Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4116

Schizofreen

vrijdag, 19 augustus 2016

Alweer rustig aan het werk, tentamen gedaan (nog lang wachten op de uitslag!).

Langzaaamaan ontvouwt zich weer een nieuw jaar met studie en werk, na een fijne vakantie.

Na onze vakantie in het voorjaar had ik een megadip, zo tussen de voorbije en de komende controle in.

Deze keer lukt het beter om niet zo te dippen maar even goed ben ik volkomen schizofreen.

  • Ik krijg mooie nieuwe visitekaartjes en kom op de website van de zaak.
  • Probeer af en toe al aan mijn eindscriptie te denken (is pas over een jaar hoor).
  • Zoek dingen uit over de advocatenopleiding.
  • Ik maak plannen over tot op welke leeftijd ik door wil werken (70?)

Allemaal leuk en fijn! En heerlijk om vooral vooruit te gaan en vooruit te denken.

Tegelijkertijd word ik regelmatig overvallen door zéér levendige beelden waarin ik schreeuw en gil en alles om me heen kapot gooi. En dan kijk ik of alles nog heel is: ja, niks te zien surprise.

Of ik rij in de auto en neem me heilig voor:

"Ik ga echt nog lang niet dood. Dat kan best, je dat voornemen en dan lukt dat gewoon. Alles wat ik wilde is me uiteindelijk gelukt. Dus dit ook. Nee, ik ga nog lang niet dood. Echt niet." En daarna begint het gillen en schreeuwen dan weer. Niet zichtbaar hoor: niemand hoort of ziet wat. Maar in mijn hoofd ben ik een complete drama-queen met alles erop en eraan.

Het is maar goed dat er een afspraak met het Helen Dowling-instituut gepland staat. Ik heb dringend een plek nodig om heel hard te huilen, maar dan echt...

En dan komt ineens dat lied in me op wat ik - was het drie jaar geleden? - in duet zong: "vluchten kan niet meer". Maar vluchten kan ik nog heel best, blijkt steeds opnieuw. Toen zat de kanker ook al in mij, maar wist ik het nog niet...

En mijn spreuk was toen nog:

Borstkanker loopt nog wel met me mee, maar niet meer voor mijn voeten.

Dat is dus een compleet waardeloze spreuk geworden, die kan de prullenbak in.

 

En nu dan?

De dood sukkelt wel achter me aan maar komt me nog niet halen?

Teuntje
afbeelding van Teuntje

Ooh Ellenk ,

Zo herkenbaar ,ik ben er inmiddels "aan gewend "na 4 jaar .Dat klinkt raar maar ik ben er nu beter aan toe als 2 jaar geleden .Mijn lijf en gewrichten zijn inmiddels gewend aan de overgang en ik hobbel "gewoon "door .

Maar af en toe begint het te kriebelen ,hoelang nog en wanneer slaat het om .................sad

En dan komt dit lied in me op :" LEEF of het je laatste dag is LEEF !!!! " smiley

En dat doen we dus ook LEVEN en GENIETEN van ALLES !!! laugh

En we hopen dat de dood nog lang achter ons aan sukkelt !!

 

 

Offline
Berichten: 319

Nou, volgens mij ben je volkomen normaal ipv schizofreen hoor surprise
Mooi verwoord weer, hoop dat je goed kan uitbrullen bij het HD-instituut.

Offline
Berichten: 85

Nou Ellen, zolang de dood een sukkelpasje heeft en jij ferm vooruit stapt heb je nog wel even gelukkig!

Goed dat je naar het HD gaat voor je woede (?), angst (?). Ik ga ook naar een therapeut voor mijn angst. Helpt mij goed. Maar ik vlucht ook nog wel eens kortstondig. En af en toe is dat heerlijk...... 

Liefs, Berendina

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Teuntje

Heel verstandig Ellen om naar HD te gaan om je opgekropte frustraties te uiten. Af en toe het eruit gooien daar knapt een mens van op. En nee ik vind je ook niet schizofreen. Je bent gewoon een strijder met een sterke wil om door te gaan en eruit te halen wat erin zit.

Ach en die dood die kan jou toch niet bijhouden, jij in draf en hij in sukkelpas.

Liefs,

D.

 

Artikelen van ellenk

Zomerse zomer
Een nieuwe start
Pas op de plaats
Zenuwen
Bucketlist?
Vrolijk kerstfeest!
Snieklaas

Pagina's

Webloggers