afbeelding van Maisa
Amazone
Lid geworden op: 31/08/2004 - 01:55
Berichten: 3835

Stevig

dinsdag, 3 mei 2011

Twee weken geleden mocht Amazoon niet ingeënt worden tegen bof, mazelen en rode hond omdat hij rode vlekjes op zijn buik had. Hij had geen koorts, maar het consultatiebureau wilde ‘het zekere voor het onzekere nemen’. Vandaag mochten we alsnog. Op een onhandige tijd en op een dag dat mijn vriend en ik allebei werken. Verzetten was niet mogelijk. Het leek het ziekenhuis wel.

Het was de crècheleidsters gelukt om Amazoon ’s morgens te laten slapen. Hij was klaarwakker en had zijn brood bijna op toen ik hem kwam halen in mijn eigen lunchpauze.

Fietsen met een kind achterop is nog steeds wat onwennig voor me. Ik ben wel heel blij dat het zo goed gaat. Tijdens mijn zwangerschap ging fietsen steeds slechter. Soms was ik zo moe dat ik nauwelijks mijn fiets uit de kelder kon tillen. Over fietsen met Amazoon durfde ik toen helemaal niet te denken, maar dat gaat inmiddels prima nu de hormoontherapie zo goed aanslaat.

Amazoon vindt fietsen leuk. Mooi weer, bomen, de natuur, dat kan hem allemaal niks schelen. Als er maar auto’s zijn. Voor het consultatiebureau stond een grote oude Amerikaanse bak. Met een priemend wijsvingertje wees hij ernaar. Alleen met moeite kreeg ik hem naar binnen. Daar moesten we een tijd wachten. De verpleegsters waren nog niet terug van hun lunch. Het leek het ziekenhuis wel….

De verpleegster van de vaccinaties kende ik nog. Zij is op huisbezoek geweest toen Amazoon net was geboren. Mij leek zo’n huisbezoek iets uit de jaren ’30, maar het gebeurt nog steeds. Ze vertelde toen hoe belangrijk het is om kindermishandeling in een vroeg stadium op te sporen. Ik weet nog dat ik mijn zebrahoofddoek droeg toen ze hier was. Zij had extreem kort haar. Ze dronk thee, geen koffie.

Amazoon sliep op dat moment in de box. Met hem was alles goed en met mij was het na de bevalling ook een stuk beter dan daarvoor. Toch vond ze ons een risicogezin.
‘Gezondheidsproblemen geven veel spanningen in een relatie’, zei ze. ‘Dat heb je vast al wel gemerkt’.
Ik zei dat ik daar helemaal niets van merkte. Mijn vriend en ik zorgden en zorgen samen voor Amazoon en als we ergens mee zitten dan verzinnen we daar wat op.
‘Voor een man is het heel erg als zijn vrouw ziek is’, zei ze toen.
Ik besloot geen thee meer bij te schenken en deze mevrouw zo snel mogelijk de deur uit te werken.
Ze vond de cursus ‘Stevig Ouderschap’ echt iets voor ons.
Dat vond ik helemaal niet. Hoe onzeker mijn medische situatie toen ook was, met net de eerste CMF-kuur binnen, juist over ons ouderschap hadden wij geen twijfels.

Pas na het aanpakken van de vragenlijst voor de cursus lukte het me om haar naar buiten te bonjouren. De eerste vraag op de lijst was ‘bent u als kind misbruikt, fysiek of seksueel of allebei’. Ik vond zo’n cursus nog steeds niks voor mij. En zonde van mijn schaarse tijd.

Daarna heb ik haar nog een keer bij een vaccinatie gezien. Toen had ze een enorme bos krullen en was ze een stuk steviger.

Later zijn we niet meer op dinsdag geweest. Tot vandaag omdat het niet verzet kon worden
Ze had langer haar nu, plat bovenop. Een beetje uitgegroeide krullen en ze was duidelijk dikker geworden.

Amazoon keek geïnteresseerd hoe ze bakjes uit de koelkast pakte.
Hij wees enthousiast naar een auto op de parkeerplaats.

