Partner
50 jaar
Overijssel
Lid geworden op: 12/08/2008 - 13:36
Offline
Berichten: 5

Spiegel

maandag, 16 mei 2011

Die bbl-baan gaat niet door. Wel jammer. Een dag "van slag" geweest. Ik zag 't al helemaal voor me. Daarna weer terug naar de realiteit. Het is geen einde van de wereld. En er zijn ergere dingen. Dit forum brengt me dan (als 't even nodig is) wel even weer met beide voeten op de grond. Ik heb momenteel werk en ik weet dat er vast nog wel andere kansen komen. Ik heb het nog niet uit m'n hoofd gezet.

Laatst een gesprek gehad met één van m'n twee beste vriendinnen. (Zij is ook de peetmoeder van Jelle.) Zij vond dat ik Jelle iets meer ruimte moest geven. Ik zat er soms te kort op. Ik was zo blij dat ze dat zei. Want ik wist dat ze gelijk had. En ik weet ook waarom ze het zei. Ze zal zich normaal nooit met mijn manier van opvoeden bemoeien. Ik zit er af en toe ook wel "te kort" op. Niet dat ik vind dat ik streng ben. Nou ja, misschien ook wel. Maar dan meer met vaste regels. Ik vind dat Jelle behoorlijk wat vrijheid heeft, maar dan wel met vaste grenzen. Maar af en toe corrigeer ik hem te vaak. Ik let soms te veel op hem. Ik merk het zelf ook. Bijvoorbeeld de manier zoals hij op de stoel zit, of als hij weer eens een 2 schoenladingen zand in de kamer heeft achtergelaten.  Daar ga ik hem nu minder vaak op corrigeren. Zoals mijn vriendin zei:  "een kind moet ook een kind kunnen zijn".  

Ik heb haar oprecht bedankt. Want ik weet dat ze het moeilijk vond om het tegen mij vertellen. Maar ze deed het omdat ze zoveel van Jelle houd. Ik weet dat, mocht er wat met mij gebeuren, dat ze als een echte moeder voor Jelle zal zijn.

Vanavond had ik zo'n fijn gesprek met Jelle. We hadden lekker geknuffeld, omdat hij altijd tijd zit te rekken noemde ik het "de tijdrekknuffel". Daarna ging ik voorlezen. En in het verhaal stond het woord "nonchalant". En hij vroeg naar de betekenis van dat woord. Ik zei dat het zoiets als "dromerig, zorgeloos" betekende. Toen zei hij dat ze tegen hem ook wel eens soms zeiden dat hij zat te dromen. Toen ik hem vroeg waar hij dan van droomde zei hij dat hij aan z'n moeder zat te denken. Maar dat hij dat vooral veel deed toen Gerda nog niet zo lang overleden was. Ik zag z'n stralende ogen veranderen in natte ogen. Toen zei hij dat als hij moest kiezen tussen "nooit meer naar school" of "mijn mama terug" dan wou hij toch veel liever zijn mama terug. "Ook al is school wel heel belangrijk, ik heb liever mama terug."

Hij heeft het ook geregeld (vanavond ook) over een tijdmachine. "Als ik een tijdmachine had dan haalde ik als eerste mama weer op.) Het is duidelijk, Gerda is nog steeds de rode draad in zijn (en mijn) leven. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Nooit. Maar meestal geeft dat niet, dan is het een herinnering wat naar boven komt, of een gedachte. Maar soms komen er gevoelens naar boven. Bijna drie jaar verder, beetje gedate, beetje "gerotzooid" (wat klinkt dat oneerbiedig en lomp, maar zo bedoel ik het niet) met een getrouwde vrouw en nog steeds mis ik Gerda intens. Maar het voelt zo fout om dat te zeggen. Het voelt zo "aandachttrekkerig en fout en gemakkelijk" om nu zoiets te zeggen. Nu, op het moment dat er geen vrouw in mijn leven is.

