Amazone
Lid geworden op: 21/08/2011 - 10:51
Offline
Berichten: 617

Raar haar-debacle

maandag, 18 januari 2016

Raar haar-debacle

Mijn eerste haarwerk leek zoveel mogelijk op mijn eigen kapsel. Het was zelfs langer omdat ze de pruik niet zo kort konden maken. Ik dacht toen dat het een goed idee zou zijn om tijdens de chemo zoveel mogelijk op mezelf te lijken.

Een week na de eerste chemo liet ik mijn eigen haar eraf halen. Het viel me niet tegen, ik vond mezelf een G. I. Jane (maar dan knapper dan Demi Moore!!). In de praktijk bleek het haarwerk niet handig als ik weer eens voor pampus op de bank lag. Na een paar weken ging ik in het schemerdonker ‘’oefenen’’ met een mutsje. Dit beviel een stuk beter.

Na zes chemo’s keek ik de haren uit mijn hoofd, maar dat schoot nog niet op. Op een dag verschenen de eerste stoppels. Nu gaat het beginnen, hoopte ik. Maar hoe langer het werd, hoe pluiziger. Niet getreurd, af laten scheren en er het beste van hopen. Terugkomst van nog meer pluis. Als baby ben ik tot mijn derde jaar vrij kaal geweest. Misschien was mijn tweede jeugd begonnen.

Op een dag moest ik in het ziekenhuis zijn toen ik langs de haarwerkspecialist liep. Ik kende haar nog van haarwerk één en besloot een praatje te maken. Al pratende besloten we een haarwerk te passen. Het was een behoorlijke bos haar in een boblijn. Toen ik het weer af moest zetten besefte ik dat ik het hebben van goed haar miste. In een opwelling besloot ik de pruik aan te schaffen. Man en kinderen geappt: niet schrikken, Mam heeft haar….

Het commentaar was niet van de lucht: oh wat erg, vreselijk, je lijkt wel een cavia en zo kennen we je niet. De opgetogen stemming zakte weer in. Maar ik worstelde zelf ook met wel of niet een haarwerk dragen.

Na een twijfelperiode toch maar zonder haarwerk en mijn minikapsel een kleurtje gegeven om het nog op iets te laten lijken.

Ruim een jaar later kreeg ik de kans om stage te lopen in een ziekenhuis waar ik de hele dagen met patiënten geconfronteerd zou worden (en zij met mij.) Zou “kaal’’ haar daar een goed idee zijn en het belangrijkste, zou ik dat prettig vinden? Een moeilijke vraag.

Nog maar weer een keer naar de haarwerkspecialist. Ditmaal een prachtig, gekleurd haarwerk aangeschaft, korter en naar tevredenheid van man en kinderen en bovenal ook van mezelf.

Na een jaar begint een haarwerk behoorlijk te slijten en tijdens een opvlieger voelde ik me opgesloten in mijn eigen hoofdbedekking.

In overleg met de haarwerkspecialist overwoog ik andere opties. Er was iets nieuws op de markt, een kunstvezel, bijna niet van echt haar te onderscheiden, het voelde en bewoog als echt haar. Dus een paar haarwerken van kunstvezel en echt haar aan laten rukken. Uiteindelijk de keuze gemaakt voor de kunstvezel omdat ik echt haar iedere dag moest stylen en ik meer een type ben van handen door het haar bewegen en het zit weer goed.

Ook kende ik iemand die twee van dit soort haarwerken had en daar zeer tevreden over was. Vanwege de hoge kosten van aanschaf was dit voor mij geen optie. De eerste twee maanden was ik heel tevreden, ik zwaaide de hele dag met mijn haar en mijn collega zei dat mijn haar danste. Het voelde bijna echt.

Helaas begon het haar al vrij snel te vilten in mijn nek. Het danste ook minder en de euforie zakte als een plumpudding in elkaar. Bij de haarwerkspecialist doen ze goed hun best om dit probleem op te lossen, maar dat kan helaas de teleurstelling niet weghalen.

Voor mij is de les uit dit verhaal dat er niets tegen echt haar op kan. Dat ik moet doen wat ik prettig vind en geen haarwerk moet nemen om anderen te ontlasten Ik moet doen waar ik me goed bij voel.

Onlangs heb ik besloten de pruik voorlopig aan de wilgen te hangen, mijn minihaar te kleuren en het weer even aan te zien. Misschien komt mijn ‘’vroegere” haar wel weer terug als ik kan stoppen met de hormoontherapie.

 

 

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Zo jij hebt van alles uitgetest, jammer dat DE pruik er niet bij zat.

Zelf heb ik geen pruik aangeschaft, ik werkte met mutsjes en later met petten. Mijn haar was ook pluizige kroes. Prima onder controle te houden met wat Gliss kur erdoor. Ik ben nu een jaar na de laatste kuur en heb weer een volle bos. Van boven vrij plat, de kroes-krullen zakken langzaam maar zeker uit.

Ik heb het nooit afgeschoren, ook de eerste pluisjes niet. En ik ben tevreden met wat ik nu op mijn kop heb. De eerste keer zonder pet de deur uit was wel een "dingetje". Je raakt vergroeid met die dingen, ik had ze in alle kleuren van de regenboog.

Succes met je haar, ik hoop dat het ook bij jou weer naar behoren terugkomt.

 

Offline
Berichten: 4255

Heb je echt blijvend heel weinig haar? Dat is wel echt balen zeg. Ik hoop dat het na de hormoonbehandeling terug komt ja!

Offline
Berichten: 617

Helaas wel. Heb in november 2011 laatste chemo gehad en nog steeds weinig vooruitgang. Pokon helpt ook al niet.....