Amazone
Lid geworden op: 16/01/2006 - 09:02
Offline
Berichten: 453

Weer thuis!

zondag, 20 augustus 2006

Heb gisteren het ziekenhuis mogen verlaten. Het gaat nu redelijk met me. Wel last van de wond maar dat gaat ook steeds beter.
Gelukkig een goede uitslag! Geen kwaadaardig weefsel aangetroffen tussen het littekenweefsel. Wel weefsel wat ontstoken was. Waarschijnlijk nog door de bestralingen. Dit is in de loop van de tijd meer geworden dus daarom was er toename van weefsel wat ze niet konden verklaren.
De operatie is harstikke goed gegaan. Weinig pijn erna, alleen heel veel last van de narcose. Paar dagen duizelig en een dag goed misselijk. Kreeg hier wel iets voor via het infuus. Het zakte dan zodat ik dan gauw iets kon eten. Was echt van plan om zondag na de o.k. naar huis te gaan totdat ik zaterdagavond heel veel pijn kreeg.
Verklaring hiervoor hadden ze niet. De huis rondom de wond was gezwollen en pijnlijk maar was niet echt rood. zondag gepuncteerd en er kwam alleen maar "goed wondvocht" uit. Maandagochtend werd ik wakker en voelde me echt niet lekker. Had toen al koorts. Pijnstilling hielp nu wel goed, ik kreeg Tramal en heb bijna hele dag geslapen.
Koorts zakte niet mbv paracetamol, steeg alleen maar.
Bloedkweken gemaakt en met antibiotica gestart via het infuus.
Dinsdagochtend weer de wond gepunteerd op een andere plek. Nu was het wel ontstekingsvocht wat er uit kwam. Maar op zich niet zo heel erg.
Er zijn wat nietjes verwijderd en de wond is opengemaakt (auw!)
Longfoto's en urine onderzoek gedaan. Ze wisten nog steeds niet zeker of
het van de wond kwam. Wel is het wondvocht op kweek gezet (check op stafylokkokken aureus). Gelukkig is nu de meeste pijn weg. Ben echt niet kleinzerig maar ik heb echt liggen janken van de pijn, echt niet te houden. Kon mijn rechterarm niet eens meer bewegen.
Ik moet voorlopig wel twee keer per week terug op controle van de wond. Het zal nog weken duren voordat deze gesloten is. Ik moet het twee keer per dag spoelen onder de douche en met een gaasje wat dichtstoppen. Het wondje zit net onder de oksel, vervelende plek dus. Maar ik ben blij dat ik de keuze gemaakt heb tot amputatie. Weg met de onzekerheid elke keer weer bij de controle. Weg met de pijn in de borst.
Heerlijk!
Ga me nu verder voorbereiden op mijn tocht in Spanje. Vanmiddag trek ik de wandelschoenen aan en begin aan een kleine wandeling.
De hummels gaan naar de Efteling, ik rij mee met Jos en doe de terugweg te voet. Mijn moeder loopt gecelly mee dus ik ben niet alleen.
En als het niet gaat hoef ik maar te bellen. Het is maar 6 km dus een mooie start. Daarna weer even lekker naar bed.

Artikelen van celly

Webloggers