Als ik eerlijk ben, dan denk ik dat er ooit nog wel eens een andere vrouw in mijn leven zal komen. Maar ik ben er niet meer zo van overtuigd van als dat ik dat in het begin was. Van de korte affaires heb ik in elk geval voorlopig genoeg. Het vervult een behoefte en het geeft wel warmte, maar ik mis er vertrouwen en echte liefde in.   Tjees, ik begin al een echte ouwe zeur vrijgezel te worden geloof ik. :)

Voor de rest, weinig nieuws. Met Jelle gaat het echt goed op school. Dat kuchje heeft hij nog steeds. Inmiddels bij de huisarts geweest met hem. Antibioticakuur gekregen, inmiddels op. Het "blafferige hoestje" is wel verdwenen, maar dat kuchje en dat schrapen van de keel heeft en doet hij nog wel. Mocht hij dat over een week nog hebben, dan moest ik van de huisarts even terugkomen.  

Moederdag was ook weer een niet echt leuke dag. Jelle heeft een moederdagkleurplaat (met een hartje) gemaakt. En die hebben we op haar graf gelegd. En hij heeft de bloemen op haar graf water gegeven. Eén van de weinige keren dat hij op het kerkhof komt. Maar dat vind ik niet erg. Ik weet waarom hij niet zo vaak gaat. "Ik moet daar steeds denken aan dat mama dood is."

Lang verhaal geworden, respect voor degenen die het helemaal lezen. ;)

afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

Lang verhaal, maar een mooi verhaal. Ik vind het heel knap hoe je Jelle opvoedt, met veel aandacht en heel gericht op wat hij vraagt en nodig heeft.

 

Jammer dat de BBL-baan niets is geworden. Ik hoop dat er een nieuwe kans komt op 'betaalde omscholing' via BBL.

Offline
Berichten: 3

Hallo Geraakt,

 

je verhaal heeft ook mij geraakt

ik herken dat wel, er te dicht op zitten

al heb ik soms het tegenovergestelde, denk ik dat ik de kinderen teveel loslaat

soms hangen ze de hele dag, doen weinig en zitten alleen maar achter de computer (de puber-tijd, ik weet het) maar je kan ze nu eenmaal niet dwingen om dingen te doen die goed zijn (volgens mij dan. Dingens zoals wandelen; saaaai!)

als ze niks actiefs willen doen, dan moeten ze misschien die verveling even ervaren om erachter te komen wat ze wel leuk vinden

 

Ik herken ook het  gemis, ondanks dat je misschien leuke mensen om je heen hebt,

mensen  die ook van je houden, op welke manier dan ook

Goed dat je Jelle laat praten en daar dan op ingaat

 

wij komen ook niet vaak op het kerkhof,

maar ook hier is de herinnering nog elke dag voelbaar

 

En die baan, dat is inderdaad jammer, het was misschien een kans om het roer om te gooien

maar zoals je zelf al door hebt: er zijn belangrijker dingen dan werk

 

Offline
Berichten: 362

Ik heb nog nooit gereageerd maar lees altijd je web-log. Wat een liefde voor Jelle spat er van het scherm! Je doet het erg goed en je bent geen aandachttrekker. Ik hoop van harte dat je in de toekomst weer een liefdevolle relatie zult krijgen. Maar dat Gerda altijd deel van jullie leven zal blijven dat is zeker.

En je krijgt vast ook nog een nieuwe bbl-baan kans, ik duim voor je! Is er ook gezegd waarom het niet is gelukt met die baan? Dat kan je misschien helpen bij een volgende sollicitatie?

Hartelijke groet Fozzybear

Offline
Berichten: 5

Bedankt voor jullie reacties. Mopman, ik herken ook altijd zoveel in jouw weblogs. De eerste dingen zonder Mop. (verjaardagen, moederdag etc.) Ik lees jouw weblog altijd. Jelle heeft ook wel eens van die "nintendo-dagen". Die gun ik hem af en toe wel, vooral als het regent. Maar met mooi weer probeer ik hem toch wel te stimuleren om dan buiten te gaan spelen. Dat lukt mij ook niet altijd hoor.