‘Werk je weer?’, vroeg ze.
‘Ja’, zei ik. Dat had ze vast in het dossier gelezen.
Ze vroeg hoeveel uur ik werkte.
Het leek het ziekenhuis wel.
Vier dagen werken wordt veel gevonden voor een vrouw en weinig voor een man. Ik ga er niet meer over in discussie.

Ik heb nog wel gezegd hoe onplezierig ik het had gevonden om vorig jaar die cursus opgedrongen te krijgen. Het idee alleen al dat wij geen goede ouders zouden zijn vanwege mijn ziekte. Het is nu veertien maanden geleden, maar ik kan er nog boos om worden.

Ze zette de eerste prik in Amazoons linkerbeen.
Amazoon snapte nu dat er geen lekkers in de koelkast zat, maar iets scherps, wat hem pijn deed. Hij huilde kort.

‘Sommige mensen zijn al psychisch in de war zonder een ziekte’, zei ze.
Weer voelde ik me niet aangesproken.
Ik ben geen sommig mens.

Ik aaide Amazoon over zijn blonde haar en nam hem daarna in de houdgreep.
De tweede prik ging in zijn arm.

‘Ik ben niet in de war’, zei ik, ‘en dat was ik ook niet net na Amazoons geboorte. En stevige ouders zijn we altijd geweest’.

Ze zei dat ze zelf ook moeilijke dingen had meegemaakt.
‘Maar geen borstkanker’, voegde ze eraan toe.

We spraken nog kort over de vakantie. Wij gaan volgende maand naar Duitsland. Daar was ze zelf ook vaak geweest toen de kinderen klein waren.

Ik mocht voorkeursdagen aangeven voor de komende afspraken. We hoeven gelukkig nog maar vier keer naar het consultatiebureau voordat Amazoon naar school gaat.

‘Niet op dinsdag’, zei ik, ‘dat komt ons heel slecht uit’.

Buiten de spreekkamer vroeg ik ‘waar is mama’s fiets?’
Amazoon rende vrolijk voor me uit met gestrekte rechterarm en priemend wijsvingertje.
Daar, daar, daar!
 

Offline
Berichten: 4149

Belachelijk.... ik kende het verhaal al maar als ik het zo weer lees.... behachelijk. Wat één achterlijk vraag ook. Net of je dat invult voor één wildvreemde , en god weet in wat voor digitale dossiers dit soort volstrekt vertrouwelijk info komt. Het zal je maar gevraagd worden als je daar ja op zou moeten zeggen.

Offline
Berichten: 281

Ik lach maar, maar eerlijk gezegd erger ik mij groen en geel aan allerlei 'normen' die zo'n mevrouw van het consultatiebureau om zich heen strooit. Erge nog, je wilt niet weten hoe de 'normen' van het consultatiebureau per 5 jaar veranderen. Je zou de boekjes eens naast elkaar moeten leggen, dan kom je niet meer bij. Het begint meer op 'politie' dan op 'hulp' te lijken.

Gelukkig zijn jij & je partner stevig genoeg om je eigen weg te gaan!

Offline
Berichten: 1244

Maisa, ook ik kan me erg boos maken om dergelijke zaken, de inflexibiliteit, de onheuse bejegening, de vragen met daarop een dom oordeel.

Jullie zijn zeer stevige ouders die een dergelijke cursus echt niet nodig hebben en waarschijnlijk wordt ie niet eens aangeboden aan de ouders die hem wel nodig zouden hebben, daar durven ze het niet eens voor te stellen.

Offline
Berichten: 343

Wat een achterlijk gebakje die vrouw, ik wordt plaatsvervangend boos op haar, "voor een man is het heel erg als zijn vrouw ziek is" andersom zeker niet, ach nee, wij vrouwen kunnen immers alles aan, behalve als we ziek zijn dan gaan we de kinderen en de man mishandelen en hebben we cursussen nodig, vooral de cursus "stevig ouderschap" trouwens een belachelijke term. Ik weet nog goed dat toen ik met mijn kinderen naar het consultatiebureau moest er altijd van alles mankeerde aan de kinderen terwijl ze in mijn ogen gewoon  gelukkige baby's waren, ik heb toen wel gezegd dat ik niet van hun stomme adviezen gediend was en alleen kwam voor de broodnodige prikken, het wegen en het meten en verder niet, de rest zocht ik zelf wel uit.

