Amazone
Lid geworden op: 09/01/2006 - 22:00
Offline
Berichten: 4280

Sterk

woensdag, 9 februari 2011

Veerkracht

"Maar jij bent zo sterk", wordt er vaak gezegd. En dat klopt. Gelukkig. Maar zelfs een sterk mens kan van al dat buigen soms toch wel eens een barstje oplopen.

En als het dan wat al te gortig wordt, dan wil ik het liefste wel eens wild om me heen slaan.

Dat doe ik dan gewoonlijk niet, alleen de mensen die ik lief vind, die krijgen op het moment dat ze een steekje laten vallen dan wat meer 'gegrijns' van mij. Omdat ze me kennen weten ze hoe het werkt en tot nu toe vergeven ze het me altijd.
Ik doe dat niet, dat slaan, omdat ik gewoonlijk van de oplossingen ben, en niet van het 'gelijk hebben'.

Nu ik morgen toch écht weer mee naar het ziekenhuis moet omdat er bij onderzoeken gisteren wel hele rare nare dingen gemompeld werden tegen mijn moeder buig en buig ik, tot ik bijna barst. En het liefst zou ik heel hard slaan. Bij voorkeur nu, maar morgen is ook goed.

Ik ben heel benieuwd wat we morgen te horen gaan krijgen maar als het waar is wat er gisteren is gezegd dan zijn de rapen gaar.

Inmiddels ben ik zo ver dat we backup gaan inschakelen. Dat er iemand mee gaat lezen in haar dossier en actie gaat ondernemen als dat nodig is. Want het duurt vrij lang voor je mij boos krijgt maar als je mij boos krijgt dan heb je wel een probleem. Het kan zomaar zijn dat ik dan mijn log over ons mam moet gaan verwijderen, gewoon omdat dat beter is. Als dat gebeurt, dan snap je in ieder geval dat 'de rapen inderdaad gaar zijn'.

Ondertussen beweegt mijn gemoed zich tussen knetterend boos, heel verdrietig en volkomen machteloos, heen en weer.

En ja ik ben sterk, dus blijf ik zoeken naar wat nu weer de beste weg is, oplossend, ik kan simpelweg niet anders, en ja, ik ben blij dat ik zomaar niet instort, als er wat veel tegelijk op mijn bordje komt (want er speelt meer dan deze kwestie), maar dan vraag ik me vertwijfeld af hoe anderen dat doen. Wat gebeurt er eigenlijk met de mensen die het niet aankunnen. Wie komt er voor hen op als er dingen fout gaan. Niemand? En wat gebeurt er dan met die mensen, als niemand dat doet? Worden die dan achteloos afgescheept met een slechte behandeling?

En dan vraag ik me af: zijn ze dan slechter af? weten ze het niet? of zijn ze beter af, want weten zij veel wat er allemaal mis gaat? En zo worstel ik al schrijvend mijn hoofd weer bij elkaar en kan met een glimlach mezelf bezien. Ik val heus niet om, en mijn moeder ook niet. Ik ben niet voor niks haar kind, en ook al heeft ze het heel zwaar, met onze steun gaat ze het redden. Morgen is er weer een nieuwe dag en gaan we samen naar dat ziekenhuis en gaan we eerst maar eens luisteren wat er officieel te melden is.

En dan zien we weer verder. Dag voor dag, stap voor stap. Steeds verstand en gevoel weer bij elkaar voegen, en steeds opnieuw bekijken wat voor haar op dat moment het beste is. En dat laten we dan voorgaan op andere zaken.

We gaan het doen, maar of het goed komt, dat weet ik nog niet.

afbeelding van annie_2
Berichten: 855

Dat is gewoon goed, hier je gram er ook even uitschelden, uitschreeuwen. Komt er misschien een beetje minder bij je eigen omgeving terecht, ook al begrijpen ze je, spreiden die boosheid, die graam kan nooit kwaad toch.
Ik las al je update bij JE VERHAAL. Wat een treurigheid, wat een onprofessionaliteit, wat een schok voor je moeder, jullie toch weer. Dat daar iemand bij moet komen die over jullie schouder meekijkt lijkt me een heel, heel goed plan. En tsp voor stap verder gaan is de weg die jullie moeten lopen. Dus ik hoop dat alles toch nog goed gaat komen, ook al hangt dat er nu nog om.

 

afbeelding van mini
Offline
Berichten: 345

Knuffel voor jou, Ellenk!

Offline
Berichten: 181

Ook van mij een knuffel Ellen. Ik denk dat het
nog moeilijker is om aan de zijlijn te moeten staan en leedzaam toe te moeten kijken, zeker bij een persoon die je liefhebt. Heel veel sterkte! Liefs CD

afbeelding van Kaat1970
Offline
Berichten: 64

O Ellenk, ik kan me voorstellen dat je af en toe wild om je heen wil slaan. Het is ook allemaal erg veel wat er bij jou op je bordje terecht komt. Ook van mij een knuffel voor jou en voor je moeder en veel sterkte morgen!

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Het is ook niet te filmen wat er bij je moeder allemaal fout gaat! Ik ga even bijlezen bij je verhaal.

