Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4268

presentatie

dinsdag, 15 februari 2011

Profielwerkstuk

Vanavond was de avond waarop op de school van onze zoon de profielwerkstukken werden gepresenteerd. Zo'n profielwerkstuk is nog een hele bevalling en ook al doet puberT dit helemaal zelf, zorgen hebben we ons natuurlijk wel gemaakt. Over of het allemaal wel goed zou komen...

Gisterenavond hebben de werkstukken in viervoud gekopieerd en mooi ingebonden en vandaag konden ze nog voor de presentatie de werkstukken inleveren. Want zo'n werkstuk maak je gewoonlijk met een klasgenoot.

En het werkstuk van onze puberT ging over...... het bouwen van een nieuw muziekinstrument, wat anders?
Met een van zijn beste vrienden heeft hij vanaf de zomervakantie met wisselende intensiteit eraan gewerkt. Het resultaat was uiteindelijk veel minder af dan ze vooraf gedacht hadden, want tja, het bouwen van een instrument is echt veel moeilijker dan je vooraf je kunt voorstellen, maar uiteindelijk is het ze gelukt. Met veel uren, heel veel uren, en met veel meer inspanning dan ze verwacht hadden.

Het was een dubbele opdracht want puberT deed het vanuit de natuurstroom en zijn vriend vanuit cultuur. Toch hebben ze heel veel samengewerkt en ze hadden ook duidelijk ieder hun eigen inbreng en kwaliteiten.

Vanavond zagen we werkstukken over: 'de kracht van een schot als je tegen een bal trapt', 'de invloed van psychoanalyse op het surrealisme', 'hoe de strijd tussen het hoog houden van de yen en de dollar verloopt en kan aflopen', 'een onderzoek naar anorexia' met een prachtig tijdschrift, een tweede tijdschrift over het volgen van je dromen, je passie, waar puberT dan weer in figureerde met zijn band, en ga zo maar door.

Diep onder de indruk van alles wat we gezien hebben reden we weer naar huis. In de loop van de avond hoorde ik van het overlijden van een voor mij onbekend vrouw van 52, aan borstkanker, afgelopen week.

En indankbaar zat ik onderweg naar huis te bedenken dat ík ook deze mijlpaal, 16 jaar na mijn eerste diagnose, gelukkig wél heb mogen halen. De fluit die o.a. gebouwd is, als onderdeel van het nieuwe instrument, is de mijne (ik heb een verzameling fluiten omdat ik zelf fluit) en ik zal hem koesteren.

PuberT presenteert prima, vormgeving en plaatjes zijn dan weer niet zo'n ding, maar als hij het nieuwe instrument - een luchtgitaar ;) - (een door lucht aangeblazen snaarinstrument) bespeelt begint hij te stralen. Dat hij daarnaast ook onderzoek naar frequenties en verklaringen van geluid en golven erbij moest leveren, tja, dat  heeft hij natuurlijk braaf gedaan, maar dat daar zijn hart uiteindelijk niet ligt, is duidelijk.

PuberT is bijna 18 jaar oud, deze school die zo zijn thuis was gaat hij alweer bijna verlaten. Hij is er klaar voor, ook al weet ik zeker dat hij alles wat daar zo vertrouwd voor hem is geworden, vreselijk zal missen.

Offline
Berichten: 1161

Ellenk, ik zie je daar al helemaal trots zitten te wezen.

Daarvan had je 16 jaar geleden amper van durven dromen.

Ik kan me voorstellen hoe intens gelukkig je naar huis bent gereden.

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Wat geweldig dat je hierbij kon zijn, 16 jaar na je eerste diagnose. Ik ben heel benieuwd wat Puber uiteindelijk gaat doen...

Offline
Berichten: 304

Oh dan ben je zo trots als je bij een presentatie van je kind bent, het moederhart vliegt van emotie bijkans uit je borst, althans dat had ik. 

Wat zul je gelukkig zijn dat je deze mijlpaal hebt kunnen bijwonen.

Offline
Berichten: 181

Wat mooi dat je daar staat en dat je 18-jarige zoon het zo goed doet. Ik zit nog in de verf, (vooral erg veel) lijn en wc-rollen fase.......ook heel erg leuk hoor! Bizar hoe je dan op zo'n avond weer wordt geconstateerd met BK en met je 'neus op de feiten' wordst gedrukt, in en indankbaar ben je dat je daar staat, maar eigenlijk zou het 'normaal' moeten zijn en zou niemand die strijd tegen 'de draak' mogen verliezen........! 

afbeelding van ariette
Offline
Berichten: 4

yesyes

 

geweldig moet dat gevoel zijn! en leuk verslag heb het met spanning zitten lezen!

lieve groet ariette

afbeelding van annie_2
Berichten: 855

Wat een mooi, boeiend, maar vooral TROTS en BLIJ verslag van de punberT-presentatie-prestatie. Het is je zo gegunt dit mee te hebben kunnen maken na die 16 jaar. Er gaat vast nog meer meegemaakt worden. Geniet maar lekker ervan na.

Offline
Berichten: 36

Beste EllenK,

Fijn dat je dit mee kunt maken na al die jaren. Zeker omdat je ziekte werd geconstateerd toen je zoon nog 2 was. Dan is het geweldig dat je hem naar volwassenheid heb kunnen zien groeien en dat over enige tijd hij dan toch op zich zelf gaat wonen. Je mag terecht trots zijn op hem en dat je dit toch mee mag maken.

Ik wens je nog veel gelukkige momenten toe.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Je kwam

Je keek

Je bewonderde

en je zag dat het goed was....

Offline
Berichten: 586

Mooi verhaal :-) Ik kan het me zó voorstellen... De trots leest tussen, in, door en achter de regels ;-) Geweldig mooi! xxx

Offline
Berichten: 281

Een hele grote mijlpaal, waar de moedertrots (terecht!) hoogtij viert. Je koestert die fluit en dan het besef dat je extra trots en extra blij bent. Ik gun het je van harte, Ellenk, maar vraag me wel af: komt de zorgeloosheid echt nooit meer terug?

Maar ik ben wel heel blij dat het jou lukt hier zo van te genieten! Wie weet wat voor verrassingen puberT in de toekomst nog voor je heeft........

Offline
Berichten: 29

Wat prachtig, ontroerend geschreven! Een gelukkig trots moederhart is het mooiste wat er is. 16 jaar na de diagnose, een mijlpaal die je toch maar mooi meemaakt, het is je erg gegund!

Offline
Berichten: 565

Trots op PuberT.

Maar ook trots op EllenK.

Wat hebben ze het allebei goed gedaan !

afbeelding van Irene
Berichten: 140

Dag kanjer, ik komje even een knuffel geven.

Onderwerp gesloten

Artikelen van ellenk

Pagina's

Webloggers