Amazone
Lid geworden op: 11/04/2011 - 16:00
Offline
Berichten: 55

Zingen

woensdag, 18 januari 2012

 

Eerder schreef ik dat ik hier een beetje naar de achtergrond wilde verdwijnen. Het moest maar eens ‘klaar, over en uit’ zijn met het hele borstkanker gebeuren. Heel logisch en begrijpelijk, vonden jullie ook. Het lezen van nare berichten op het forum maakte me onrustig en angstig, dus even afstand nemen leek heel verstandig.

Maar toen was er plotseling die nieuwe dokter, die mij werd aangeraden door een vriendin. Een huisarts uit Melbourne die jaren geleden last had van angstaanvallen. Hij ging aan de slag met de zogenaamde ‘acceptatie en commitmenttherapie’ (ACT) en was hier zo enthousiast over dat hij besloot mensen met stress of angstaanvallen te gaan begeleiden. In de loop der jaren is hij een autoriteit – vooruit, goeroe voor de sceptici - op het gebied van stressmanagement en mindfulness geworden. En dus kwamen er seminars, boeken, luisterboeken, bedrijfsprogramma’s, websites en een heleboel andere slimme dingen waardoor het ACT-gedachtegoed de oceaan overstak en de nuchtere Nederlandse markt veroverd heeft. Waardoor zijn boek nu dus ook op míjn nachtkastje ligt.

Ik ben pas op pagina 60 maar heb inmiddels al geleerd dat het ‘naar de achtergrond willen verdwijnen’ een verdringingsstrategie is die mij op lange termijn niet zal helpen. Ik ben geneigd deze dokter te geloven, hij schrijft het namelijk heel herkenbaar op. Zijn theorie is simpel en voor mij geloofwaardig:

We willen allemaal gelukkig zijn. Daarom proberen we nare gevoelens (angsten, treurigheid, laag zelfbeeld etc.) te vermijden. Maar hoe meer we hiernaar streven, hoe meer nare gevoelens we creëren. Die proberen we dan weer te vermijden, waardoor we in een negatieve spiraal vast komen te zitten. Hij heeft er een mooie one-liner bij bedacht: ‘de valstrik van het geluk’.

Deze huisarts zou geen goeroe zijn geworden als hij geen oplossing voor de valstrik had. Een oplossing die volgens de wetten van de marketing voor zelfhulpboeken uit zes simpele stappen bestaat. Iedereen snapt ze, iedereen kan ze uitvoeren. Toch heeft hij nog ruim 200 pagina’s nodig om ze uit te leggen en, nog belangrijker, van oefeningen te voorzien. Omdat ik hem het voordeel van de twijfel geef, ga ik de komende weken aan de slag met die oefeningen. De eerste wil ik jullie niet onthouden.

De dokter wil me laten inzien dat angstige gevoelens bestaan uit gedachten en dus eigenlijk niet meer zijn dan een aantal woorden die ik zelf achter elkaar heb geplakt tot een zin. Die gedachten moet je niet willen wegstoppen, maar juist bekijken en aannemen voor wat ze zijn: een serie woorden. Hij raadt me aan voor elke nare gedachte de volgende zin te plakken: “Ik merk dat ik de gedachte heb dat…”. Zo gezegd, zo gedaan: “Ik merk dat ik de gedachte heb dat ik nog steeds kanker in mijn lijf heb”. Helpt het? Tja, het klinkt in ieder geval iets beter dan: O jee, ik heb pijn in mijn ribben dus heb ik vast nog steeds kanker in mijn lijf!

Wat ook héél effectief is volgens de dokter, is de gedachte te zingen op de melodie van ‘jingle bells’. Gelukkig kreeg ik die melodie sinds de kerst toch al niet uit mijn hoofd dus zet ik moeiteloos in: “Kankerlijf, kankerlijf, kanker in mijn lijf…Ik heb de ge-dachte dat er kánker-zit in mijn lijf, Heeej! Kankerlijf, kankerlijf…” Zo ben ik dus in gedachten aan het zingen. En intussen moet ik erom gniffelen. Geen idee of het echt gaat helpen, maar die nare gedachte is voor mijn gevoel toch een stukje luchtiger geworden.

En weet je wat nog leuker is: het mag van de dokter ook op de melodie van ‘happy birthday to you’.

Offline
Berichten: 350

Isis, je blog ontroerd me vreemd genoeg heel erg, even een brok in mijn keel weg slikken. Ik lees en herken je angsten. Wat fijn dat je op deze manier je angsten toch onder ogen durft en kunt zien en ik hoop dat je er echt baat bij hebt. Ik vind de zin  "Ik merk dat ik de gedachte heb dat ... " wel een hele goeie en denk dat ik heb maar op mezelf ga toepassen. Het relativeert gelijk je angst en dat is wel zo prettig!