Offline
Berichten: 171

Haha, je bent zeker geen sommig mens, Maisa. In elk geval levert het weer een mooi verhaal op op je weblog. En verder gewoon maar weer lekker op jullie eigen manier verder lijkt me.

Liefs van Annazone!

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Hahahahaha...... Té erg......

Hoewel mijn situatie niet met die van jou te vergelijken is, herken ik wel iets in je verhaal.

Door ons werd het consultatiebureau al snel omgedoopt tot concentratiebureau (of consternatiebureau, afhankelijk van mijn mood). Volgens Robert moest ik niet recalcitrant doen en gewoon Ja en Amen zeggen en daarna vooral mijn eigen plan trekken. Maar ik kan geen Ja en Amen zeggen en dus zocht ik de discussie, over het nut van het geven van Vitamine D (bij een kind dat gewoon véél buiten komt) en het wel en wee van groeicurves.

Eén van de laatste keren moest Isis de mevrouw nadoen. Ze moest drie blokjes stapelen om er een vrachtwagen van te bouwen. Isis houdt niet van vrachtwagens, dus ze stapelde ze niet maar plaatste ze achter elkaar en maakte er een trein van. Ik vond dat zelf wel creatief, maar de concentratiebureau-mevrouw concludeerde daarop dat ze 'wel een erg korte concentratieboog had'. Ik dacht toen: "Je kunt ook zeggen dat ze nieuwsgierig en creatief van aard is." Isis kon allang stapelen, maar ze vond dat suf.

En toen mocht ik niet meer mee van Robert.

(overigens.... het concentratiebureau stopt wel, maar dan krijg je de schoolarts- dat is nog wel zinnig- maar nadat Isis bij de schoolverpleegkundige was geweest, heb ik toch weer ruzie gemaakt en een klachtenbrief gestuurd. We kregen nl een voorgeprint formulier mee waarbij er een kruisje bij Verhouding Lengte/Gewicht stond. Mocht ik zelf raden wat er dan was en hoewel mijn dochter niet dik is, is ze niet de dunste van de klas, dus kon ik wel raden wat er dan was met die Verhouding Lengte/Gewicht. Moesten we maanden later bij de verpleegkundige komen, kind moest dan uit de klas gehaald worden met de ouders erbij..... Ik had al van vriendinnen gehoord dat je dan mag vertellen hoeveel boterhammen je kind eet. Ik heb afgebeld en er dus wel een klachtenbrief over gestuurd. Hoezo contraproductieve aanpak?)

Het zou fijn zijn als consultatiebureaus en schoolartsen en -verpleegkundigen je het gevoel geven dat je de beste moeder/vader in de wereld bent en dat ze met je mee denken als je tegen dingen aanloopt. Dat zou een stuk beter werken. Ze moeten nog een slag maken voordat ze zich op kunnen stellen als dienstverlener in plaats van opvoeddominee.

afbeelding van Esmuis
Berichten: 953

Mooie blog, belachelijk verhaal inderdaad.

je bent een sterke vrouw!

Offline
Berichten: 1109

Wat een mens zeg. Ik heb geen goede ervaringen met het consultatiebureau. Toen mijn zoon heel klein was ging ik nog wel eens met ze in discussie. Later niet meer. Gewoon ene oor in en andere uit. Mijn zoon is altijd erg licht geweest. Maar wel een constante groei. Dus ik zelf had zoiets van gaat goed. Iedere keer begonnen ze weer over dat gewicht. Maar toen toch eentje zei maar hij eet wel veel te veel....toen heb ik ze opgegeven.