@fozzybear. Bedankt, lief dat je dat zegt. En wat betreft die bbl-baan, ik heb het gevraagd. Hij gaf als reden dat ik "wel zei dat ik enthousiast was, maar dat ik dat niet genoeg uitstraalde". En hij gaf mij als tip mee om toch ervaring te gaan opdoen in de zorg. Bijvoorbeeld als vrijwilliger. Goed bedoeld advies van hem, maar wel lastig uit te voeren met een volle werkweek, een huishouding en een "gezin". Maar ik geef het zo nog niet op. ;) 

Offline
Berichten: 616

Mooi verhaal, zeker een plezier om te lezen. Hoewel ik het natuurlijk liever helemaal niet zou willen lezen, voor jou en Jelle, want dan zou hij helemaal niet naar mama hoeven verlangen. Dan zat ze 's avonds 'gewoon' bij jullie aan tafel...

Offline
Berichten: 4149

Dat niet genoeg uitstralen..... pfff, wat kijken mensen toch vaak alleen maar naar de oppervlakte. Moet je zo iemand vragen hoe hij zou stralen als hij in jouw situatie zat, maar dat mag dan weer niet want dan ben je bitter en dat is vast ook niet goed.

Volgende keer toneeltraining volgen, goed enthousiast doen en gáán ervoor.

Te dicht erop. Soms heb je dat als ouder. Is niks mis mee maar wel fijn dat je er met iemand over kunt praten. Vrij laten met duidelijke grenzen: daar zijn wij thuis een sterke voorstander van. En volgens mij lukt het prima bij jou en Jelle. Backup is sowieso heel erg fijn. Met iemand over Jelle praten die ook zoveel van hem houdt.

Offline
Berichten: 55

Wat moet dat moeilijk voor je zijn, je kind alleen opvoeden terwijl jullie allebei Gerda zo missen. Wel fijn dat Jelle een peetmoeder heeft die zoveel om hem geeft. Het is niet makkelijk om kritiek of suggesties van anderen over het opvoeden van je kind, met een 'open mind' te ontvangen. Ik vind het knap dat je daarvoor open staat.

Offline
Berichten: 567

Lieve Geraakt,

Ik vind het knap van je vriendin dat ze je durft aan te spreken over de opvoeding van Jelle. En nog knapper van jou dat je het niet als kritiek opvat. Ouders zijn wat hun kinderen betreft toch snel aangebrand, maar jij vat het op als een leermoment. Dat siert je bijzonder.

Jammer dat de baan niet is doorgegaan. Ik hoop dat er in de nabije toekomst weer een leuke kans komt.

liefs, Linnie

afbeelding van Marimke
Berichten: 267

Hallo Geraakt,

Ik heb je blog weer gelezen met ontroering en een glimlach. Je beseft het misschien zelf niet, maar je geeft mij zulke wijze lessen mee. Ik vind het knap hoe je met Jelle in het leven staat en ik hoop van ganserharte dat er een nieuwe vrouw in je leven komt en blijft. Ik heb het al eerder gschreven, maar volgens mij kan je het niet genoeg lezen. Geraakt je doet het hartstikke goed, maar neem je ook wel tijd voor jezelf?

Liefs, Marimke

Offline
Berichten: 29

De zorg waarmee je je mooie blog schrijft staat volgens mij synoniem aan de de liefdevolle zorg die je aan Jelle besteed. Knap hoe je dat toch maar voor elkaar krijgt in je eentje. Opvoeden is hardstikke lastig en goed dat je daar eerlijk over kunt praten met iemand die ook veel om Jelle geeft. Doe jezelf niet te kort, je doet het volgens mij hardstikke goed!

Artikelen van Geraakt

Webloggers