Offline
Berichten: 1161

Ellen Ook ik heb me regelmatig boos gemaakt omdat je zo goed moet opletten en was dan vooral boos omdat ik weet dat als je er niet zelf achteraan gaat dat sommige dingen dan gewoon niet gebeuren.

Ik ben er nooit uitgekomen wat nu het beste is want ik wil niet weten dat met mensen die er niet zlef achteraan gaan dat het daar slechter mee afloopt.

 

Nu voor jouw in ieder geval een dikke kus.

En zorg dat het bij buigen blijft en dat het geen barst wordt.

Offline
Berichten: 565

Die boosheid is terecht hoor Ellenk. Op dit moment denk ik zelfs nodig. Ook ik ben van mening (en zit hier maar vanaf een afstandje mee te lezen natuurlijk) dat dit wel erg raar gaat. Duidelijkheid moet er zijn en niet dat onzekere, gekmakende, langs elkaar werkende gedoe. Heel goed dat je er nog iemand naar laat kijken.

Gelukkig heeft je moeder een fijne familie om zich heen. Die om haar geeft en voor haar wil strijden. En pas jij een beetje om jezelf aub. Dat het buigen is en niet barsten. 

Offline
Berichten: 29

Dat is volgens mij nu net jouw kracht, worstelend naar boven en dan toch weer constructief aan oplossingen denken en werken! Het doet me denken aan de Nederlandse leeuw: Tu mantiendrais.. buigen en niet barsten! En tuurlijk gaat het worstelen soms gepaard met woede en frustratie, en terecht want tjonge jonge, wat maken jullie wat mee zeg met jullie moeder, niet te filmen! 

Sterkte vandaag weer!

Offline
Berichten: 111

Potverkoffie, vol verbazing blijf ik alles volgen. Ik kan me voorstellen dat je af en toe wel zou willen schreeuwen en slaan. Ik ga met de rest meeduimen. Sterkte vandaag

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Lieve Ellen, ik volg jullie relaas via deze blog en ik zit me waanzinnig te ergeren, omdat het zo ontzettend knudde is en omdat het zo ontzettend veel beter kan. Misschien toch een idee om over te stappen naar een ander ziekenhuis?

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Overigens... over de relatie tussen kanker en sterk zijn, ga ik binnenkort nog eens bloggen. Vorige week was de nieuwe HR manager van mijn werk op de koffie. Leuk gesprek, aardig mens en toch bleef het naderhand malen, want ze had het over een vriendin van haar en over een collega en zei: "Maar die zijn zo sterk...."

En dan word ik toch pissig. Hoezo zijn zij sterk? Omdat ze maar door blijven bikkelen? En omdat ik dat niet meer kon, ben ik niet sterk? Waarom zouden we in godsnaam sterk moeten zijn, omdat we kanker hebben gehad????

Sla jij maar even om je heen, Ellen, ik hoop dat het vandaag beter is gegaan...

Offline
Berichten: 4280

Vandaag hebben we verdrietig nieuws gehad.

De pees die op de schouder ligt en ervoor zorgt dat je je arm kunt optillen is ernstig beschadigd en dit is niet meer te herstellen.

Dat betekent dat mijn moeder die linkshandig is redelijk gehandicapt door het leven gaat.

De behandeling, een injectie met cortisonen, steekt in op pijnvermindering. That's it.

Het zal nog een hele klus zijn om hiermee te leren leven. =(

Offline
Berichten: 181

Pvd Ellen, alsof het nog niet genoeg is, en waarom moest dit zo lang duren. Wat een ontzettende rotsituatie dit zeg, vooral omdat ze nu dagelijks nog
meer wordt geconfronteerd met alle gevolgen......wat kan ik nog meer zeggen, het zou gewoon niet moeten mogen......Liefs CD

afbeelding van Irene
Berichten: 140

Het is niet te geloven wat een slordigheid bij ons moeder enwat heerlijk dat ze lieve kinderen heeft (o.a)

Maar liefje, riet kan heel ver doorbuigen hoor maar op een gegeven ogenblik ..........Kan mij goed indenkendat zoiets aan je vreet en je zo kwaad maakt, het is niet te geloven. Ik denk aan en jou mams.

Liefs.

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Wat erg, is dit dan een gevolg van de val? Heel verdrietig, dat is iets wat haar dagelijks hindert bij alles wat ze doet...

Offline
Berichten: 304

Dat is erg Ellenk, dat je moeder daar maar snel een weg in kan vinden, als je al zolang alles met rechts gedaan hebt en nu gedwongen wordt veel links te doen kun je wel spreken van een zware handicap. 

afbeelding van Marimke
Berichten: 266

Ik heb net je blog gelezen. Blijf alsjeblieft schrijven en van je af meppen hier. Je hebt het nodig. Het is allemaal zo erg dat er gebeurt. Heel veel sterkte voor jou en je mams.

Offline
Berichten: 2277

kisskisskisskisskisskiss

Lieve buigzame Ellen...wat een narigheid en een verdriet...

Offline
Berichten: 29

Wat een verdrietig nieuws Ellenk, en er was al zoveel gebeurd.... pff wat ligt jullie bord vol, veel sterkte!

Onderwerp gesloten

Artikelen van ellenk

Blij
Wereldkankerdag
Dwars
Hooi
Geluk
Rust
Golden Girls
Geluk
Stabiel 2

Pagina's

Webloggers