Dit soort belachelijke dossiers gaan alleen wel mee naar de schoolarts en komen ook bij je kind op school terecht. Je hebt altijd het recht als ouder om je eigen dossier in te zien. En enkele stompzinnige opmerkingen te laten verwijderen. Sommige consultatiebureau medewerkers doen op grond van stomme testjes nogal eens wat uitspraken over kinderen waarvoor ze niet bevoegd zijn. En dan staat dat wel op papier. Heb hier zelf altijd veel moeite mee.

Offline
Berichten: 55

Héél herkenbaar! Het zweet breekt mij altijd al uit als ik de wachtkamer binnenstap, maar dan vooral omdat de thermostaat daar standaard op een achterlijke 27 graden staat. Ik moet binnenkort ook weer met de jongste, ben benieuwd of ze gaan informeren naar mijn 'situatie', want in principe horen ze er niet van op de hoogte te zijn. Dat zou dan betekenen dat ze die informatie van de huisarts doorkrijgen.

Offline
Berichten: 589

Je schrijft fantastisch, maar het verhaal is natuurlijk te gek voor woorden... Hoe dúrft ze! Zo iemand hoort daar helemaal niet te werken... Wat ik mis, is dat ze niet naar de méns erachter kijkt en in dit geval vooral naar de moeder... Je zou de cursus 'stevig ouderschap' kunnen géven.... En dat zou ze moeten zíen... Want je mag verwachten van mensen die in de gezondheidszorg werken dat ze een goed gevoel hebben op het gebied van mensenkennis... Maar we weten allemaal al heel lang dat dat helaas niet zo is bij iedereen... Dit is een uitmuntend voorbeeld...

En het consultatiebureau an sich, ja... I know all about it... Hier hadden we een meisje dat qua gewicht onder de groeicurve bleef (een klein beetje). Verder qua lengte deed ze het goed, qua ontwikkeling, alles prima... Máár... We moesten wel opletten hoor! ;) Het kwam vast door de voeding dachten ze... Ze had een koemelkintolerantie en kreeg dus geen melk meer van ons... In hun ogen hebben we nooit de goeie dingen gedaan om dat te vervangen en/of op te vullen... In onze ogen was het gewoon haar 'bouw'... Het gaat prima met 'r. Nog steeds, iedere dag... Het is een gezonde tiener aan het worden, een beetje een 'spriet' ;), met gezonde tienerproblemen (ook fysiek) en ik maak me nergens zorgen over... Alhoewel... Misschien had ik tóch beter op d'r voeding moeten letten ;) Rare instantie... Positief inzetten, zoals Dees zei, en je niet het gevoel geven dat je alles fout doet als je afwijkt van het boekje of als je gezin afwijkt van een standaardsituatie... Daar zouden ze al heel wat mee winnen...

Maar je log is prachtig. Ik geniet iedere keer van het lezen... xxxx

Offline
Berichten: 362

Heeft die stevige mevrouw zelf de cursus ontwikkeld? Wat een onzin zeg en ik snap dat ze geen 2e kopje thee van je heeft gekregen. Ons dochtertje is nu 5 en hoeft gelukkig niet meer heen, maar nu is er het fenomeen schoolarts. Ook weer met zo'n fijne vragenlijst, die ik (dom, dom) heel eerlijk heb ingevuld. Dat komt mij nu op een nieuwe afspraak te staan. De vorige keer was ik zonder haar met kek sjaaltje, en kwam het gesprek op hoe ons dochtertje omgaat met de situatie. Niets mis mee, maar om nu direkt de conlusie eraan te verbinden dat ze teveel in haar fantasiewereld zit/zich slecht kan concentreren? Ik verheug me al op maandag...dan zal ik mijn visie erop zeker laten horen. Het is een kleuter en nee het is allemaal niet spoorloos aan haar voorbij gegaan en dat is eigenlijk alleen maar gezond!

