Lid geworden op: 01/10/2012 - 14:51
Offline
Berichten: 0

Tussen twee werelden

woensdag, 24 oktober 2012

Liesjelot is 25 jaar en woont samen. In 2009 kreeg ze borstkanker. Twee jaar later werden uitzaaiingen in haar longen gevonden. ‘De meesten om mij heen zijn druk bezig een toekomst op te bouwen. Een huis renoveren, een gezin stichten, hard werken om een droom te verwezenlijken.’

 

Eigenlijk was ik er altijd al vroeg bij. Op mijn 18e ging ik uit huis, op mijn 21e had ik een hbo- studie op zak. Ik vond meteen een leuke job, waar ik al snel goed op mijn plek leek te zitten. En vlak voordat ik 22 werd bleek ik borstkanker te hebben. Veel te jong en erg zeldzaam. Volgens de artsen was ik er op tijd bij. Wat een geluk.

De meest rigoureuze stappen ondernam ik om beter te worden: amputatie, chemotherapie, immunotherapie en tenslotte een reconstructie. Ik streepte het allemaal af van mijn lijstje, en tussendoor deed ik mijn best om mijn leven verder te leven. Ging ik zo nu en dan langs op mijn werk, waar ik nog helemaal niet de kans had gehad om mezelf te bewijzen. Bleef ik leuke dingen doen, want ik was er zomaar achter gekomen hoe fragiel het leven kan zijn.

Toen alles achter de rug was wist ik niet hoe snel ik mijn oude leventje weer op moest pakken. Meer dan ooit deed ik ook mijn best om er iets van te maken. Datgene te doen wat goed voor mij voelde. Van overleven naar leven.

Houdbaarheidsdatum

Nu ben ik 25 en leef ik met uitgezaaide borstkanker. Pech. De meesten om mij heen zijn druk bezig een toekomst op te bouwen. Een huis renoveren, een gezin vormen, hard werken om een droom te verwezenlijken. De toekomst ligt aan hun voeten. Op mijn eigen toekomst zit een houdbaarheidsdatum waarvan ik weet dat die geen tientallen jaren stand zal houden.

En ondertussen ben ik bezig met hoe ik mijn geleefde leven achter zou willen laten. Soms ervaar ik dat als erg gemeen en cru. Liever werd ik een mopperende bejaarde van 80. Liever begon ik zorgeloos aan de volgende hoofdstukken in mijn leven, om zo nu en dan een tegenslag te verwerken. Werd ik maar ‘gewoon’ geleefd door het leven. Ik probeer me niet teveel te laten leven door het leven dat ik zou 'moeten hebben'. Maar ik wil me evenmin laten leven door de kanker. Dat gaat me niet altijd even makkelijk af. Onder het motto ‘je bent jong en je wilt wat’, maak ik nogal wat pieken en dalen mee. Sta ik het ene weekend te dansen in de kroeg, krijg ik een paar dagen later een nare uitslag van een scan, of word ik kotsmisselijk van alle medicatie en is mijn wereld ineens heel klein. Maar krijg ik het vervolgens toch voor elkaar om een paar dagen later op vakantie te gaan naar een wereldstad, om me daar te laten meeslepen door het tumult van de dag.

Prijs

Ik ben heel blij dat me dat nog lukt. Dat geeft hoop, ook al vrees ik voor wat me nog te wachten staat en betaal ik achteraf de prijs voor uitspattingen die me op het moment zelf toch goed afgaan. Liever beweeg ik me heen en weer tussen het wereldje bij mij op de bank en dat wat zich er buiten afspeelt, dan dat ik me opsluit in mijn zelf creëerde veilige bubbel.

Soms krijg ik de vraag, heb je al dingen geregeld? Voor dan? Je uitvaart? Al eens nagedacht over euthanasie? Ik heb nog niet de behoefte gehad om dingen echt vast te zetten. De confrontatie die ik met momenten aan moet gaan, het leven, de donkere wolk die steeds vaker over mij heen waait, vind ik al heftig genoeg. Ik vind het belangrijker om mijn verdriet en geluk te delen met de mensen die ik lief heb en die mij liefhebben.

