Lid geworden op: 14/10/2005 - 08:47
Offline
Berichten: 88

(g)een (2e) kindje na borstkanker [Roosmarijn]

dinsdag, 25 maart 2008

Wij zijn momenteel in overleg over wel of geen 2e kindje en we weten zo goed als zeker dat we er niet voor zullen gaan.
De redenen zijn:
Angst om toch uitzaaiingen te hebben. En stel dan dat tijdens of vlak na zwangerschap zich openbaart. Weer stress in gezin en 2 kindjes zonder mama.
Angst voor eierstokkanker (brca 1)
Niet door willen geven brca1.
Ik zie lichamelijk en emotioneel teveel op tegen:
verwijdering andere borst, zwangerschap, baby, verwijderen eierstokken in een paar jaar tijd. (want ik wil uiterlijk over 4 jaar mijn eierstokken eruit) terwijl we nu nog herstelende zijn. Ook voor onze relatie lijkt me dit een te grote druk.
Afijn, maar...
Ik had GEEN hormoongevoelige tumor.
Ik lees wel over vrouwen die in soortgelijke situaties wel voor (nog) een kindje gaan. dan bekruipt mij het gevoel:
Zij wij nou zo zwak dat we dat niet zien zitten????
laten we ons teveel leiden door angst????
...................................
want het is niet dat we het niet zouden willen. Integendeel... :(

(p.s. Ik begrijp trouwens heel goed als mensen wel voor een kindje gaan na borstkanker en heb daar ook alle respect voor!)

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Roosmarijn, ik begrijp je helemaal. Ook ik wil het risico niet lopen. Verdriet heb ik er wel van. Het overheerst niet, maar soms doet het pijn als ik zo'n gezellig gezinnetje met meerdere kinderen voorbij zie komen.

Voorvalletje dit weekend.
Ik lag met mijn dochtertje (3) in bed TV te kijken en er was iets met een klein babietje.
Isis zegt tegen mij: "Mama, ik wil zo graag een klein babietje."
Ik zeg: Ïk ook, maar omdat ik ziek ben geweest aan mijn borst, kan ik nu geen babietje meer krijgen, maar dat vind ik wel heel jammer."
Isis zegt: "Maar mama, gelukkig heb je al een kindje he....."
Ik, helemaal ontroerd: "Ja, he, en gelukkig nog wel zo'n mooi en lief kindje...." (waarna ik haar natuurlijk ontzettend geknuffeld heb).

afbeelding van Ayelen
Offline
Berichten: 89

Makkelijk kletsen voor mij, een moeder met twee kinderen…maar wel nog steeds altijd en eeuwig enig kind…

Ik weet niet de echte reden waarom ik enig kind ben gebleven, ik zal jullie niet vervelen met de redenen die ik kreeg, die waren helaas niet leuk minder dan leuk zelfs…

De pijn van enig kind die begrijp ik, ik verlangde naar een grote broer, een hele lange tijd…en toch…het enige waar het om gaat is liefde krijgen van papa en mama…

Ik heb deze helaas niet gekregen. Het is gewoon een feit en dat heb ik inmiddels geaccepteerd, ik ben absoluut tekort gekomen en daar had geen broer of zus wat aan kunnen doen, aan kunnen veranderen!

Het is enorm sneu als je om welke reden dan ook geen tweede kind kunt krijgen…om welke reden dan ook. Maar geloof me als ik jullie vertel, dathoe groot die wens ook is bij je kind…Geef je wonder een boel liefde, en het komt goed. Meer is er niet nodig…

Wat de reden ok is voor een eventueel tweede kind, geef je eerste, je enige kind liefde en aandacht en het kinderlijke verdriet dat er geen broer of zus is zal nooit meer zo zwaar wegen…

Het klinkt zo simpel,maar het is ook echt zo simpel, liefde is de kern tot alles...1, 2 5 , 9, 12 kinderen....als ze maar geliefd zijn, als ze zich maar [u]geliefd voelen [/u]tot in hun ziel...

[kiss] Moon.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Lieve Ayelen,..... heb zo'n zin om je even te knuffelen....

Vorig jaar heeft er in het januari nummer van Magazine Psychologie een artikel gestaan over enig kinderen. Het kwam er op neer dat er geen verschillen waren tussen enig kinderen en kinderen uit een gezin met meerdere kinderen, en als er wel kleine verschillen werden gevonden, waren die in het voordeel van de enig kinderen (taal beter ontwikkeld, zichzelf alleen kunnen vermaken,....). Er was echter één ding waar zowel de enig kinderen als hun ouders enorme last van hadden en dat was het vooroordeel over enig kinderen (dat ze niet kunnen delen, dat ze asociaal zijn en noem het maar op).

Ik heb er nog vaak aan moeten denken en denk inderdaad dat je je kind niet tekort doet als je maar liefde geeft (maar dat neemt niet weg dat ik er soms toch verdriet van heb).

afbeelding van Ayelen
Offline
Berichten: 89

heb er maar verdriet van lieverd, dat is goed, want het is gewoon klote...maar weet je wat?

Jouw meissie, die snapt het nu al, die snapt iets wat ik in die tijd nog niet begreep...

Jij hebt er verdriet van, jij huilt, maar weet dat zij, jouw wonder zo geliefd is, zich zo bijzonder voelt dat ze de wereld de andere kant om zal weten te draaien...die kant op waar we allen op zitten te wachten...alleen maar door de liefde die ze ervaart...

Ik zal jou zeer zeker een enorme knufflel geven de eerst volgende keer dat ik je weer tref, en het zal wel even duren voor ik je loslaat , mooi lief mens van me [kiss]

Offline
Berichten: 88

Tranen rollen over mijn wangen na het lezen van jullie berichtjes.
En dat voelt best goed, even huilen, al die wegestopte tranen.
Jullie zeggen het zo mooi, ik ben er even stil van...

Onderwerp gesloten