Maisa blijf je eigen plan trekken!

afbeelding van Marimke
Berichten: 267

Wat een muts! Gelukkig ben jij een standvastige vrouw en zijn jullie geweldige ouders voor Amazoon. Je hoeft maar naar hem te kijken om het te zien. Laat je niet van de wijs brengen door haar, je bent een fantastsch mens.

afbeelding van Aaike
Offline
Berichten: 370

Dat mens moet haar grafstemming ergens anders ventileren....ze praat  iedereen die iets mankeert een depressie aan.  Belachelijk.  Hoe durft ze.  Gelijk ontslaan zou ik zeggen.  Te dom.  Het is zo geconditioneerd. Ze barst van de regeltjes. Een jonge moeder met kanker moet hulp krijgen bij de opvoeding. Daar hebben we de volgende cursusjes voor. Huh? 

Ze zou ook eens kunnen denken dat  het hebben van een kind misschien wel haar redding is , haar (;langdurige stilstand van de ziekte) , haar drive om te leven, haar reden om positief met de ziekte om te gaan,  haar liefde die ze door dat kindje heen kan blijven voelen. 

Offline
Berichten: 350

Mooi geschreven! Vreselijke vragenlijst trouwens, ik heb hem na Daan zijn geboorte ook onder ogen gehad en gezegd dat ik niet ging meewerken. De vragen zijn behoorlijk persoonlijk, het idee erachter is misschien goed. Maar wat een domme, niet nadenkende vrouw zeg, zoals jij het beschrijft.. werkelijk.. kwaad word je ervan!! Niet meer op dinsdag gaan inderdaad!! Ik kom wegen, meten (prikje soms) en wegwezen... Moederinstinct en vaderinstinct met een goeie dosis liefde is voldoende lijkt mij.

Offline
Berichten: 616

Mag ik het voor het consultatiebureau opnemen?? Die mensen doen hun best en elk mishandeld kind dat ze daar opmerken, is misschien wel een gered kind. (Tevens weet ik dat het personeel er ook heel erg kan doorslaan hoor). Ik heb hier een pleegkind in huis en ken dus ook de andere kant van het verhaal een beetje. Maar het blijft een lachwekkend verhaal. Gelukkig heb je het goed opgelost....

afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

Zo wat veel reacties smiley. Triest dat zoveel Amazones het herkennen, ja de term 'consternatiebureau' is hier ook bekend. Mijn nicht, die heel rustig van karakter is en ook nog eens thuisblijfmoeder is in een christelijk dorp, zei al gelijk tegen mij 'je moet ze niks vertellen, alles wat je zegt wordt tegen je gebruikt'. Een opmerking die ik juist van haar niet had verwacht! Nu kan ik niet anders dan toegeven dat ze gelijk had!.

In mijn naïviteit als nieuwbakken moeder (toen nog bezig met CMF-kuren en onzeker of ik 'goed genoeg' zou zijn om aan palliatieve hormoontherapie te mogen beginnen) heb ik in mijn bewijsdrang dat wij het allemaal best redden thuis een keer laten vallen dat we een uitgebreid netwerk hebben. Dat kwam in het dossier als 'veel mantelzorg aanwezig', waardoor andere medewerkers van het cb dachten dat ik de hele dag op bed lag en continu verzorgd werd.... En krijg dat er maar eens uit.

@Isis71, medische informatie over jou mag nooit van een arts naar het dossier van je kind. Ik kreeg uitzaaiingen en chemo tijdens mijn zwangerschap, dus mijn medicijngebruik tijdens de zwangerschap staat o.a. vermeld in het bevallingsverslag van het ziekenhuis. Daarmee is het relevant voor mijn zoon, die zich overigens prima ontwikkelt en motorisch voorloopt. Bij jou is dit niet zo, dus ik zou me daar niet te druk over maken als ik jou was.

@Fozzybear, de cursus 'Stevig ouderschap' is landelijk, Essie77 woont in een heel ander deel van het land. Het komt wel voort uit Rouvoettijden en 'het aanpakken van bedreigingen voor kinderen'.

@Helma, natuurlijk moet een cb signalen van kindermishandeling vroegtijdig oppikken. Ieder mishandeld kind is er een te veel. Maar om nou medische problemen, zoals (uitgezaaide) borstkanker als risico te gaan beschouwen voor een zeer welkom kind, dat gaat mij te ver. Ik moet er nog bij zeggen dat ik in een stad woon waar zo'n 40% van de ouders niet komt opdagen op het cb voor de gehoortest of vaccinaties, laten ze die dan gaan lastigvallen met hun cursussen. Nee hoor, ze bieden het aan aan mij, die braaf wel komt.