 

 

 

 

afbeelding van Kristine
Offline
Berichten: 47

Heftig om te lezen! Aangrijpend. Je bent jong en wilt dingen doen die je vrienden en vriendinnen ook doen. Ipv daarvan ben je veel in het ziekenhuis en wordt je soms geleefd door de kanker, het ziekenhuis, de artsen, de medicatie.

Ik weet niet goed wat ik neer moet zetten, natuurlijk wens ik je het beste toe, nog vele jaren geluk en met zo min mogelijk beperkingen. 
Het liefste een medicijn wat je zal genezen, maar zoals ik het lees zul je niet dat mopperende oude vrouwtje worden. 

Ik wens je al het goeds toe! 

Het spijt me echt voor je. 
 

Offline
Berichten: 37

Mooi stuk, Liesjelot. Ik moet er niet aan denken, waar jij voor staat. Zou het niet zo kunnen denk ik. Ik heb bewondering.

Hebben jullie gezien dat je bij Pink ribbon een boek kunt bestellen? gratis? http://www.pinkribbon.nl/index.php?id=1592&t=3&l=1&pp=1541

Offline
Berichten: 4284

Liesjelot,

Je verhaal maakt dat ik stil word. Te moeten dealen met een nu al onvermijdelijk eindige horizon, dat is gewoon niet goed.

Als ik je lees, lijk je in ieder geval af en toe nog 'helemaal' vrij te kunnen zijn. Vrij van het weten.

Ik wens je nog veel vrije tijden toe.

X

Ellenk

Offline
Berichten: 617

Lieve Liesjelot,

En dan wordt opeens alles anders. Je beschrijft het zo goed. De dingen waar anderen mee bezig zijn en die voor jou niet meer vanzelfsprekend zijn. Het leven is zo kwetsbaar.

Ik hoop dat je nog vaak heel mooie momenten zult hebben, momenten waarop je je ziekte kunt vergeten. Het lijkt me ontzettend moeilijk.

Ik wil je heel veel sterkte wensen met alles en je bedanken dat je jouw verhaal met ons wil delen.

Liefs.

Indische bloem
afbeelding van Indische bloem

Lieve Lieselotje,

Wat ben jij een bijzonder mens! Dat wil ik je even laten weten.

Veel liefs.

 

afbeelding van negrita
Berichten: 91

Blijf zeker nog maar heel lang in die twee werelden leven, het kan niet anders, als je die kanker niet meer kwijt raakt,

maar normaal is het niet, en het kost veel kracht.

Op jouw leeftijd al zoveel moeten opgeven,is een toekomst die je niet wilt,

en toch is het jouw toekomst, zo goed mogelijk leven met die kanker..

En uit het leven halen wat er in zit.

Eee dikke knuffel en powerstralen voor jullie.

Offline
Berichten: 396

Wreed is het en ook niet eerlijk, zo jong en zo veel toekomstplannen........

Ook ik vind je een bijzondere en stoere meid!

Liefs,
Ellen

afbeelding van Nelies
Berichten: 111

Lieve Liesjelot, je komt op mij over als een ' sterk wijf', heerlijk, zoals je in het leven staat. En dan die grote rode draad door je leven, die je af en toe flink naar beneden duwt... ellendig allemaal. Ik vind mezelf al erg zielig en veel te jong, maar van jou leeftijd krijg ik buikpijn als ik het lees.. maar dat hoor je ook wel vaker en daar heb je niets aan. Ik geef je virtueel een dikke kus en zend je mijn lieve groeten, Annelies x

afbeelding van Liesjelot
Berichten: 107

Bedankt allemaal, voor jullie reactie. Zulke lieve, fijne woorden. Wat moet ik daar nog aan toevoegen? Het was erg fijn om ze te mogen lezen. Dankje! X

afbeelding van annie_2
Berichten: 855

Lieve Liesje,

Hierom vind ik het nu belangrijk dat juist de jongere vrouwen deze blogs schrijven. Want het is toch een site voor jonge vrouwen met borstkanker. En jij als jongste beschrijft op een knappe, ontroerende en heldere manier wat het voor jouw betekent om de knak in de bloei van je leven te verwerken te krijgen. Zo belangrijk dat andere jonge vrouwen die hiermee te maken krijgen jouw verhaal hier snel kunnen vinden.

