Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4281

Pijn

vrijdag, 14 september 2007

[size=25][b]Pijn[/b][/size]
 
Wat is pijn ? Pijn is er altijd. Toch heb je soms 'nergens' last van. En soms voel je ieder prikje, ieder piepklein pijntje. Is het dat de pijn zelf soms zo overweldigend is ? Of kan je geest soms geen barricade opwerpen tegen die pijn ? Zijn de dagen dat het al te erg is gewoon dagen dat het al te erg is. En jezelf wapenen niet meer helpt ? Of zijn deze dagen de dagen dat je door stress, zorgen, of slecht geslapen je pijn gewoon meer voelt ? Heeft iedereen eigenlijk pijn ? Dat vroeg ik me vandaag weer eens af. Ik las een artikel waarin stond dat je met name bij het ouder worden steeds regelmatiger wel ergens pijn hebt. Dat dat eigenlijk bij het leven hoort. En dat de een daar beter mee omgaat dan de ander. En toen dacht ik, ja, na 2 keer kanker, 2 keer chemo, zonder eierstokken, ben ik natuurlijk veel ouder. Of eigenlijk niet ik, want ik voelt nog steeds jong :wink: , maar mijn lichaam. Dat is veel ouder dan ik zelf ben, en het houdt mijn jonge geest niet altijd bij geloof ik. Hardlopen is niet iets voor ouwetjes. Dacht ik. En toch doet hardlopen voor mij wat ik graag wil. Na dagen van erg veel pijn kon ik vandaag op onze nieuwe loopband. Ik durfde bijna niet want ik was bezorgd over hoe dat zou uitpakken. De Damloop is tenslotte al over 9 dagen en ik wil niks meer riskeren. Maar na een half uurtje stevig doorrennen voel ik me vanavond aanmerkelijk beter. Niet dat ik nu geen pijn meer heb, maar het is meer draaglijk geworden. Niet meer zo bedreigend. Want dat is het vaak met meer pijn. Dan vraag ik me af: wat als dit zo blijft ? Het is een rare gedachte hoor, want uit ervaring weet ik dat het altijd weer minder wordt. Waarom vertrouw ik daar dan eigenlijk niet op op zo'n moment? Pijn blijft een raar iets, het reist met me mee. Tegenwoordig denk ik vaak aan de hond van Natas :wink: . En dan lach ik even en denk, blaf maar, ik ga lekker gewoon door. Tenminste, meestal dan hé. Soms ben ik gewoon even hartstikke zielig. Ik ben ook maar een mens.

Offline
Berichten: 4281

Al een poosje lijkt de lucht die ik kreeg toen ik stopte met tamoxifen te verdwijnen.

Pijn.

Die doorsijpelt door alles heen.

Vanmorgen en gisteren werd ik me er ineens weer bewust van.

Ik ben namelijk vreselijk bang voor de tandarts. Alle vullingen linksboven zouden donderdagmorgen worden vervangen door witte vullingen, ze zaten er zo'n 30 jaar in of zo, dus dat mocht wel eens een keer.
Uit voorzorg had ik 's morgens al een ibuprofen genomen.

En ik ging me toch relaxed door de dag heen. Sowieso viel het erg mee bij de tandarts, hoewel het nooit een pretje wordt. Maar de rest van de dag ging het ook prima.

Vrijdagmorgen om een uurtje of 11 voelde ik ineens wat ik voel (meestal gaat de knop om en voel ik niks). Dat het zeer doet: al mijn gewrichten.... rug, heupen, knieen voeten, schouders, vingerkootjes. En niet zo'n beetje ook.
Afgelopen week was één vingerkootje ook echt dik en rood. Een soort van ontsteking. En dat doet ook gemeen pijn.

En vandaag is het in alle gewrichten nog veeeel erger. Grrrrrrrrrrrrrrrrrr. Het gaat vast sneeuwen, hoop ik dan, want dan gaat het ook weer over.

De hardloopkleding staat in de gang maar ik durfde het gewoon niet. Heb net een stukje gewandeld en dat ging. Redelijk. Terwijl ik weet dat het na het hardlopen meestal weer beter gaat. Afijn morgen dan maar.

Af en toe ben ik hier toch wel echt boos om. Verd(&*()&)(0$%^$^*.
Nooit ben je er mee klaar. Dit zijn natuurlijk de gevolgen van twee keer chemo, hormoonbehandelingen en geen eierstokken meer. Dat bedoelen artsen met kwaliteit van leven als ze liever niet je eierstokken eruit halen vermoed ik.

En ik weet ook wel dat ik niet moet denken hoe zal dat in godsnaam over 10 of 15 jaar zijn. Dus dat doe ik ook niet (écht, bijna nooit) maar het is nu al zo vervelend soms.

In mei mag ik weer op controle bij de oncoloog en ga ik me toch eens laten doorverwijzen. Ik weet niet eens bij welke dokter ik dan eigenlijk moet zijn. Misschien wel naar de reumatoloog of zo ?

En zo meteen pak ik lekker weer een ibuprofennetje. Voor de zalige rust en ontspanning :wink: .

Offline
Berichten: 4281

Dus zat ik vanmorgen bij de huisarts.
Vanwege de pijn die de laatste tijd nooit meer weggaat.

Begonnen met de rugpijn.... daarom niet meer gesport ..... daarna alle andere gewrichten steeds meer aan het opspelen.

