachtkamer van het ziekenhuis, in de hoop hem de hele zomer niet meer te zien. Mijn trouwe metgezel Angst. Hij bezocht mij ineens midden in de nacht, stond een tijdje roerloos naast mijn bed. Ik was wakker en voelde zijn aanwezigheid, maar durfde hem nog niet goed te bekijken, laat staan een gesprekje met hem aan te knopen.

Toen dacht ik aan het advies van Linnie. Zij heeft bij meditatieles geleerd dat je je binnenste kunt vergelijken met een pruttelende pan op het vuur. Haar wijze raad aan mij luidde: “Als je de moed hebt om de deksel op te tillen, te kijken naar wat er is, kan de stoom ontsnappen en wordt het vanzelf weer wat rustiger.”

Deze gedachte ontspande me. Niet omdat ik het advies al had opgevolgd, mijn pannetje zat nog potdicht. Maar de gedachte dat het gewoon mijn gevoel is wat midden in de nacht even opspeelt, en niet een of andere duistere kracht, die mij in zijn greep kan houden en waar ik tegenin moet gaan, stelde me gerust. Zo, dat is alvast winst, dacht ik tevreden. Nu nog in mijn pannetje kijken. Ik begon zowaar nieuwsgierig te worden naar wat ik aan zou treffen!

Wat ik zag toen ik de deksel optilde, laat zich moeilijk omschrijven. Ik ben er al een paar dagen over aan het peinzen en kom tot de slotsom dat het geen gewoon DoodsAngst Aanvalletje was. In het pannetje pruttelde mijn angst om de kracht te verliezen die ik een half jaar geleden, in de maand na de diagnose, had verworven. Ik kan die kracht niet beschrijven zonder zweverig over te komen, maar ga toch een poging wagen. Het was toen alsof ik door het besef dat ik dood kon gaan, een soort liefdevolle gloed in me voelde branden die me heel veel vertrouwen gaf. Alsof ik erin berustte dat deze strijd, wat de uitkomst daarvan ook mocht zijn, misschien wel mijn lot was. Ik voelde me zelfs in staat om een eventueel slecht bericht van mijn internist te incasseren. Met een soort innerlijke glimlach nam ik het leven op dat moment precies zoals het zich aandiende.

Jammer genoeg was dit gevoel slechts een momentopname. Want naarmate de behandeling vorderde en mijn prognose verbeterde, ebde die bijzondere kracht langzaam weg. Het leven gaat intussen zijn gewone gang weer en ik maak me alweer druk om kleine dingen. Daar komt geen liefdevolle gloed bij kijken. Mijn innerlijke glimlach laat het ook afweten als er een DoodsAngst Aanvalletje optreedt.

Ik troost me met twee gedachten.
Eén: het idee van die pruttelende pan helpt me. Ik heb niet langer het gevoel dat ik moet vechten tegen een ongrijpbare vijand, ik moet gewoon af en toe de deksel optillen en kijken wat er is. Twee: hoewel ik die bijzondere kracht niet meer voel, heb ik hem wel maar mooi gehad toen ik hem nodig had. Volgens mij betekent dit, dat ik hem weer kan oproepen, mocht dat ooit echt nodig zijn.

In die wetenschap heb de deksel weer op mijn pannetje gedaan. Volgens mij is er genoeg stoom ontsnapt om lekker van de vakantie te kunnen genieten. Mijn huis en mijn hoofd zijn opgeruimd.

Met dank aan Linnie.

Offline
Berichten: 5

mooi verwoord en o zo herkenbaar. geniet maar lekker van je vakantie heel veel plezier

afbeelding van annie_2
Berichten: 857

Wat een mooie wijsheden Isis. En zo mooi beschreven. Nu maar lekker op vakantie. Geniet ervan!

Offline
Berichten: 4169

Oh Isis, wat omschrijf je dit prachtig. Ik herken er veel in.

Fijne vakantie :))))))))))))))))))))))))))))))

Offline
Berichten: 433

Heel fijn Isis. Geniet van de vakantie enne...

May the force be with you...

liefs

afbeelding van Monica
Berichten: 34

Mooi geschreven, het legt precies de vinger op het gevoel die ik ook heb. Maar niet echt kon verwoorden. Bedankt hiervoor smiley

Nu de druk onder de deksel is verdwenen wens ik je een hele fijne vakantie.

Offline
Berichten: 110

Fijne vakantie Isis! Ik wens je toe dat je al die tijd dat je weg bent niet hoeft te piekeren of je het gas wel uit hebt gedaan, en dat het pannetje koud staat ergens op je aanracht thuis, want die hoef je niet mee te nemen. Dat komt wel weer als jullie terug zijn en dan ben jij degene die bruin en stralend bent en dan kun je er weer tegen. Liefs

Offline
Berichten: 45

Mooi geschreven! Ik ben ervan overtuigd dat als je hem nodig hebt, Kracht weer op de deur klopt! Eerst genieten van je vakantie!

Liefs Scarlett74

Offline
Berichten: 589

Fijne vakantie! Je schrijft mooi.

Offline
Berichten: 29

Wat mooi Isis, dat je het hebt aangedurfd om te kijken in je pannetje. Fijne vakantie!

Offline
Berichten: 567

Je hebt het heel goed gedaan Isis. Dat je de moed hebt gehad om te kijken, is een grote stap voorwaarts. Echt top! En ik durf zelfs te beweren dat er steeds meer ruimte zal komen voor die liefdevolle gloed. Hoe meer stoom er zal ontsnappen, hoe meer die pruttelende pan zijn kracht verliest. al gaat dat natuurlijk niet van de ene op de andere dag.

Ik hoop dat je een fijne vakantie zult hebben.

Kus, linnie

Anoniem
afbeelding van Anoniem

Hallo Isis,

Mooi je beschrijving van de inhoud van je pannetje. Het was natuurlijk ook een mooie en bijzondere ervaring. Jij noemt het kracht en ik noem het liefde. De liefde die je even liet zien, waar we onze kracht uit kunnen putten. Wat ons bij elkaar houdt.
Ik las je laatste blog, dat je even geen Amazone meer wilde zijn. Kan ik me helemaal voorstellen. Maar als je liefdevolle kracht bent en vanuit die energie schrijft, bloeien we met zijn allen op.
Klinkt misschien zweverig, maar ja, het geeft wel een fijn gevoel.
Hartelijke groeten,
Pam

zoltanban5
afbeelding van Anoniem

First integrated in Replica Watches uk veritable cages with birds, his creations benefit from the evolution of Rolex replica watches miniature watch, turning soon in pocket watches and clocks of tables hublot big bang replica that refined also reduced proportions. Enamels capturing every nuance of the plumage, gold, pearls, precious stones, nothing is too good for these exceptional timepieces delivering today unchanged internationally at Jaquet-Droz. 

Artikelen van Isis

Vaarwel
Kracht
Zingen
Surfen
Pannetje
Buikgevoel
Marmot
DoodsAngst
Tweederangs-Angst

Pagina's

Webloggers