Onvoorstelbaar hoe iemand kracht naar kruis krijgt zoals het gezegde zegt. De kracht om verdriet te dragen, te verwerken en daarna weer verder te gaan met leven. Keer op keer de cirkel moeten maken: huilend, dansend, zingend, tobbend, gelovend, hopend, teleurgesteld door weer een bacteriele infectie. Meid, wat heb ik een respect voor jou. Zo jong en al zo 'n levensopdracht moeten leven wat je zo wijs en sterk al doet.

Ik hoop je nog lang te kunnen lezen.
Dan zijn we er beiden nog!

Offline
Berichten: 122

Zo!!! Dit komt binnen zeg, zo jong jeetje niet normaal meer, maar ja dat word je niet gevraagd hoe oud ben je? en dan Bam! hoe je schrijft vind ik zo bijzonder en lees en vind dat je een bijzonder krachtig mens bent!

Leven met uitzaaiingen, mijn motto is dan ook, "hoera het is vandaag" en weet ik dat ik niet een oud wijfje wordt, zo voel ik me nu soms al....ik vind je een super meid! Dat wilde ik even aan je kwijt.

dikke knuffel

Liefs Gea

Offline
Berichten: 181

Tjee Liesjelot, wat jou is overkomen en overkomt vind ik verschrikkelijk. Juist met deze ziekte, ongelofelijk knap hoe jij je er doorheen slaat. Ik wens je alle goeds. Dank voor het delen van je verhaal. Groetjes CarpeDiem

Offline
Berichten: 4236

Liesjelot, toen ik hoorde dat je meedeed aan deze serie was ik blij. Jij - jonkie, rockfan, midden in het leven en toch ziek. Een echte Amazone met plannen, kwetsbaarheden, maar ook een hoop kracht. Fijn dat je ons wilde laten meelezen uit jouw leven.

Ik hoop dat je nog heel lang tussen beide werelden mag afwisselen.

Bergamot

Offline
Berichten: 565

Wat schrijf je het mooi op Liesjelot. Zo jong en nu al moeten dealen met dit soort dingen, ik vind het heel heftig. Maar wat ga je dapper en moedig door met de mensen die je lief zijn. Dat mopperende vrouwtje van tachtig zit nu in mijn hoofd en dat gun ik je toe. Reeel of niet. 

Heel veel liefde en mooie dingen toegewenst,

linnie

afbeelding van fairy
Berichten: 68

Dag Liesjelot

Zeer mooi geschreven.

Ik schrok wel even van jouw leeftijd, ook al scheel je maar 10 jaar met mij, zo oneerlijk dat je dit zo vroeg in je leven mee moet maken.

Ik heb net je verhaal gelezen, ik ben er een beetje stil van eigenlijk.

Ik wens je ontzettend veel knuffels en moed toe, jij verdiend dat zo hard.

 

xxxxx Fairy

afbeelding van Choc
Berichten: 182

Raar hoe dat werkt hè, iedereen van boven de 30 voelt zich ineens best oud naast jou! Wat een nare uitzondering ben jij, zó jong al uitgezaaide borstkanker. Moedig hoe je telkens probeert stukken van een 'gewoon' leven op te pakken ook al betaal je daarvoor af en toe de prijs.  Maar ik herken wel dat idee van 'als niet nu wanneer dan wel'. Ook al vergeet ik het soms eventjes... Jouw verhaal heeft dat motto weer even onder mijn aandacht gebracht, dankjewel!

afbeelding van Liesjelot
Berichten: 107

Nogmaals dank, voor jullie lieve en wijze woorden, doet goed! Ben blij dit alsnog met jullie mogen delen!