@Greetz, je reactie raakt me. Ik denk dat Amazoon naast zorgen (hoe lang kan ik nog bij hem zijn?) me ook veel hoop heeft gegeven. En veel inspiratie om zijn vroegste jeugd gedetailleerd te beschrijven, op ons weblog en in schriften). Een baby geeft naast zorgen ook een zeer regelmatig leven. Ik denk dat delen daarvan (veel wandelen, regelmatig eten, medicijnen op tijd innemen) mij ook geholpen hebben bij mijn herstel van de chemo's en bij het weer op gewicht en 'in shape'  komen.

Tot slot wil ik nog zeggen dat ik bepaalde onzinopmerkingen van het cb er nog uitgelaten heb omdat ze niet in de blog pasten, maar veel zinnigs heb ik er nooit gehoord...

Offline
Berichten: 534

Weer een geweldig geschreven verhaal! 

Het is te belachelijk voor woorden hoe ze daar bij het CB met je/jullie omgaan! Ze zouden wat minder naar het dossier en wat meer naar de persoon tegenover zich moeten kijken. Dan hadden ze al lang doorgehad dat ze met de ouders van Amazoon te maken hebben met stevige ouders.

Helaas hoor je veel negatieve verhalen over de CB's. Gelukkig kan het ook anders: Ik ben er net vanochtend met Inimini-Swissy geweest en we hadden weer een nuchtere en leuke CB arts. Ik heb nog nooit problemen gehad bij het CB: geen bemoeienissen, geen ongevraagde adviezen en geen overbodige opmerkingen. Het enige overbodige was het aanbod voor voorschoolse-taalondersteuning in verband met de tweetaligheid van Inimini-Swissy. Dat leek mij niet nodig voor een kind van net 2 die al in correcte volzinnen kan pratenwink

Waarom kan het niet overal zo gaan?

Of zou het toch komen omdat mijn beroep in het dossier van onze dochter vermeld staat... ? Ik ben bang van wel en dat vind ik pas erg. Het betekent namelijk dat ze niet alle ouders hetzelfde behandelen. 

afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

Swissy, ja ik denk dat het door je beroep komt. Ik weet het wel zeker. Dan durven ze niet. VSO lijkt me ook niet nodig bij tweetaligheid, zolang ze zich op taalgebied maar goed ontwikkelt (en kennelijk doet ze dat). VSO is overigens ook niet te combineren met betaald werk omdat het maar halve dagen is.

Toen met die rode vlekjes op Amazoons buik zei de CB-arts dat het misschien een geval van Vijfde ziekte was (dat geeft heel andere symptomen!). De andere CB-arts zei eerder tegen mij dat ik 'vooral niet moest gaan werken, want dat was niet goed voor mijn kind'. Van de verpleging kreeg ik het advies om Amazoon in de kinderwagen op het balkon te zetten voor frisse lucht als ik fysiek niet in staat was om met hem te wandelen. Dat advies was nog enigszins doordacht, ware het niet dat je natuurlijk helemaal niet in je eentje voor een baby kunt zorgen (voeden, verschonen) als je niet goed kunt lopen...

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Ooooo, het stukje van Swissy over de volzinnen doet me ook weer aan iets denken.... We hebben met Isis weken zitten oefenen voordat ze naar de schoolarts moest. Het leek ons zo grappig als ze zou zeggen: "En... wat vindt u van mijn articulatie?"(maar helaas, ons eigenzinnige kind weigerde dat te zeggen)

Stug dooroefenen.....

Oja, en dat geouwehoer over vijfde, zesde en tigste ziekte.... Hoe boeiend is het om te weten hoe iets heet? Tegen de tijd dat je het door hebt, is het al weer half over.

"Het zijn allemaal fasen en elke fase blijkt voorbij te zijn tegen de tijd dat je enigszins snapt hoe het zit...". Dat is onze gouden regel. Werkt altijd.

