Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4198

Vertrouwen

woensdag, 16 maart 2016

Tijdens een zware periode met veel verliezen kwam het behalen van mijn bachelor als eerste goede nieuws hier binnen.

Toen ik daarna ook nog tot de Master werd toegelaten, ook al haalde ik de deadline van 1 februari niet, brak de toekomst nog meer open.

Afgelopen week kwam dan toch het beste bericht: de behandeling slaat aan en daarmee is er toekomst.

(Hoe lang die toekomst dan is? Geen idee…)

Ineens ging ik aan het plannen voor een periode tot eind 2017. Dat is lang. Leuk om te doen. Leuk om naar uit te kijken. Ook bekeek ik concertseries in het Muziekgebouw in Eindhoven. De serie ‘Scherpdenkers’ en ‘Kamermuziek’ spreken me aan.

(Boeken of niet?)

Bij de Jeroen Bosch tentoonstelling kocht ik  maandag kaarten van zijn werk. Onder meer van ‘de tunnel naar het licht’: “Dat is leuk,” zei ik tegen mijn lief, “als ik dan dood ben dan kan ik die opsturen.”

(Maar als je dood bent stuur je niks meer op. En de mensen die de kaart krijgen vinden hem vast helemaal niet zo ‘leuk’?)

Ondertussen ben ik heerlijk aan het werk en ik geniet daar enorm van. Ik heb het grote geluk dat ik mijn hele leven leuke banen heb gehad, en ook nu weer kán het gewoon niet beter. Ik werk als jurist op een advocatenkantoor gericht op ondernemers, maar er komt ook ander juridisch werk voorbij. Ik doe daar dus zéér afwisselend werk in een warm en gezellig team, met veel vrijheid en veel uitdaging.

Ik ben een planner, altijd al geweest. Dus maakte ik deze dagen een plan voor mijn Master RW: welke vakken passen er het beste bij mijn werk en welk tempo is haalbaar? Bedenk ik welke concerten we volgend seizoen zullen zien. Twijfel ik over welke landen we zullen bezoeken.

(Alsof er niks aan de hand is?)

Er is ook niks aan de hand. Althans, niet nu. Ik voel me goed, de behandeling slaat aan en de wereld ligt voor me open.

(Maar dat duiveltje zit wel op mijn schouder. Bij alles wat ik denk en doe fluistert het op de achtergrond “Als je dat maar haalt!”)

Het speelt een rol in mijn gedachten als ik denk aan een vakantie over enkele weken, een verbouwing van ons huis, aan het behalen van mijn Master, of aan een grote reis naar de Stille Zuidzee die ik liever nog even uitstel.

(of toch maar niet?)

Neem ik dan een dag pauze, dan leidt dat niet bepaald tot zielenrust. Af en toe bevangt de paniek me. Meen ik wat te voelen en weet ik zéker: het zaait ineens héél erg snel uit en al die plannen kan ik helemaal niet meer uitvoeren. Of word ik heel verdrietig: ik doe wel of er niks aan de hand is, maar dat is er natuurlijk wel.

(Moet ik dat verdriet toelaten of snel weer leuke dingen gaan doen?)

Laat ik nu eerst maar eens genieten van wat er nu voor me ligt: lekker werken, even studievrij, etentjes met vrienden, en ook al heel gauw: samen op vakantie.

afbeelding van tammie29
Offline
Berichten: 16

Ik ben al heel lang niet meer op deze site geweest. In de tijd dat mijn moeder ziek was( 6 jaar geleden) heb ik heel veel aan informatie van deze site gehad. Ik was een trouw meelezer van een aantal vrouwen. Groot was mijn schrik dat er inmiddels een aantal overleden zijn...en jij Ellenk was voor mij een voorbeeld dat je borstkanker echt kunt overleven...

Wat een schrik toen ik las dat het noodlot jou heel hard getroffen heeft....maar ook nu ben je opnieuw een voorbeeld...een voorbeeld van hoe je ondanks dit verdriet zo veel positiviteit uit het leven kan halen. Tenminste, ik lees dit heel duidelijk uit je blogs. Ik denk, nee weet wel zeker dat jouw blogs( een ook van de andere dames hoor) van onschatbare waarde zijn...

Blijf vooral doorschrijven...en genieten...

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Ellenk wat fijn dat er zoveel positiefs op je weg komt. Heerlijk plannen maken voor een toekomst. En ik denk dat af en toe dat duiveltje en een traan ook wel toegelaten mogen worden.

Dat de behandeling aanslaat is super, het biedt je in ieder geval tijd en ruimte om te plannen en je voelt je goed, dat geeft energie.

Geniet van de vooruitzichten, straks lekker op vakantie gaan. Het is je zo gegund!

Liefs, D.

 

 

Offline
Berichten: 541

Lieve EllenK, ik wil gewoon even kwijt dat je het hartstikke goed doet! Ik ben heel erg blij dat de behandeling aanslaat, jij kon echt wel wat goed nieuws gebruiken!! Maar heen en weer geslingerd word je wel, idd. Daar horen denk ik al die gevoelens bij die jij hebt. Voor nu een dikke knuffel en van zulke mooie posts met vooral goed nieuws, daar worden wij hier ook blij van! Ik zit net met mijn Ipad in het zonnetje uit de wind, wat een gelukzalig gevoel hee!!!

Knuffel, Zangeres

Offline
Berichten: 177

Ik hoorde vandaag ergens in een online interview met een vrouw die in 2012 had gehoord dat ze nog maar 2 maanden te leven had, (longkanker, ze leeft nog steeds nu) dat het er voor haar om gaat dat hoop en aanvaarding samen door de deur moeten. Dat is precies hoe ik er over denk, al sinds het begin van mijn diagnose. 