Dus ja hoor, omdat ik het in mijn rug had/heb, te weinig bewogen en dáárdoor zijn dus die andere gewrichten waarschijnlijk over de rooie :evil:

Of ik aan uitzaaiingen dacht? Neen echt niet want de pijn is niet erger geworden in mijn rug. Eerder minder in de loop van de maanden maar daarvoor in de plaats op veel meer plaatsen. Dat liet hij verder aan de oncoloog over. En nee, inderdaad, gezien de klachten dacht hij zeer zeker niet aan uitzaaiingen. Dus daar waren we het over eens samen.

Dat ik vooral moet blijven sporten. Dat hardlopen wellicht niet de meest geschikte vorm is omdat dan je gewrichten toch meer belast worden.

Dat ik mag gaan fietsen, en fitnessen en dat vooral de cross-trainer dan heel goed is omdat die heel veel gewrichten en spieren in één keer pakt.

Woedend ben ik. Want ik wil doen wat ik leuk vind maar zoals altijd valt er niet zoveel te kiezen hè ?

Want wat het hoofd wil en wat het lichaam daar blijkt als altijd een heel groot verschil in te zitten.

Afijn dit weekend begin ik met fietsen. We hebben een antieke spinner staan hier op het werk en daar ga ik dan maar mee beginnen. Als ik een keer bezig ben dan knap ik er vast van op.

Maar voor nu moet ik huilen. :cry:

Ik las net het bericht van Dees die merkt dat het nooit meer hetzelfde wordt. De frustratie veroorzaakt door alle gevolgen die borstkanker gevolgd door eierstokverwijdering met zich meebrengt. Die vroege overgang die zo verschrikkelijk veel veranderingen aanbrengt in je lichaam die onherstelbaar zijn.

En zo is het.

Het wordt nooit meer hetzelfde en meestal lukt het ons stoere Amazones best om dat weg te denken, er mee om te gaan.

Maar soms lukt dat gewoon even niet.

Vanavond een etentje met mijn vriendinnen, van al mijn hele leven, die als altijd als balsem voor mijn ziel zullen zijn. Dat weet ik nu al en daarin vind ik nu al een beetje troost.

Offline
Berichten: 4281

Nou dan.

Vandaag op de spinfiets gezeten. Ik kon me nog herinneren dat ik bij de fietsers gelezen had dat je hartslag laag moet blijven. Dus daar heb ik op gelet. Gewoon mijn muziek mee en tegelijkertijd een lied ingestudeerd. Ik dacht, als ik kan blijven zingen dan is de inspanning niet te zwaar.

En toen nog stiekem 3 keer 1 minuutje zacht hard gelopen op de band en 3 minuten gewandeld.

Moest kunnen toen ik warm gedraaid was.

En sowieso voel ik me nu dus beter dan daarvoor omdat als ik niks doe mijn hoofd steeds zwaardere gedachten krijgt maar het lijkt ook zo te zijn dat mijn gewrichten minder zeer doen ná het fietsen dan ervoor.

O o o, hoe kon ik toch zo dom zijn om de afgelopen twee maanden rust te nemen en dan ook maar helemaal niks meer te doen behalve wat wandelingen met de hond.

Bewegen is zó belangrijk. Voor iedereen en altijd. Als je kunt moet je het doen. Als je het niet kunt dan moet je gaan opbouwen.

Amazone power haal je uit lotgenotencontact maar vind je ook in je eigen lichaam als je het weer uitdaagt.
En die uitdaging ligt voor iedereen anders.
Voor de één is het vijf minuten wandelen, drie keer per dag, omdat iets anders gewoon nog niet of niet meer kan.
Voor de ander is het opbouw vanuit het niets na de chemo.

Maar dat het goed is, daar twijfel ik echt nooit aan.

Alleen vergeet ik het af en toe voor mezelf :wink:

Als ik het nou de volgende keer weer vergeet, willen jullie mij er dan aan herinneren ?

Offline
Berichten: 4281

De afgelopen tijd hebben mensen nogal eens gesuggereerd dat ik meer pijn heb omdat ik het zo verschrikkelijk druk heb.

Nou dat klopt dus niet.

Afgelopen week was met top de allerdrukste week van dit jaar :shock: .

En ik lijd daar niet onder. Ik word er wel moe van. Vandaag had ik niet veel puf meer. Maar ik vind het niet erg. Ik ben wel blij dat het niet altijd zo is hoor, maar nee, af en toe is het wel kicken: zó hard werken, non stop doorpezen.

En het allerbijzonderste is dat ik deze week dus echt veel minder pijn heb.
In bijna al mijn gewrichten is de pijn bijna weg.

Wat is er dan veranderd ?
Ik ben nog meer vis gaan eten, 3 dagen per week, en op de dagen dat ik geen vis eet neem ik zo'n omega 3 capsule, die lagen achter in de kast.

Veel minder vlees ook. Ook op de dagen dat ik geen vis eet, niet altijd vlees. (wij eten relatief veel varkensvlees: want gehaktballen, hamburgers en gehakt voor bij macaroni of nassi, vindt puberT lekker).
En dat heb ik deze week niet gehad.

Dat heb ik uit Dees haar dieet gepikt. Ik heb nog wel melkprodukten genomen en kaas.

Komende week ga ik het weer proberen. Veel vis, weinig vlees.

Eens kijken of het weer werkt. Ik ben heel erg benieuwd..... :lol:

Onderwerp gesloten