Offline
Berichten: 150

Maisa, ik sluit me aan bij de rest. Wat een vooringenomenheid. Ook ik ben gemangeld door het CB ( constipatiebureau in ons jargon ) nadat ik de eerste keer kanker had en met kind 2 van 10 maanden verscheen. Veel gemeewaar en ach guttegut. En dat iedere keer weer. Ik heb daar uiteindelijk wel iets over gezegd, dat ik daar voor mijn kind kwam en niet voor mezelf. De rol van moeder-met-kind was een niet-zieke rol die ik graag vervulde.

De schoolarts waar we nu mee te maken hebben ( nu 1 en 2 , 8 en 6 zijn ) werd onlangs aan het eind van het gesprek door mijzelf attent gemaakt op mijn "situatie". Meteen deed hij er heel zwaarmoedig over in het bijzijn van mijn twee oogappels. Ik probeerde hem te temperen, helaas, ik kreeg die dag meer "bange" vragen van de kinderen en er werd slechter geslapen. We hebben niks verborgen gehouden, maar ik vind dat een schoolarts zich geen oordeel kan/mag aanmeten over hoe zielig het allemaal wel niet is. Voor de rest klonk zijn advies voor kind 2 gelijk aan het advies voor kind 1, terwijl het toch heel verschillende kinderen zijn qua temperament. Dus dat zal wel standaard zijn en in het geheel niet toegespitst op het kind.

Kijk, in vergelijking met jou is mijn ouderschap nog steviger ( want ik heb mijn postuur mee !!! hahahaha )..

afbeelding van goudblok
Berichten: 3600

Echt wel dat dat door jouw beroep komt!

Ik ken verder geen mensen met goede ervaringen bij het constenatie bureau. Stelletje %@$$%@

Offline
Berichten: 29

Ow Maisa, wat een verhaal weer, verschrikkelijk dat consternatieburo! Dat aanpraten en zoeken naar problemen die er niet zijn vreselijk. Het werkt contra productief. Hier werd mijn te vroeg geboren (30 weken) tweeling altijd in de curve van gewone kinderen gezet en natuurlijk vielen ze dan onder de norm eruit en iedere keer kreeg ik dan mee dat ze te licht/klein waren en iedere keer legde ik het opnieuw uit en dan kreeg ik te horen dat het niet in het systeem paste.... sindsdien mond dicht, ja amen zeggen en wegwezen...

Wel leuk te lezen dat jij en Amazoon zo genieten van het fietsen samen!

Offline
Berichten: 3

Hallo,

mooi dat je dirt beschreven hebt

je zou het consternatiebureau (mooie term) spontaan gaan mijden, en dat kan toch niet de bedoeling zijn

OOk een mooie zin vond ik: ik ben geen sommig mens

 

Gelukkig sta je stevig in je schoenen,

ik kan me voorstellen dat mensen zich door dit soort gedoe laten intimideren

 

Mooi om te zien dat je de moed er goed in weet te houden (en zoonlief ook)

Offline
Berichten: 181

Maisa je bent in mijn ogen een voorbeeld voor velen, waren er maar meer 'geen sommige mensen'......waarom moeten mensen altijd zeggen; 'ik heb zelf ook het een en ander meegemaakt', like you care.....leven en
Genieten.....en dat doe je niet op het consternatiebureau.....

afbeelding van Monica
Berichten: 34

Wat een rare vrouw. Ze projecteerd haar gevoelens op jouw. Dat is zeeeeeer onprofessioneel. Misschien heeft ze zelf een curcusje ndig en moet ze de de ouders op het consultatiebureau in hun waade laten. Gelukkig ben jij geen labiel moedertje die zich van alles laat aanpraten. Maar hoeveel zal ze al de curcus ingepraat hebben.

Doe jij maar wat je goed dunkt, dan komt het wel goed. Nucheter mamma.

Artikelen van Maisa

Voor altijd
Hooiberg
Herinnering
Goede voornemens
Even weg
Gedachten
Vrijheid
Dichtbij
Samen

Pagina's

Webloggers