Hoop alleen geeft spanning, omdat het de andere kant kan uitsluiten. Ik heb het vaak uit proberen te leggen aan mensen, degenen om me heen, die niet ziek zijn, lukt toch slecht. Alleen de paar vrouwen in mijn vriendenkring die zelf borstkanker hebben gehad begrijpen het helemaal. Vertrouwen vind ik ook een moelijkerd, tenzij ik het zie als de optelsom van hoop en aanvaarding. Het vertrouwen dat wat er ook gebeuren gaat, het te dragen valt, te accepteren, te doen dus.

Heel fijn alle goede dingen in je leven Ellen! Ik hoop dat de vrije dagen gemoeds-rustiger worden mettertijd. Ongeacht de hoeveel tijd die je nog krijgt.

Lieve groet, Anne

Offline
Berichten: 87

Tja dat duiveltje herken ik heel erg. Ik heb veel vertrouwen in de goed afloop van mijn ziekteproces. Dat is een diep overtuigend gevoel. Maar dan komt het duiveltje: 'en jij denkt dat je uitgezaaide BK gaat overleven? Waar haal je dat vandaan? De chirurg heeft gezegd 'van uitzaaiingen hebben we het altijd verloren' en jij denkt dat je de eerste bent bij wie dat niet het geval is?'

Dan komt de paniek. Grote paniek.  Maar die gaat altijd voorbij. Altijd..... en dan komt het vertrouwen terug. Misschien is het geen vertrouwen in overleven, maar zoals AnneTJula het beschrijft een optelsom van hoop een aanvaarding. Dat wat er gebeurt: je kunt het aan. Het spreekt me erg aan zoals AnneTJula erover schrijft.

Ellen, het gaat goed met je! Fantastisch! Wie had dat een paar maanden geleden durven dromen? Pak het, grijp het met twee handen aan en geniet.

Plannen maken geeft mij ook zo'n boost. Doen!

Offline
Berichten: 1

Wat verwoord je het toch allemaal mooi en helder hier ellenk. En wat geweldig dat de behandeling aanslaat, wetend waar je het voor doet.

En die plannen maken, lekker blijven doen, daar voel je je goed bij. En hoe mooi is het dan dat er bij iedere traan een glimlach op je gezicht komt, omdat je trots bent hoe je het allemaal doet en hoe intens je geniet. Stilstaan bij het leven, maar toelaten dat er nog zoveel is wat je graag wilt doen en daar je plannen op maken.

Ellenk zoals jij altijd schrijft en ik je stukken lees, vind ik je een pracht mens

Lieve groet, Nicole

Offline
Berichten: 177

Wat een opsteker Ellen. Heerlijk!!

Offline
Berichten: 4198

Vandaag vertelde mijn werkgever mij dat ze gaan bijdragen aan de kosten van de Master. Als dat geen vertrouwen is. Echt ontroerend. En lief! Ik heb zelf ook het vertrouwen dat ik dat ga halen maar het is zo fijn als anderen dat ook hebben :)

Offline
Berichten: 169

Wat een fijn nieuws EllenK.

truus
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Hoi Ellenk,

Ik lees niet vlug  blogs, omdat het ondertussen zoveel zijn die schrijven, daar heb je een dagtaak aan, om dat allemaal bij te houden. Maar dacht, zal nu eens even lezen, wat deze dame te mekden heeft  ;).

Waarom zou je je leven niet zo doen, hoe jij dat denkt te doen. Sommige zeggen ook, stel niets uit maar doe het nu. Maar ik denk dat jij daar de persoon niet echt voor bent, bij jouw wordt het dan moeten en dan is het ook niet meer leuk. Dus doe dat wat jouw gelukkig maakt. En een dag niks doen, daar hoef je ook niet schuldig om te voelen, een mens moet je ook af en toe resetten....hihi.   Je hebt nog even tijd nodig om je draai te vinden, maar het zal jouw ook lukken en als het even tegen zit, je weet  waar je wezen moet. Ik ben altijd zo blij, als de medicatie aanslaat...dikke knuffel xxx

 

Offline
Berichten: 4198

Anne,

Als ik mezelf weer aan het voorbij rennen ben lees ik steeds even jouw reactie hier: Hoop en Aanvaarding.

Dat is echt een trigger voor mij: je mag hopen en je mag aanvaarden.

Dat allebei tegelijk doen maakt me wel eens gek. want de hoop op een lang leven lijkt te botsen met het aanvaarden dat het leven kort is.

maar ik doe mijn best.

en het voelt wel goed, dat aanvaarden met hoop, of hopen met aanvaarding.

Offline
Berichten: 3

Hoewel ik hier een tijdje niet geweest was door gebrek aan energie en moed, ben ik na t bijwerken van mn eigen verhaal meteen naar jouw blog gesurft.

Wat een fijn nieuws vanuit jouw kant. Baan, opleiding, kanker. Het gaat volgens mij de goede kant op, richting 77 als ik me goed herinner.

En ja, alles waar jij over loopt te dubben herken ik, maar ik ben dan ook een controlefreak pur sang en wil plannen, doen, niet stilstaan. Als je lijf echter je tot stoppen dwingt, dan zou ik toch eventjes luisteren!

Succes Ellenk wink

Artikelen van ellenk

druk druk druk
Jaloers
Second opinion
Samen Beslissen
Het 'gewone' leven
Zomerse zomer
Een nieuwe start
Pas op de plaats

Pagina's

Webloggers