Het liedje laat ik achterwege, die is me een beetje TE vrolijk haha. Hoop dat je er echt baat biij hebt en andere meiden ook. Take Care, liefs Essie

ien
afbeelding van ien
Berichten: 269

HILARISCH!!!!           ( het liedje dan he)

afbeelding van Aaike
Offline
Berichten: 370

Hoi ISis,

Ik ben ook een fan van mindfulness en yoga  en meditatie. Ik heb laatst nog een training gevolgd op het Helen Dowling Instituut en daar ook veel van dit soort kennis en oefeningen geleerd.  Maar ook omdat ik een theateropleiding heb gedaan zit ik wel op deze stroom. Het is een soort levenskunst. Een leven in aandacht en bewust zijn.  OOk de kracht om dingen te wenden, in gedachte. Een angstige gedachte ombuigen naar een minder angstige gedachte kan heel heilzaam werken. Ik geloof daar heel erg in. Het zingen is een goeie zeg. Ja ik denk dat humor en lichtheid sowieso heel heel heilzaam zijn.  Ik hoop voor jou dat je er nog veel uit kan halen voor jezelf.

Offline
Berichten: 162

Dat afstand nemen, klaar, over en uit met dat borstkanker gedoe en 'vooruit met de geit' gevoel ken ik ook. Maar ergens diep vanbinnen zit dat kleine stemmetje dat piept; hoezo klaar?  Ik denk ook dat het goed is om daar af en toe toch in te duiken en niet weg te stoppen. Van je liedje werd ik al vrolijk, dus misschien is het wel iets! Maar ik geloof dat ik toch een ander liedje ga zoeken, want die kerstliedjes komen me de..uit...en jarig ben ik ook nog niet..haha

Offline
Berichten: 438

Dit is een prachtig toppunt van relativeren... ik zou er ook om moeten gniffelen en een draaikonterig dansje erbij ontwikkelen en mezelf dan waanzinnig uitlachen... Maar ook toelachen, want de gedachte ís er en het gevoel écht...

Toch als je dingen de ruimte geeft, is de ruimte die ze innemen minder groot. Dat lucht toch op. En "klaar" is het nooit maar bij tijd en wijlen wel meer op de achtergrond, Het forum is zonder verplichtingen; je hebt er wat te brengen en te halen, afhankelijk van het moment. Laat dat ook lekker zo zijn en dan blijven we lekker zingen

Het amazonetheater had een héél fout liedje op hoofd-schouders-knie en teen... heerlijk...

Offline
Berichten: 4169

Lieve Isis,

Het liedjes past ons allemaal. Want zelfs zoveel jaar na dato is kanker in ieder geval niet uit mijn hoofd. Ik ben niet bang. Maar vol vertrouwen dat is toch weer iets heel anders.

Voor mij past het omdat ik die kanker zie en voel, ook al is hij dan al lang weer 'weg'.

en dan kun je er het beste maar mee lachen, een vrolijk liedje, het zat meteen in mijn hoofd en ik voel me er niet onplezierig bij ;)

Ik hoop dat het zo voor jou ook gaat werken en ben benieuwd hoe je de komende weken verder zult varen. varen varen over de......

X

Ellenk

Offline
Berichten: 617

Lieve Isis,

Ik lig helemaal in een deuk bedankt je vrolijkt mijn dag weer op. Ik zie je al helemaal zingend op de melodie van jingle bells. Geweldig. Neemt natuurlijk je angst en het rotgevoel niet weg maar heeft mij nu even heel goed gedaan.

Veeg de lachtranen weg uit mijn ooghoeken.

Soms is het zo triest dat je er maar beter om kunt lachen.

XXX

afbeelding van annie_2
Berichten: 857

Die dokter heeft wel humor zeg. Tja, en daarmee wordt alles luchtiger, anders dan ervoor, leefbaarder. Koester je dokter, het boek en jouw eigen humor. Want: zing ze.....van..... Verzin maar wat, kan jij zeker en vast goed!
Ik zit hier echt mee te gniffelen.

Offline
Berichten: 589

Mindfulness. Ik weet het. Het is zó herkenbaar. Mij helpt het. Ik heb het, met ups en downs, weer wat meer opgepakt en ik voel me er weer in thuis. Leuk om te lezen dat jij dat ook hebt/begint te hebben ;) xx

Offline
Berichten: 110

Kankerlijf, kankerlijf, maar jij bent toch een lekker wijf!

Offline
Berichten: 567

Ik ben benieuwd Isis. Hou je ons op de hoogte ?

Liefs Linnie

Offline
Berichten: 187

Gierend rol ik van de bank.... kankerlijf, kankerlijf....

Overigens nog niet zo heel lang geleden zelf een mindfulness training gevolgd, herken wel het één en ander van jouw goeroe... 

Blijf je erover posten, dan blijf ik meegluren bij je?!

Liefs, Belle

Offline
Berichten: 65

Isis, fijn dat je weer blogt! Je maakt me deelgenoot van je angsten en je zoektocht om er mee om te gaan en weet me tegelijkertijd te laten bulderen van het lachen. De herkenning is groot.

Offline
Berichten: 77

Geweldig! Dank voor het laten lachen en suc6 met je nieuwe strategie. Hou je ons op de hoogte?

X

Offline
Berichten: 55

Thanx, en ik zal zeker verder hierover posten als er nog andere goede technieken in het boek staan! Ik wou dat die dokter in Nederland woonde, dan zou ik hem eens opzoeken.

Artikelen van Isis

Vaarwel
Kracht
Zingen
Surfen
Pannetje
Buikgevoel
Marmot
DoodsAngst
Tweederangs-Angst

Pagina's

Webloggers