Persoonlijk verhaal van Babsje

Hai ik ben Babs 37 jaar oud en net te horen gekregen  dat ik borstkanker heb ,deze blijkt hormoongevoelig en her 2 positief. Het bleek met de hapjes dat het niet in de lymfe zat in de oksel maar ik hoorde na de pet scan dat de wand wel verdikt was in de oksel en dat er plekjes in de lymfe achter borstbeen  zaten waar ze dus niet bij kunnen met opereren . Nu hopen ze dat met chemo kapot te krijgen heeft iemand daar ervaring mee ? .... ook dachten ze met de mri dat het om een bepaald gebied ging maar blijkt dat het in het borst op meerdere plekken zit dus borstbesparend lijkt haast geen optie meer. Nu heb ik me daar wel bij neergelegd want wat ze weg kan halen ... dan maar weghalen toch?!liefst vandaag nog ... maar begin straks eerst met chemo ... hoor maandag hoe mijn hele behandeling uit gaat zien maar word een zware lange weg zei mijn arts. Hoe gaan jullie met alle gedachten gangen en emoties om ? Ik probeer er zo positief in te gaan... 

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Dat zijn heftige mededelingen die je daar te verteren hebt gekregen. Hoe we met onze emoties omgaan, is denk ik heel persoonlijk. Ik denk dat het ook een soort van golvende beweging is voor de meesten. De ene dag kun je er beter tegen dan de andere dag.

Ik wens je veel sterkte bij de hele behandeling. Ik hoop dat de chemo goed werk doet!

En als je psychisch vast dreigt te lopen, schroom dat niet en schakel een psycholoog in. heb ik ook gedaan na 8 maanden behandeling. Ik heb er heel veel aan gehad.  Ik was teveel bezig mooi weer te spelen in kijn omgeving......tot ik het gevoel had erin te stikken zeg maar.

 

Offline
Berichten: 4282

Welkom hier, wat veel slecht nieuws kreeg je in korte tijd.

Is er al enig zicht op de prognose? word je curatief behandeld? dan heb je nog zicht op goed herstel, al is de weg ernaar toe een lange.

Onthoud goed dat iedere dag er maar een is. en zo gaan de minder goede dagen ook weer snel voorbij. Hulp bij dit traject is heel normaal. Dus bij twijfel doen.

Mijn huisarts zei: 'je kunt beter op tijd hulp vragen dan helemaal vast lopen en dan pas aan de bel trekken.' Dat heeft me zeker geholpen.

Veel sterkte en succes met je chemo: dat hij zijn werk maar heel goed mag doen! Begin je ook met herceptin?

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Bedankt voor jullie reactie! Ja ik denk idd ook wel dat iedereen er weer anders mee omgaat.Iedereen zal het ook weer anders ervaren . Op dit moment leef ik een beetje in een Roes maar natuurlijk ook het besef is er wel. Je moet in zo n korte tijd accepteren , incasseren .....mijn  behandeling en hoelang en hoeveel weet ik nog niet. Dit hoor ik nu aanstaande maandag. Ik weet alleen dat ik chemo krijg met imunnotheraphie en hormoonbehandeling met daarna nog bestraling en dat het idd een lange weg word. Ze gaan voor genezing dus daar moet ik mijn hoop op vestigen . al word het zware lange weg  ik wil er ook zo positief mogelijk in gaan , maar denk dat het vertrouwen pas komt als mijn eerst volgende scan aangeeft dat de behandeling aanslaat. ... kreeg trouwens ook nog een allergische reactie van contrast vloeistof van de pet scan .... ook niet fijn je hele lichaam onder de jeuk bultjes.... ik zal zo jullie verhaal nog even lezen dan ben ik een beetje bij hoe het met jullie gaat verder... 

Offline
Berichten: 306

Helaas welkom hier, Babsje. Heel veel sterkte maandag met het gesprek en dan die berg op. De weg is inderdaad lang en zwaar, maar stapje voor stapje die berg op. Probeer het ook echt stap voor stap te bekijken en het traject mentaal in stukken te hakken, dat zal je helpen om gevoelsmatig de controle te houden over je situatie. 
Ik ga duimen dat de chemo heel goed zijn werk doet, op naar weer een leven zonder kanker!

Teuntje
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Heftig verhaal Babsje ,wil je sterkte wensen voor je traject  en ik hoop dat alles goed komt , stapje voor stapje en dag voor dag heart

Bij mij zit de tumor in mijn borstbeen ingenesteld ,dus niet operabel Ik leef hier al bijna 5 jaar mee .

Vroeger dacht ik altijd als je kanker hebt dan MOET dat UIT je LIJF ....

maar als dat niet gaat verleg je ook weer je grenzen en dan merk je dat er ook nog een leven is met kanker .

En dat is niet altijd even makkelijk hoor maar het bestaat wel wink

Lieve groet Teuntje 

 

 

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

He ann -77 en teuntje bedankt voor jullie bemoedigende woordje. Ik ga het zeker proberen stapje voor stapje te bekijken . Dat is denk ik ook het beste omdat ik alle scenario's kan bedenken maar ik natuurlijk nog niet weet hoe het zal gaan verlopen. Dus ik laat het wel gewoon gebeuren .  En teuntje het is ook wel logisch dat als je  deze ziekte hebt zoiets heeft het MOET er weg ik denk velen met ons ... maar ik denk dan als het idd stabiel zou blijven en het verder tot zover geen hinder geeft en je toch jaren nog zo kunt blijven leven dat je zeker ook je grenzen weer verlegt. ik heb nog jonge kinderen en niet dat het erger zou zijn als ik nog ouder zou zijn dan nu en het dan was gebeurd maar nu ze nog zo jong zijn denk ik wel ik hoop toch wel dat ik ze nog oud zie worden .... maar dat is ook menselijk natuurlijk en het stukje angst als je eenmaal te horen krijgt dat Je iets verkeerds bij je draagt. 

Offline
Berichten: 3

Babsje,,angst is heel normaal. Maar ook voor iedereen anders. Ik was tijdens diagnose en behandelingen niet bang voor kanker. Ik was banger voor schade chemo en hormoonthrrapie en dat ook geweigerd. Geen makkelijke besluiten maar goed doordacht en doorvoeld. Wat mij hielp was inderdaad het traject in stukken hakken. Je kan die berg niet in een keer op. Tijdens behandelingen had ik ook mooie momenten juist. Bij mij kwam de angst pas na de behandelingen. Heeft ook te maken met bijwerkingen waar ik nog steeds mee kamp: vermoeidheid en pijn. Wat ikzelf heel belangrijk vond is niet 'te vechten tegen kanker' maar te willen leven. En ik snap wel goed dat je n kankervrij lijf wilt. Veel sterkte en wees lief voor jezelf!

Offline
Berichten: 526

Hoi Babsje, welkom bij de Amazones. Hier zijn allemaal vrouwen zoals jij met borstkanker. Zoveel soorten en zoveel verhalen en ervaringen. Het klopt zéker dat als je de berg van onderaf bekijkt dat hij erg hoog is. De meeste bk trajecten zijn langdurig en best zwaar. En toch, als je stukje voor stukje de stappen zet, is het beter te doen en te overzien. Eerst de chemo, begrijp ik. En als je er mee begonnen bent, dan ook wegstrepen wat je gehad hebt. Ik hoop dat de chemo goed zijn werk zal doen, meestal krijg je tussentijds een mri om dat je kunnen zien!

Heel veel sterkte met alles! Lieve groetjes, Zangeres